پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

خود را در گیر با یک گره کور کرده اید

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

آقای محمدعلی محمدی فرماندار همدان اخیرأ در نشستی مطبوعاتی از دریافت نامه تأثر انگیز مادران و زنان یک روستا از توابع شهرستان سخن گفته است که محتوای سراسر حزن و اندوه این نامه گله و شکایت و دادخواهی زنان از اعتیاد مردان روستا است که دامن تمام پیر و جوان این روستا را گرفته است .
قطعا نه اعتیاد معضل جدید در جامعه ایرانی و به طبع آن استان و شهرستان همدان است و نه شخص فرماندار تاکنون از چنین بلای گسترده و دامن‌گیر در حوزه اجرایی تحت اختیار خود بی خبر می باشد ، اما اینکه اکثریت زنان یک روستا از بلای همیشگی و خانمان سوز اعتیاد مردان خود جان به لب شوند و دسته جمعی از یک مقام مسئول برای مقابله با چنین بلایی استمداد طلب کنند ، موضوع تازه ای است و به احتمال قوی برای نخستین بار و در همدان اتفاق می افتد . آقای محمدی در این ارتباط به خبرنگاران گفته است ، عزم خود را جزم کرده ایم تا به هر طریق ممکن و ایجاد زمینه های اشتغال و فراهم ساختن امکان تنوع بخشی به زندگی و اوقات فراغت ، نه تنها در این روستا بلکه دیگر روستاهای مشابه ، رنج و دغدغه روستا نشینان را کاهش دهیم.
آقای محمدی که خود فرمانداری بومی و مدیران قدیمی و پر تلاش در حوزه های مختلف اجرایی در استان می باشد ، خوب می داند ، متأسفانه گیاه شوم اعتیاد از سالیان گذشته در بسیاری از روستاهای استان ریشه دوانیده و چه ثمره تلخی نصیب مردم استان کرده است . متأسفانه به پیروی از فرهنگی غلط ، شیوع اعتیاد بین مردان روستایی چنان به یک سنت غیر قابل انکار تبدیل شده بود که در برخی از روستاها اگر جوانی قصد ازدواج داشت ولیکن آلوده به اعتیاد نبود ، به او زن نمی دادند ، چراکه در باور مضحک چنین روستانشینان ، اعتیاد نشانه بلوغ فکری و مردانگی تلقی می شده است ! . حال اعتیاد از جوان های ما و اصلی ترین سرمایه پیشرفت و استقلال کشور ، چگونه مردانی می سازد ؟! ، پاسخ این سؤال را باید از زنان بخت برگشته و کارد به استخوان رسیده همین روستایی که برای فرماندار نامه نوشته اند ، در یافت کرد !!! . به راستی معضل اعتیاد خانه برانداز چگونه در جامعه ایرانی به وجود آمد و بدون هیچ توقفی همچنان رو به گسترش و انهدام ارکان سلامت روح و روان و استقلال و اقتصاد کشورمان می باشد؟ این بذر شوم و میوه تلخ با دست نادان چه عناصر سست بنیانی در کشتزارهای بی دشتبان و دامان خانواده های این مرز و بوم نهاده شد . چرا تاکنون همه تلاش و هم و غم و میلیارد ، میلیارد سرمایه کشور برای بازگرداندن انسان‌های از دست رفته به زندگی پاسخ نداده است ، چرا تاکنون خون هزاران جوان و مردان خوش قامت نیروی های امنیتی و انتظامی کشورمان برای مقابله با سوداگران مرگ و اشاعه دهندگان ریز و درشت مواد مخدر در جامعه ایرانی به ثمر نرسیده است ؟!
آقای فرماندار ریشه اصلی اعتیاد به مواد مخدر در بیکاری و زندگی های اندوه بار نیست و این غم و نگرانی استخوان آب کن را باید علت‌های دیگری باشد که با ایجاد خود اشتغالی و یک بوستان و تفرجگاه روستایی هرگز درمان پذیر نیست . اعتیاد عارضه ای روحی است که اگر چه انگیزه وقت گذرانی و پر کردن اوقات بیکاری یکی از علت‌های آن است ، اما صرف بیکار بودن و خانه نشستن نمی تواند محرک گرویدن به اعتیاد به سمت تله اعتیاد باشد ! اعتیاد خرج دارد ، باید آن جوان بیکار در آمدی داشته باشد تا خرج دوا و درمان اعتیاد درمان ناپذیر خود کند . بیکار معتاد می شود همان زباله گرد و کارتن خواب و دله دزدی که دستگیره آلومینیومی خانه‌های مردم را شبانه می شکند و می برد ، یا چند متر از صدها متر کابل تلفن را می برد و میلیون ها تومان آسیب می رساند تا بلکه ۲۰ تا هزار تومانی از مال خر بگیرد و خرج یک وعده اعتیاد خشک و خالی خود کند . بنابراین افراد یک دلیل میل به اعتیاد رو به گسترش داشتن و دست به جیب شدن برای پر کردن چاه طویل مواد فروشان خرد و کلان است . از یک مواد فروش سؤال شده بود ، توی این اوضاع و احوال گرانی و‌کم پولی مردم ، شما چرا قیمت مواد را روز بروز بالا می برید و مواد فروشه پاسخ داده بود ، ما هیچ باکمان نیست و غصه کسادی بازار خود را نداریم ، چون یک فرد معتاد اگر گوشت ران پایش را هم ببرد و بفروشد ، یابد خرج مصرف روزانه خود را حاصل کند .
آقای فرماندار درد بی درمان اعتیاد به این دلیل است که این مواد مرموز و بی رحم ، هم دوای روزها و‌لحظه های سنگین و غمبار آدم های سست بنیان است و هم جور کننده و پای اصلی بساط لحظه های خوش و بی خیالی آدم های بی مسئولیت می باشد و در واقع مواد مخدر یک شمشیر دولبه است که از هر طرف فرود آری می برد و جدا می سازد . خلاصه اینکه با هیچ برنامه کلیشه و آزمون و خطا دیده ای مشکل اعتیاد قابل حل نیست . ویروس منحوس کرونا و مواد افیونی خیلی شبیه به هم هستند و بصورت جزیره ای نمی شود با این ویروس مقابله کرد ، چون مادامی که یک بیمار کرونایی روی کره زمین باشد ، کل کره زمین را باید قرنطینه کرد و اگر یک معتاد هم روی زمین باقی بماند

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس