اعتراضات در ایران به شکلی که در روزهای اخیر دوباره اتفاق افتاده موضوعی است که هر از چند گاهی تکرار میشود و البته موضوع آن متفاوت است. برخی از جامعهشناسان نیز با بررسی این اعتراضات برای آن زمانبندی ارائه داده و اکنون زمان 2سال یک اعتراض را مطرح میکنند. واقعیت آن است که در یک جامعه پویا و مردمی حق اعتراض یک حق به رسمیت شناخته شده است و پس از به رسمیت شناخته شدن آن، مدیریت اعتراضات اهمیت پیدا کرده و بعد اصلی را تشکیل میدهد.
درباره اعتراضات در ایران پس از اعتراض آخر، بحث درباره این بود که دولت و مجلس در هماهنگی با هم مکانی را در شهرها و روستاها برای تجمع اعتراضی مردم مشخص کنند تا زمانی که نیاز به اعتراض و مطالبه جمعی بود، معترضان در این فضای امن و مشخص گرد آمده و اعتراض خود را انجام دهند. تقریبا در کشور ما هر روزه اعتراض و مطالبهگری جمعی وجود دارد و تجمعات اعتراضی در برابر فرمانداریها، استانداریها، مجلس و… انجام میشود؛ تجمعاتی که از مطالبات بازنشستگان تا مطالبات طرفداران حجاب و مسکن ملی و… را در برمیگیرد.
البته موضوع اختصاص مکان مشخص برای اعتراض پس از مدتی به فراموشی سپرده شد تا اینبار اعتراضات به گرانی در این مکانها نباشد. اما آنچه اهمیت دارد، نحوه مدیریت اعتراضات در این دوره از اعتراضات است که به اذعان فعالان سیاسی، مدیریت خوبی است.
در این زمینه یک فعال سیاسی اصلاحطلب، رویکرد دولت و نیروهای امنیتی در اعتراضات امسال را قابل مقایسه با ادوار گذشته ندانسته است. باقری، دبیر کل حزب عهد ایران با ارزیابی مثبت از مدیریت اعتراضات توسط دولت در ۱۰ روز گذشته گفت: «در ۸ سال گذشته، ما چندین دوره اعتراضات را در کشور داشتیم و منطقیترین و مردمیترین مواجهه با اعتراضات را در دولت پزشکیان میبینیم. علیرغم دولتی که ریشه اعتراضات را به نیروهای خارجی و ضدانقلاب نسبت میداد، چنین ادبیاتی را اصلاً در صحبتهای اعضای دولت چهاردهم و به خصوص شخص رئیسجمهور نمیبینیم. آن چیزی که اکنون مردم را به خیابانها آورده، شرایط سخت اقتصادی و معیشتی است، اما این چالشهای اقتصادی، خود معلول ناکارآمدیهای سیاسی و سوء حکمرانی است. مهمترین عامل نارضایتی در شرایط فعلی را مسائل اقتصادی میدانم. تفکیک اعتراض و اغتشاش و سپس گفتوگو با معترضین واقعی باید توسط نهادهای نمایندگی انجام شود، نه سازمانهای امنیتی و انتظامی.»
همچنین معاون اجرایی رئیسجمهور نیز اعلام کرده که رئیسجمهور دستور دادند تا حدی که به امنیت ملی خدشه وارد نشود، هیچ برخورد امنیتی با مردم معترض انجام نشود. این روند اگر با مدیریت بهتر اجرای طرح کالا برگ و حذف ارز ترجیحی انجام شود، در مدیریت بهتر اعتراضات مؤثرتر واقع خواهد شد.
بخشی از اعتراضات قابل پیشگیری بوده و دولت میتوانست با برنامهریزی، حذف ارز ترجیحی را با در دسترس بودن کالاهایی مانند روغن همزمان کند. همچنین دولت میتوانست با تدوین پیوست رسانهای و اجرای دقیق آن برای اقناعسازی افکار عمومی، زمینه بهتری برای اجرای طرح ایجاد کند. به هر حال اکنون آنچه اهمیت دارد، مدیریت اعتراضات به شکلی است که معترضین از حق خود در سلامت و امنیت کامل برخوردار شده و اجازه سوءاستفاده به نیروهای خارجی نیز داده نشود؛ زیرا این مرحله از تاریخ نیز با اراده و همت ایرانیان و برابر با خواست آنها نوشته خواهد شد.
