در میانه دود و آتش، میان ویرانههایی که هنوز بوی زندگی میدهند، و در میان خبرهایی که هر دم از عروج کودک، نوجوان، جوان و یا سالخوردهای خبر میدهد، یک صدا آرام در گوش زمان زمزمه میکند: "من خبرنگارم."
شاید هیچ تصویری بهروشنی صحنهای نباشد که در آن، خبرنگاری با جلیقه ضدگلوله، دوربین یا قلم بهدست، از کنار یک ویرانه به جا مانده از جنگ عبور میکند تا تنها چند خط از حقیقت را به گوش جهانیان برساند. خبرنگاران امسال در جایجای ایران ۱۲ روز، صحنههایی از جنگ را به تصویر کشیدند. صحنههایی که در جنگ تحمیلی ایران و عراق ۸ سال به طول انجامید.
با این تفاسیر آیا رسیدگی به امور رسانهها از سوی دولتمردان نیاز به کمی تأمل نخواهد داشت؟
هفته خبرنگار، از یازدهم تا هفدهم مرداد، فرصتیست تا بایستیم و نگاهی دوباره بیندازیم به رسالتی که گاه پشت تیترها و فلاش دوربینها گم میشود.
در حقیقت روز خبرنگار، یادآور هفدهم مرداد ۱۳۷۷ و شهادت شهید محمود صارمی است؛ اما امسال، این روز رنگ دیگری دارد.
در میان غرش جنگندهها و آتش خمپارههای رژیم صهیونیستی در جنگ 12روزه علیه ایران، خبرنگاران ایرانی بار دیگر نشان دادند که شجاعت تنها در میدان نبرد تعریف نمیشود. در حالیکه رسانههای غربی روایت را وارونه مینوشتند، آنها با تصویر، گزارش و تحلیل، حقیقت را زنده نگه داشتند.
چه کسی بود که صدای بیپناهی کودکان خوزستان و آبادان را به جهان رساند؟ چه کسی روایتگر لحظههایی شد که نه در خبرگزاریهای بزرگ بلکه در قاب دوربین یک خبرنگار محلی ثبت شده بود؟ خبرنگار، این نیروی گمنام صف نخست جبهه رسانه، بار دیگر نشان داد که قلم هم میتواند همچون گلوله، خطمقدم را جابهجا کند.
خبرنگاری در زمان جنگ تنها پوشش یک رخداد نیست؛ نوعی حضور است؛ حضوری پرخطر، پرمسئولیت، بیادعا. وقتی صدای انفجار هنوز در گوش میپیچد، او باید بیدرنگ بنویسد، ارسال کند، تحلیل کند. بیخوابی، قطع ارتباط، تهدید، سانسور، فشار روانی و حتی احتمال جانباختن، بخشی از معادله کار اوست.
اگرچه رسانه در این سالها گاه با بیمهریها، کمتوجهیها و محدودیتهای ساختاری مواجه بوده، اما خبرنگاران جنگ اخیر نشان دادند که این حرفه هنوز نفس میکشد. هنوز زنده است. هنوز صداقت، در دلهایشان زندهتر از همه بیانیهها و یادبودهاست.
خبرنگاری در ایام جنگ خود گواهی بر شغل سخت رسانه است که متأسفانه با وجود اینکه همراه و همپای دولت هستند، اما حمایت از آنان ضعیف است.
هفته خبرنگار، تجلیل از کسانیست که با واژهها، آتشبس میآورند. و روز خبرنگار، روز آنهاییست که ایستادهاند تا حقیقت ننشیند.
اویس پورصالحی
