3سال از کلنگزنی پروژه ۵۱۵ هکتاری مسکن ملی در ملایر میگذرد، اما هنوز هزاران متقاضی چشمبهراه تحقق وعدههایی هستند که تا امروز تنها به صورت نمادین اجرایی شدهاند. تأخیرهای طولانیمدت، نبود مطالعات کافی و بلاتکلیفی زمینها، تصویری از مدیریت ناکارآمد در اجرای یکی از مهمترین پروژههای عمرانی منطقه را نشان میدهد.
حالا فرماندار ملایر با ضربالاجل به دستگاههای اجرایی، امیدواری جدیدی ایجاد کرده است، اما آیا این بار شاهد اقدام عملی خواهیم بود؟
نماینده مردم ملایر در مجلس به درستی بر لزوم انتخاب پیمانکار توانمند برای این پروژه بزرگ تأکید کردهاست. پروژهای با این عظمت نیازمند تضمینهای مالی و فنی است تا سرنوشتی مانند بسیاری از طرحهای نیمهکاره پیدا نکند. اما نگرانی از “احراز صلاحیت اضطراری” پیمانکاران، این سوءظن را ایجاد میکند که ممکن است.
شتابزدگی، جایگزین دقت و شفافیت شود. دولت باید ثابت کند که اولویتاش نه فقط شروع پروژه، بلکه اتمام آن با کیفیت قابل قبول است.
کندی اجرای این پروژه، تنها یک مشکل اداری نیست؛ بلکه اعتماد مردم به وعدههای دولتی را خدشهدار کرده است. وقتی ۱۰ هزار متقاضی 3 سال در انتظار میمانند، اما حتی تکلیف زمینها مشخص نیست، طبیعی است که پرسیده شود: چرا برنامهریزی دقیقتری از ابتدا انجام نشد؟ اکنون وزارت راه و شهرسازی در برابر یک آزمون بزرگ قرار دارد: یا با اجرای بهموقع و شفاف این پروژه، بخشی از اعتماد ازدسترفته را بازمیگرداند، یا با ادامه روند کند، باعث نارضایتی متقاضیان میشود.
مهلت فرماندار ملایر میتواند نقطه عطفی در روند این پروژه باشد، به شرطی که به جای تصمیمهای نمایشی، اقدامات عملی و نظارت مستمر را در پی داشته باشد. مردم ملایر، به ویژه متقاضیان کمدرآمد مسکن، دیگر تحمل تأخیرهای بیشتر را ندارند.
دولت باید ثابت کند که “نهضت ملی مسکن” تنها یک شعار نیست، بلکه تعهدی است که با برنامهریزی و پیگیری محقق میشود. وقت آن است که به جای وعدههای تکراری، شاهد کلنگزنی واقعی باشیم.
