پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

همزبانی جای همدلی را نمی‌گیرد

عقل سلیم، منطق و وفاق ملی حکم می‌کند که ملت‌ها درمواقع بحران و مواجه کشور خود با حوادث بزرگ کنار هم باشند و پشت به پشت هم کشور و ملت را از طوفان بلایا به سلامت عبور دهند و به ساحل نجات برسانند. در برهه کنونی از تاریخ پرفراز و نشیب ایران یکبار دیگر مردم گرفتار طوفان مهیبی شده‌اند که طی آن توطئه خارجی و جنگ اقتصادی و بیماری اپیدمی و شک و تردید و بددلی‌های سیاسی ملت را از همه سو محاصره کرده است و فقط اتحاد و همدلی ملی می‌تواند کشورمان را در چنین برهه خطرناکی سربلند از بحران عبور دهد.
واقعیت این است که در این بحران کرنایی و فشار هدایت‌شده تحریم‌های همه‌جانبه اقتصادی و سیاسی توسط دشمنان زیاده‌خواه خارجی و برخی جناح‌بندی‌های کورکورانه داخلی، بیشتر مشکلات اقتصادی است که مردم را آزار می‌دهد و زندگی را بر بسیاری مردم کم‌درآمد تلخ کرده است و در کنار آن ویروس به‌شدت مسری کرونا نیز جامعه را ملتهب و نگران ساخته است که می‌شود با همدلی‌های مردمی، زهر چنین مشکلات را به اندازه مؤثری بی‌اثر ساخت.
اگرچه در حوزه اقتصادی بخش بزرگی از مشکلات ناشی از تحریم‌های خارجی است ولیکن مشکلاتی هم هست که خیلی سنگین است و ریشه آن در هرج ومرج‌های اقتصاد داخلی است و پیله خفه‌کننده‌ای است که به‌دست خودمان دور خودمان تنیده‌ایم و گرفتار شده‌ایم! در این خصوص وقتی مثلاً قیمت‌های اجاره مسکن و به‌طور کلی ملک، یعنی همان دارایی‌های غیرمنقول و خانه و مغازه‌ای که ده سال 30 سال پیش با زمین و مصالح به‌مراتب ارزان‌تر از قیمت‌های کنونی تملک شده است، چرا باید امروز با دلار 20 هزار تومانی قیمت‌گذاری شود و تنها در یک سال قیمت‌ها به 2 برابر و 3 برابر افزایش داده شود!
به فرض اینکه کسی تمام سرمایه و دارایی خود را برای ساختن یک واحد آپارتمان هزینه کرده باشد تا با اجاره دادن آن، معیشت و مخارج زندگی و تحصیل فرزندان خویش را تأمین نماید، اما تمام صاحب‌خانه‌ها و یا آن شخص عجیب‌الخلقه‌ای که به قول یک نماینده مجلس شورای اسلامی، فقط بیشتر از 20 هزار واحد آپارتمان در تهران دارد، چه توجیهی برای مطالبه اجاره‌های به نرخ کذایی و بادکرده امروزی از مستأجران فلک‌زده می‌تواند داشته باشد!؟
به‌تازگی گزارشگر شبکه تلویزیونی خبر، دست روی سوژه جالبی گذاشته بود و یک دزدی و کلاهبرداری کثیفی را به تصویر می‌کشید که موی در بدن هر بیننده‌ای راست می‌کرد! موضوع این بود که یک شبکه متقلب حمل و نقل بار شهری و احتمالاً بین‌شهری که مصالح ساختمانی و به‌ویژه آهن‌آلات برای پروژه‌های ساختمانی حمل می‌کرده‌اند و شاید هم‌اینک نیز ادامه می‌دهند، با انواع کامیون و کامیونت پلاک تقلبی، به تناسب چند تن آهن‌آلات و مصالح که با بارنامه رسمی از بنکداری‌ها و آهن فروشی‌ها تحویل می‌گرفتند، وسط راه مقادیر و تناژ قابل ملاحظه‌ای از بار مربوطه را کش می‌رفتند و تناژ کمتری با همان بارنامه تحویل صاحب بار بخت برگشته می‌داده‌اند که بالاخره گیر افتادند. چنین مصداق‌ها نمونه بارز و عینی از بی‌بندوباری‌های اقتصادی است که آدم‌های بدحال و از خدا بی‌خبر در این وضعیت دشوار مرتکب می‌شوند و در مجموع مانند هرزآبه‌ای که زیر خرمن راه می‌افتد و خرابی بار می‌آورد، نظم و گردش طبیعی اقتصاد جامعه را به‌هم می‌ریزند، درحالی‌که اگر وجدان بیدار و جوانمردانه‌ای باشد، حداقل در این وضعیت که دود گرانی و آشفتگی اقتصادی به چشم مردم کم‌درآمد و ناتوان می‌رود و بیشترین قشر جامعه را هم تشکیل می‌دهند، خیانت نمی‌کند. بدون تعارف در این اوضاع و احوال آکنده از بیم و امید که جامعه بیشتر از هر زمانی به همدلی و پاکدلی و گذشت و احساس مسئولیت و اعتمادسازی بین مردم نیازمند می‌باشد، به نظر می‌آید که در خوشبینانه‌ترین حالت فقط کمی همزبانی وجود دارد و در عمل هرکس، به‌ناچار و از روی استیصال و یا منفعت‌طلبانه در صنف خود دنبال کار خودش است و کمتر به شرایط دیگران توجه دارد. البته همیشه و در هر شرایطی آدم‌های فرشته‌سیرت هم در جامعه وجود دارند، تعدادشان هم کم نیست و با خدا معامله می‌کنند و چون انتظار تعریف و تمجید از طرف دیگران را هم ندارند، ما هم به حال خودشان و خدایشان واگذار می‌کنیم. صحبت بدون تعارفمان با کسانی است که وقتی از آنان انتظار همدلی و همراهی می‌رود به نسبت همان رفتاری که در موضوع کرونا دارند، همدلی نشان می‌دهند! یعنی هرچه به آنان به هر زبان و رسانه توصیه می‌شود که بابا جان حداقل برای رو کم‌کنی از کرونا یک ماسک از خودتان خرج کنید! بِروبِر توی چشم‌های آدم خیره می‌شوند و با گستاخی پاسخ می‌دهند، کرونا کجا بود؟! این جماعت حتماً همدلی‌هایشان با جامعه در تمام مشکلات به‌اندازه همدلی و پویش عمومی در برابر کرونا است و حتماً هم می‌پندارند، مرگ فقط به سراغ همسایه می‌رود.
آقای حسن روحانی رئیس جمهوری کشورمان چند روز پیش، بیشترین بخش صحبت‌های خود و وقت جلسه هیأت دولت را به توصیه مردم برای اتحاد و همدلی و گذشت برای عبور از مشکلات اقتصادی و دیوار بلند کرونا اختصاص داد.
قطعاً تمام دولت‌ها در کشورهای مختلف و مقامات بلندمرتبه آن برای کشورداری و هدایت جوامع خود به سمت افق‌های پیشرفت و موفقیت، به مردم خود متکی هستند و اعتماد بر پشتیبانی واقع‌بینانه مردم چیز زیادی نیست و در همین حال خط وظیفه هر ملتی نیز فقط تا پای صندوق انتخابات نمی‌باشد.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس