پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

حضور غیرمسئولانه رسانه ملی در کری خوانی های فوتبالی

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

ورزش فوتبال اگرچه برای جامعه اسلامی ایران از تمام اصالت ورزش های ملی از جمله کشتی پهلوانی ، اسب سواری ، چوگان و .... برخوردار نیست ، ولیکن خواه ناخواه برای اغلب قشرهای اهل ورزش و دوستدار ورزش و بازی های گروهی از نان شب هم واجب تر است و بخصوص لذت تماشای مسابقات فوتبال در همه سطوح محلی و باشگاهی و ملی در عرصه های داخلی و خارجی جای هر تفریح و سرگرمی های فردی و دسته جمعی را گرفته است.
فوتبال در دنیای امروز ما بیشتر از هر رشته ورزشی دیگر به یک زبان و فرهنگ بین المللی تبدیل شده است ، بویژه اینکه ، قاعده و الفبای مشترک و تاکتیک های تیمی و تکنیک های فردی بازی فونبال در 5 قاره جهان شبیه هم است و هر فوتبالیست یا مدرس و مربی آماتور یا حرفه ای که تکنیک ها و تاکتیک های بازی فوتبال را بهتر درک کند و هنرمندانه به اجرا بگذرد ، دیر یا زود به یک ستاره یا کوچینگ بین المللی در عرصه این ورزش جذاب تبدیل خواهد شد و اوج شهرت و محبوبیت و البته ثروت کهکشانی که دیگر نگو و نپرس !!!

بدون شک بیشتر لذت و جذابیت بازی فوتبال در گرو همین فاکتور های آخری است که اشاره شد.
اما تمام داشته ها و نداشته های دنیای فوتبال به همان نکاتی که مورد تاکید قرار گرفت، نیست ، چرا که در کنار مقوله علاقمندی و دستی از دور و نزدیک داشتن بر آتش فوتبال ، عنصر دیگر و مهمتری نیز در آشپزی این شله قلمکار دخالت دارد که ( هوادار) نامیده می شود و زشت یا زیبا انچنانکه به نظر می رسد شاکله فوتبال به عبارتی روی کاکل هوادار می چرخد !!!
این هوادار فراتر از علاقمند و تماشاچی معمولی است و چیزی است که شاید قد و قامت ورزش و بازی فوتبال را از اندازه رسمی آماتور و قهرمانی آن به استاندارد های حرفه ای ارتقا دهد . این روز ها هر فراز و نشیب و برد و باخت و کیفیت بازی و حواشی تلخ و شیرین مسابقات فوتبالی را صرف نظر از حضور و نقش داوران بخت برگشته و کوتاه دیوار آن ، در هر کجا به هواداران هر تیم فوتبالی و کری خوانی های آن نسبت می دهند که البته وقتی پای نفع و ضرر و پایین و بالای بخصوص یک فوتبال باشگاهی در میان باشد ، مقوله هوادار هم خیلی پررنگ تر و بطور یقین ناسزاوارانه و بسیارهم افراط گرایانه تر جلوه می کند و شاید دامن سیاسی یک کشور و جامعه ای را هم آلوده سازد. متاسفانه تمام این تعاریف و صفت هایی که از (کاسه) فوتبال وارونه به عمل آمد ، در جامعه خودمان بسیار داغ تر ( آشی) است که در دنیا پخته می شود.
به نظر میآید در جامعه ما برای سرپوش گذاشتن به بسیاری مشکلات مردم ، بازی های فوتبالی و حواشی آن خیلی جدی‌تر از کشور های دیگر گرفته می شود و بدون شک بسیاری رفتارهای ناشیانه از انتخاب و خربد بازیکنان خارجی یا قراردادهای ترکمنچایی در فوتبال ایران برای بکارگیری مربیان خارجی نیز ناشی از همین جدی گرفتن ناسزاوارانه حواشی و هودار فوتبالی است.
حتما اغلب برنامه های تلویزیونی در ارتباط با رویداد های فوتبال داخلی نیز اگر صد در صد مرتبط با فضاسازی های کاذب و هیجان آفرینی های خاله خرسکی نباشد ، متاثر از آن که هست و شکی در آن نیست !!!!
یکی از این برنامه های رسانه ملی با عنوان ( فوتبال برتر) دوشنبه شب ها در تلاش است تا فارغ از حس و حال علاقمندان و تماشاچیان عقل گرای فوتبال ، هواداران هیجان زده و آماده انفجار تیم های باشگاهی را به پای گیرنده های خانگی بکشاند. آیتم های چند ساعته این برنامه و البته مجری سرقفلی دار آن بظاهر برای نقد و بررسی صحنه ها و نتایج مسابقات است، در حالیکه بشدت از اثرات سو چنین نقدها و بررسی های اغلب جانبدارانه و یکطرفه غافل هستند و هیچ نفع و خروجی خداپسندانه و عقل گرایانه برای پیشرفت فوتبال کشورمان و الگو برداری های درست جوان هایمان ندارد. بدون شک تخم حواشی زشت و هیجان زدگی های افراطی و کینه ورزی های نابخردانه در فوتبال ایران ، بخصوص دو تیم پرطرفدار ( البته هوادار افراطی) سرخ و آبی در همین برنامه ها و الاخص دو برنامه دوشنبه شب های اخیر پیرامون بازی پرسپولیس ، سپاهان و دربی قدیمی تهران ، در زمین هرز پرور فوتبالی کاشته می شود و هیچ شکی هم در آن نیست.
نویسنده خود بیشتر از 40 سال در تمام سطوح پیشرفته خبرنگاری و آموزش های پیشرفته آکادمیک و میدانی این حرفه تجربه دارم و قاعده مصاحبه و ساخت برنامه های گزارشی و سئوال و پاسخ گیری از منابع گوناگون در هر مناسبت و رویدادی را خوب تجربه کرده ام و با اطمینان خاطر و سلامت نفس کامل قادر به اظهار نظر در حوزه خود هستم .
لذا می گویم ، در هر اطلاع رسانی و خبرگیری و مصاحبه های خبری ، هر یک از طرف های گفتگو دارای حقوق و جایگاه اجتماعی و حرفه ای خود هستند که باید از جانب طرفین رعایت شود و باید در نظر داشت که نه خبرنگار و مجری مستنطق است و نه مصاحبه شونده یک منهم !!! ، بخصوص اینکه در رسانه ملی و یک برنامه زنده تلویزیونی که میلیونها نفر بیینده دارد و از بازتاب های برون مرزی نیز برخوردار می باشد ، باید مصالح ملی ، فرهنگ و ادبیات اجتماعی و شرایط و فضای روز سیاسی کاملا در نظر گرفته شده و از سویی افراد و شخصیت هایی دعوت و مورد سئوال قرار گیرند و موضوعاتی مطرح شود که به روشنگری و رفع ابهام و پاسخگیری افکار عمومی و مخاطبان اصلی برنامه بیانجامد ، نه اینکه در پایان برنامه در چنین سطح و چند ساعت صرف وقت و تحمیل هزینه های سنگین به منابع ملی ، نتیجه ای حاصل نمی شود هیچ ، بلکه امواجی از ذهنیت های منفی و بد بینی و اضطراب در جامعه ایجاد کرده و ذهنیت های منفی نگر را برای انتقام گیری و جبران مافات در روزهای موعود هدایت کرد. چه لزومی دارد تهیه کنندگان و سازندگان یک برنامه و مجریانی که تجربه و مهارت و توانایی درک شرایط روز و مصالح ملی خود را بطور کامل نمی دانند ، بازیگردان کری خوانی های سردمداران و مدیران یک سو نگر دو تیم فوتبالی پر طرفدار شوند و بدون اینکه توانایی و ظرفیت کنترل و هدایت سالم یک برنامه زنده از رسانه ملی را داشته باشند ، اجازه دهند طرف های دعوا به بهانه دفاع از حقوق هوادار تیم های خود ، با استفاده از الفاظ مشمیز کننده ،.احساسات و احترام مردم و بیندگان سراسری رسانه ملی را جربحه دار نمایند . مگر نه اینکه این آقایان و مدیران و مربیان دو آتیشه سرخ و آبی که سنگ هوادار را بسینه می زنند و آنان را وجه المعامله قرار می دهند حتی حوصله پاسخ دادن به سلام یک طرفدار ساده را هم در یک دیدار تصادفی ندارند و در مواقع و برهه هایی که از تیم خود بریده و جدا می افتند این اصطلاح قدیمی دایم روی زبانشان جاری است ..... دیگی که برای ما نمی جوشد ، چه بهتر کله سگ در آن بجوشد.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس