رئیس پلیس راهور استان همدان در نشست با خبرنگاران اعلام کرده است که برای نظم ترافیکی در مواقع خاموشیهای برق، چراغهای راهنمایی و رانندگی به پنلهای خورشیدی مجهز میشوند. خاموشیهای نوبتی برق در ماههای اخیر که با تعطیلی تعدادی از نیروگاههای مازوتسوز در سطح کشور تشدید شده است، با پیامدهای منفی اقتصادی و اجتماعی زنجیرهواری در تمام بخشها همراه بوده است که یکی از مشکلات قطع ناگهانی برق در سطح شهر همدان خاموشی چراغهای راهنمایی و رانندگی و بهمخوردن نظم و بهوجود آمدن بلبشوی ترافیکی در معابر پر تردد و چهارراههای شلوغ بوده است. حال در این شرایط، شورای ترافیک با کمک شهرداری همدان در صدد برآمدند تا با تجهیز چراغهای راهنمایی و رانندگی به پنلهای خورشیدی، بلکه بتوانند حداقل بخشی از مشکلات خاموشیهای بیبرنامه را با جلوگیری از بینظمیهای ترافیکی در معابر پرتردد شهر جبران نمایند.
اگرچه در چنین مقطع زمانی تصمیم به اقدام شورای ترافیک همدان برای تأمین نیاز خود به برق با استفاده از انرژی خورشیدی، کاری عقلایی است، ولیکن چنین برنامهریزیهای ضروری برای مدیریتهای اجتماعی مصداق همان علاج واقعه پس از وقوع میباشد، زیراکه با توجه به غیرمترقبه بودن بسیاری از مشکلاتی که بهعلت نبود نقشه راهی مطمئن و پایدار برای استفاده بهینه از منابع و سرمایههای کشور وجود دارد و سوء مدیریتها سبب بسیاری از حوادث ناگوار میشود، آن وقت است که یک مدیر مدبر و توانمند میتواند با پیشبینی عقلایی و راهکاری مناسب زیرساختهای لازم برای عبور از مشکلات را فراهم ساخته و نقش واقعی خویش را در مدیریت اصولی حوزه عملی که به عهده دارد محقق سازد.
استفاده از پنلهای کوچک خورشیدی برای تأمین برق ۲ یا ۳ ساعته در مراکز حساس و حتی برخی مکانهای تفریحی و گردشگری موضوع و طرح تازهای نیست، کما اینکه خود پلیس راهور نیز از سالهای قبل چنین سامانهای را در حریم چراغهای هشداردهنده راهنمایی و رانندگی جادههای بینشهری به کار گرفته و مفید واقع شده است. مهم این است که از چنین زیرساختها و سرمایهگذاریها برای بهرهمندسازی جامعه خوب استفاده و نگهداری به عمل آید و همچنین ارتقا داده شود.
با تمام این احوال، لازمه استفاده صحیح از منابع ملی، از جمله ذخایر و منابع انرژی غیرتجدیدشونده، فرهنگسازی و نشان دادن راه درست استفاده از منابع ملی و طبیعی به مردم میباشد. متأسفانه سرمایههای اینچنینی کشور نظیر نفت و گاز و آب و جنگل در کشور ما فقط به جرم اینکه به نسبت اغلب کشورهای پیشرفته و برخوردار، ارزانتر به دست میآید و مصرف میشود، به هدر میرود و در حال نابودی است.
باید این واقعیت را هم پذیرفت که در هدر دادن منابع حیاتی کشور، دولتها و مردم به یک نسبت مقصر هستند و چنانچه چنین عارضه بزرگ و مزمن از سر راه پیشرفت کشور و حفظ سرمایههای ملی برای نسلهای آینده برداشته نشود، جامعه ما راهی به جایی نخواهد برد.
تاکی باید در این تصور غلط غوطهور باشیم که زیر پایمان در هر کجای این سرزمین بزرگ دریایی از نفت و حجم پایانناپذیری از گاز طبیعی است و چون به نسبت هم ارزان برایمان تأمین میشود، هر طور که دلمان میخواهد و دوست داریم مصرف خواهیم کرد!
