اولویت تمام دولتها در بازار ایجاد اشتغال و کاهش نرخ بیکاری است و اگر توفیقی هم در این حوزه نداشته باشند با آمارسازی تلاش میکنند خود را موفق نشان دهند هر چند این آمارسازیها به زیان توسعه است و در نهایت کم کاریها مشخص خواهد شد.
آنچه در حوزه بازار کار مشهود است بیبرنامگی در تربیت نیرو و همچنین استفاده از نیرو بر اساس توان و خلاقیت و جبران بر اساس شایستگی است.
این وضعیت دلیلی شده تا اکنون فرد بیکار از فرد دارای کار رضایت بیشتری داشته باشد و به همین دلیل افراد تلاش دارند تا می توانند از بازارکار فاصله گرفته و بیکار بمانند و برای گذران امور از مشاغل ساده اما بیاثر در توسعه استفاده کنند.
این بیبرنامگی دلیلی شده تا برخی از تغییر فرهنگ کار در کشور سخن بگویند، فرهنگی که در آن نابرده رنج گنج نیز میسر میشود.
در اوج این بی برنامگی اتخاذ برخی تصمیمات نیز فضای کار را با مشکلاتی مواجه میکند.
ورود بی ضابطه اتباع و سپس دستور به اخراج گسترده آنها پس از بروز مشکلات متعدد از جمله این تصمیمات است.
تصور بر این بود که با توجه به اینکه برای حدود ۳ میلیون نفر ایرانی بهطور رسمی مشکل کار وجود دارد و نرخ بیکاری ایرانیان همین تعداد شغل را در بر میگیرد، به خصوص در عرصه جوانان و فارغالتحصیلان دانشگاهی این کمبودها جدیتر است، با خروج اتباع این مشکل کمتر خواهد شد.
همچنین این تصمیم دولت برای خروج اتباع فضایی را ایجاد میکند که نیروهای ایرانی براساس قواعد و قوانین کار به کار گرفته شوند.
اما تاکنون چنین نشده است تا جایی که رئیس شورای شهر تهران از کمبود کارگر برای نظافت شهر خبر داده است.
وی گفته است؛ "همه اعضای شورا نسبت به نظافت شهر انتقاد دارند، زمانی که کمبود کارگر نبود هم در این زمینه مشکل داشتیم. وقتی کارگاران ایرانی بیکار ماندند، از شعل پاکبانی استقبال میکنند."
البته این ارزبابی که کارگر ایرانی باید بیکار بماند تا به شغلهای سخت تن دهد، ارزیابی درستی نیست و آنچه موجب این وضعیت شده بی نیازی به کارگر ایرانی به دلیل تعداد زیاد نیروهای ارزان قیمت بوده است و باید با افزایش جاذبه به ویژه جاذبههای اقتصادی شرایط را برای جذب کارگر ایرانی فراهم کرد.
در استان همدان نیز گرایش به استفاده از کارگران افغانی در حال افزایش بود که با برنامه دولت کمبود کارگر همچنان باقی مانده است.
به همین دلیل لازم است در کنار برنامهریزیهای کلان برای خروج کشور از این وضعیت در استان شرایط لازم برای صیانت از فرهنگ کار و تلاش برای خدمت به کشور و آینده ایجاد شده و از فضای ایجاد شده، برای اصلاح روند طی شده در بازار کار تاکنون استفاده شود.
