پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

از نسیم بهشتی اردیبهشت‌ماه الوند تا تیغ کینه کرونا

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

بدون شک یک طرف سکه طلایی صنعت گردشگری استان همدان طبیعت زیبا و ییلاقی آن است و این زیبایی و دلربایی در فصل بهار و اردیبهشت‌ماه همدان به اوج شکوفایی خود می‌رسد.
حال به‌راحتی می‌توان مجسم کرد، حداقل نیم قرن و 60 سال پیش که بخش‌های بزرگی از باغ‌ها و بیشه‌زارهای سرسبز همدان با انبوهی از درختان پرشکوفه انواع میوه تا همین میدان جهاد کنونی و جهان‌نما، رکنی، سعیدیه، کمال‌آباد، هنرستان و در نقاط شرق شمال و غرب همدان نیز تا دل کلانشهر فعلی همدان، ادامه داشت، شهرمان در چه حال و هوایی بود و اجداد ما در چه شهری و چه گوشه‌ای از بهشت واقعی زندگی می‌کردند و نفس می‌کشیدند؛ هیچ اغراق و بزرگ‌نمایی در میان نیست اگر بگوییم و بنویسیم که در توصیف شگفتی‌های اقلیم و طبیعت افسونگر شهر 2 هزار و 500 ساله همدان چندین کتاب می‌توان نوشت، همانگونه که هم‌اینک نیز از نویسندگان و محققان نام‌آور همدان و شاعران شیرین‌زبان استان آثار ارزشمندی در وصف تاریخ باشکوه این دیار و گوارایی آب و هوا و زیبایی‌های طبیعی آن سرود و نگاشته به یادگار گذاشته‌اند.
یکی از نعمت‌های بزرگ که همدانی‌های قدیم از آن بهره‌مند بوده‌اند، وجود چندین رشته قنات پرآب و چهار فصل در بیشتر محله‌های پرآوازه شهر همدان است که از چند رشته باقی‌مانده از این قنات‌های باستانی که توسط شهرداری‌های همدان با درایت و آینده‌نگری قابل تقدیری لایروبی و مرمت شده است، برای آبیاری فضای سبز شهر استفاده می‌شود. نقل است که قنات‌های همدان مانند شاهرگ و مویرگ‌های شبکه‌ای از داخل بسیاری حیاط‌های با صفای محله‌های قدیمی شهر جاری بوده و اهالی هر محل با قاعده و قرار و مدارهای نانوشته‌ای روزانه برای مصارف زندگی خویش از این قنات در همسایگی خود بهره‌مند شده‌اند. خانه‌های قدیمی شهر همدان با معماری‌های مشابه بدون استثنا حیاط دارند و در ساختمان‌های به‌اصطلاح یک اشکوبه و دو اشکوبه بوده‌اند و به‌ندرت عمارت‌های بلند‌مرتبه نظیر عمارت معروف به «جنانی» یا همان جواهری در همدان قدیم وجود داشت. این خانه‌ها هر یک به‌طور مستقل دارای یک حلقه چاه آب نیز بودند که آب سرشار این چاه‌ها در فصل بهار برای آشامیدن و مصارف شست‌وشو و آبیاری باغچه‌های پر گل و درخت و پاشیدن و صفا دادن به حیاط و کوچه‌های خاطره‌انگیز شهر پرهیاهوی همدان کفایت می‌کرده است.
یکی دیگر از ویژگی‌های روح‌نواز اردیبهشت‌ماه همدان در روزگاران گذشته وجود درختچه‌های گل یاس سفید در باغچه اکثریت خانه‌های قدیمی بود که آثار آن هنوز هم در برخی محله‌ها و خانه‌های خشت و گلی باقی مانده است. شکوفه‌های یاس از اواخر فروردین‌ماه آغاز به شکوفایی می‌کرد و حداکثر تا نیمه اردیبهشت‌ماه دوام می‌آورد و هر صبح عطر خوش گل‌های یاس فضای کوچه‌های شهر را سرشار از شمیم زندگی می‌ساخت و معمولاً هر صبح زود روی میز معلمان مدارس همدان یک دسته گل یاس خودنمایی می‌کرد که توسط دانش‌آموزان خوش‌ذوق و قدرشناس به معلمان تقدیم می‌شد.
اردیبهشت‌ماه همدان هنوز هم سرشار از عطر زندگی و شکوفه‌های برکت و رزق و روزی خداوند برای بندگان پرتلاش است و بدون شک در این روزهای سخت و تلخ کرونایی همین هوای خوش و زمزمه روح‌نواز نسیم بهشتی الوند است که هر کس را مجال کروناستیزی نمی‌دهد و از محبس چهارچوب دیواری‌های تنگ و کوتاه وادار به غفلت از خطر گردش کرونا می‌سازد و به گلگشت و تماشای باغ و راغ می‌خواند.
این اردیبهشت‌ماه و شمیم خوش سبزینه‌ها و شکوفه‌های بهاری انسان‌های بی‌قرار را می‌انگیزاند تا به کوچک‌ترین بهانه‌ای آهنگ کوچه و خیابان کنند. غافل از اینکه در شرایط جهنمی کرونا، خطرآلودگی به این ویروس آزاردهنده از خودمان به ما نزدیک‌تر است و به قول شهروند رنجور و رنگ پریده‌ای که پس از یک ماه درد و رنج به‌تازگی از ابتلا به بیماری کرونا خلاصی یافته است، در اوج سلامت و بی‌خبری و بی‌اعتنایی به هشدارهای بهداشتی بودم و فکر می‌کردم ممکن نیست با این تن ورزیده و آماده و جوان، در دام کرونا بیفتم. غافل از اینکه از چند روز پیش به‌دلیل نامعلومی، ویروس در جانم جا خوش کرده و در مدت کوتاهی به تب و لرز شدید و نفس تنگی‌ام انداخت و پس از آن فقط روزهای درد و زجر و تلاش بی‌وقفه پزشکان و پرستاران را روی تخت بیمارستان به‌زحمت به خاطر می‌آورم، تا این روزهای نقاهت که همه‌اش به غفلت و بی‌خبری و خوش‌باوری‌های خودم می‌اندیشم!!!

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس