پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

کرونا را باید در حوزه اقتصادی هم شکست دهیم

نویسنده : مهدی ناصرنژاد

تحریم‌ها و جلوگیری از ورود و خروج اقتصادی ایران به چرخه اقتصاد جهانی در دهه‌های اخیر توسط دولت‌های آمریکا و متحدان جهانی او، اگرچه موانع زیادی بر سر راه پیشرفت متوازن کشورمان ایجاد کرده است، اما از آنجا که استخوان‌بندی اقتصادی جامعه ما در ابعاد مختلف تفاوت‌های فاحشی با وضعیت اغلب کشورهای به ظاهر پیشرفته دارد.
بنابراین جامعه اقتصادی ما در هر شرایطی راه خود را می‌رود و اگر دشمنی‌ها و تحریم‌های طولانی‌مدت تاکنون توانسته است پیکره اقتصادی جامعه ما را در مواردی چون مو باریک کند، ولیکن این پیکره ریشه‌دار و برخوردار از پشتوانه‌های اصیل ملی، هرگز از هم نگسسته است و چون درختی هرس‌شده شاخسارهای نورسته‌ای روی تنه خود برای مردم خودمان و جهانیان نمایان ساخته است.
واقعیت این است که تحریم‌های استکباری برای هر کشور مستقلی که می‌خواهد روی پای خودش بایستد، می‌تواند یک نعمت و فرصت بزرگ باشد و به همین معنا چون شالوده‌های اقتصادی ایران سوای ابعاد سنتی آن در بسیاری جهات نیز متفاوت از غربی‌ها و شرقی‌هاست، چنانچه نفت را هم کنار بگذاریم، مردم ایران با پشتوانه هوش و استعدادهای ذاتی که نمونه‌های بسیار آن در تاریخ این سرزمین نام برده می‌شود و از سویی نیز به مدد دانش نوین و تحصیلات تکمیلی جوان‌های نستوه و همچنین وجود منابع و ذخایر عظیم ملی در اعماق خشکی‌ها و دریاها، توانسته است راه‌های صدساله پیشرفت و نوآوری‌ها را بیشتر از هر زمانی در دهه‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی که دولت‌ها و مردم ما راه خود را از دولت‌های استعماری و زیاده‌خواه جدا ساخته است، بپیماید و هیچ جای مبالغه، حدس و گمان‌های خودفریبانه هم وجود ندارد.
هم‌اینک در بسترهای خودکفایی و خودباوری‌های قشرهای مردم پرتلاش در صنعت و تولید و حضور جوان‌های پرتلاش و تحصیلکرده ایرانی هر طرح و پروژه بزرگ و زیربنایی و به اصطلاح طرح مادر در تمام حوزه‌های صنعت، آب و خاک، جاده و راه‌آهن، علوم پزشکی، داروسازی، پتروشیمی، هوا و فضا، دریانوردی، تسلیحات جدید نظامی و نفت و گاز، صددرصد اراده و دست نیروهای توانمند داخلی در کار است و خارجی‌ها و بیگانگان به ندرت در اجرای پروژه‌های بزرگ در ایران مشارکت دارند. به طور یقین نتایج تمام خوداتکایی‌ها و خودکفایی‌ها و استقلال اندیشه و عمل جامعه امروز ایران بیشتر از اینکه برای نسل‌های حاضر مشهود باشد، برای نسل‌های آینده درخشنده و ثمربخش خواهد بود.
در همین حال و در چنین گیروداری در شرایط اجتماعی ایران و جهان، فاجعه کرونا که سرزده وارد شد، تاکنون آثار و پیامدهای غم‌انگیزی در کره خاکی بر جای گذاشته است. آثار ظاهری این فاجعه تاریخی، مرگ و میر و صدمه‌های روحی بین ملت‌های جهان است که به طریقی تمام شده و تمام می‌شود، اما پیامدهای غیرقابل جبران و ویران‌کننده کرونا که در سال‌های آینده کام ملت‌های جهان را تلخ خواهد کرد همانا شکاف‌های عمیق اقتصادی است، با وجود این نکته‌ای که خیلی با اطمینان می‌توان بر آن تأکید کرد، به خاطر همان ویژگی‌هایی که اشاره شد، آثار سوء کم اقتصادی کرونا در جامعه خودمان خواهد بود. در واقع در دنیای پساکرونا آن چیزی که در اغلب کشورهای به ظاهر پیشرفته اروپایی و آمریکا، سیل بنیان‌کن می‌باشد در جامعه ایران به مدد و اتکای تجربه‌های فراوان و آمادگی‌هایی که در طول 40 سال گذشته مردم کشورمان بدان تن داده‌اند، رگبار تند و زودگذری بیشتری نخواهد بود!
البته اعداد و ارقام کرونا در کشورمان خیلی بزرگ هستند و آثار سوء حوادث قهری و کمرشکن حداقل 2 سال اخیر هم وجود دارد و از همه مهمتر و سخت‌تر، حماقت و دشمنی‌های کوکورانه امریکا و دولت‌های متحد او هم برای استمرار تحریم‌های همه‌جانبه قوز بالا قوز است، اما با وجود تمام سختی‌ها و مرارت‌ها، لذت استقامت، پایداری و اتکا به همان خودباوری‌ها و خوداتکایی‌ها و سربلندی ملت بزرگ ایران در این برهه و آزمون دشوار آن، چیزی است که در تاریخ ایران برای همه نسل‌های آینده این مرز و بوم کهن باقی می‌ماند و شهد شیرین غرور، پایمردی و شرافت خاص ایرانی برای همیشه کام فرزندان ما را به مزه حیات واقعی آغشته خواهد کرد.
قطعاً این کرونای لعنتی هرگز مردم ایران را از تلاش برای حفظ استقلال و پیشرفت خویش باز نخواهد داشت و هیچ ایده و تلاش میهن‌پرستانه‌ای برای جهش تولید و اقتصادی از قلم نخواهد افتاد. با وجوداختلاف نظرهای مختلف برای مقابله و متوقف‌سازی کرونا، انصافاً اراده دولت‌مردان ایرانی برای به حرکت درآوردن چرخ‌های اقتصادی و معیشتی کشور در این شرایط بیم و امید، ستودنی است. مردم را باید همواره برای ادامه کار و تلاش و از همه مهمتر خودآگاهی و خودمراقبتی در حوزه‌های بهداشتی و بیماری‌های واگیردار، امیدوار و آماده نگه داشت.
انصافاً که نباید ما با سهل‌انگاری و بی‌تفاوتی نسبت به هر اتفاقی فقط و فقط دولت‌ها را مسئول بدانیم و منتظر واکنش بمانیم. راه صحیح این است که در هر واقعه و بحران‌های غیرقابل پیش‌بینی بتوانیم با احساس مسئولیت و نوع‌دوستی هر الگوی درستی که برای مداوا و چاره به فکرمان می‌رسد به طرق اولی معرفی کنیم!

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس