پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

هر دم از باغ گرانی‌ها بری می‌رسد:

این بار گرانی شیرخشک و پوشک بچه مزید بر علت شد

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

در چند سال گذشته موانع و بهانه تراشی‌های جوان‌های امروزی ما برای پرهیز از ازدواج و همچنین فرزندآوری زوج‌های جوان کم نبود که اینک کمبود و گرانی شدید شیرخشک و پوشک برای تغذیه و تر و خشک کردن نوزادان هم به آن اضافه شده است.
کمبود و افزایش چند برابری قیمت پوشک بچه در هفته‌های اخیر به عنوان یک چالش اصلی برای خانواده‌های دارای نوزاد خودنمایی می‌کند و گفته می‌شود انواع مرغوب این کالای بهداشتی و پرمصرف در خانواده‌های بچه‌دار ظرف حدود ۲ ماه از حدود ۱۰۰ هزار تومان به بالای ۲۰۰ هزار تومان افزایش یافته است که خریداری آن برای کمتر خانواده‌ای ممکن می‌باشد.
در همین حال قیمت رسمی هر قوطی شیرخشک با نشان‌های مختلف بین ۴۳ هزار تومان تا ۵۲ هزار تومان توسط داروخانه‌ها بفروش می‌رسد که افزایش چند درصدی این غذای حیاتی نوزادان از بهمن ماه سال گذشته اعمال شده است. در این ارتباط پدر جوانی که برای تهیه شیرخشک به یکی از داروخانه‌های همدان مراجعه کرده بود، اظهار می‌کرد، کمبود شیرخشک در هفته‌های اخیر بیشتر از افزایش چند درصدی قیمت آن برای خانواده‌های دارای نوزاد، زحمت‌آور می‌باشد. نکته قابل تأمل در چنین رهگذاری این است که سختی‌ها و نداری‌ها بایت گرانی و کمبود چنین کالاهای مصرفی و بهداشتی فقط برای خانواده‌های نوزاد دار نیست، چرا که پیامد منفی و ویرانگر این معضل دامن‌گیر کل جامعه ما که بشدت نیازمند متوازن‌سازی جمعیت جوان و فعال برای دهه‌های پیش رو می‌باشد، خواهد بود. در این شرایط، اهمیت و نقش حیاتی وجود جمعیت متوازن برای تولید علم، غذا، صنایع و قدرت امنیتی و دفاعی آینده یک کشور بیشتر از خود یک ملت، برای دولت‌ها، ملموس می‌باشد. دولت‌ها در اجرای نقشه راه و برنامه‌های بلند مدت کشور خود در تمام حوزه‌های استراتژیکی، در وهله اول نیازمند تربیت نیروی انسانی هستند. وجود جمعیت جوان و قابل رشد در عرصه‌های علمی و مدیریت جامعه در یک کشور مانند لازمه خاک خوب و سالم و بستری مناسب جهت تولید و توسعه کشاورزی و غذا می‌باشد، بنابراین جهت تحقق چنین آرمانی بلند باید سرمایه‌گذاری مناسب و پاسخ‌گو وجود داشته باشد و این دولت‌ها هستند که نقش سرمایه‌گذار اصلی را به عهده دارند. واقعیت این است که مشکلات اقتصادی بیشتر از انحراف‌های فرهنگی در دهه‌های اخیر مانع رشد موزون جمعیت در کشورمان می‌باشد و نتیجه این مانع بزرگ، خلق جوان‌هایی گریزان از ازدواج و تشکیل خانواده و از سویی هراس زوج‌های جوان از فرزندآوری و در کفه دیگر این ترازو، افژایش جمعیت پیر و از کار افتاده در جامعه می‌باشد. در واقع با پند و نصیحت و احیای فرهنگ ناب خانواده مسلمان ایرانی کمتر می‌توان جوان‌های بیکار و‌کم‌پول و بی‌حوصله را تشویق به ازدواج، یا چند فرزندی کرد. دولت باید در عمل پیشقدم شود و با برنامه‌ریزی‌های آینده‌نگرانه و هزینه کرد مناسب، بهانه‌جویی‌ها برای گریز از تشکیل خانواده و ازدواج رسمی و شرعی در جامعه را به صفر رساند. در این ارتباط برنامه‌های حمایتی توسط سازمان بهزیستی و دیگر نهاد‌های دست‌گیر برای زوج‌های کم توان مالی و خانواده‌های دارای دوقلو و چند قلو، واقعا کافی و پاسخگو نیست، هزینه‌هایی که توسط سازمان بهزیستی یا کمیته امداد امام خمینی(ره) و نهاد‌های موازی در سطح کشور برای کمک به خانواده‌های دارای نوزاد به عمل می‌آورد، در مجموع رقم‌های کمی نیست و بودجه‌های هنگفتی را متوجه دولت می‌کند، اما در عمل به لحاظ ناهماهنگی‌ها و هزینه کرد‌های غیراصولی، خروجی نامحسوسی را نشان می‌دهد که قادر به تولید مشوق‌های تأثیرگذار بین جمعیت هدف نمی‌باشد. مثلاً سازمان بهزیستی یک نوع شیر خشک در اختیار جمعیت تحت پوشش خود قرار می‌دهد که به بدلیل ناسازگاری با مزاج نوزادان، کمتر قابل استفاده می‌باشد و در نتیجه بیشتر سهمیه چنین شیر خشک‌هایی، قطعاً با بهای بسیار پایین‌تر از قیمت‌های تمام شده برای دولت وارد بازار دستفروشان می‌شود، که خدا می‌داند شاید از کارگاه بسیاری ماست‌بندی‌های غیرمجاز و سود جو سر در آورد!. بنا براین برنامه و راه کارهای بهتری برای تشویق زوج‌های جوان به فرزند آوری لازم است که زحمات و هزینه‌ها درست به هدف نشیند و از صورت حمایت‌های تحقیرآمیز خارج شود و جنبه بیمه همگانی و یارانه دولتی بخود بگیرد.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس