■ مردم، امروز دیگر از کشمکشها بیزارند
■ مدیر تراز بالا مدیر شهر است نه مدیر شورا
■ آیا منیتها درد مردم را حل میکند
علیاکبر فامیلکریمی متولد 1341 در همدان بوده و دارای مدرک کارشناسی ارشد مدیریت و کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی است.
فرماندار همدان و ریاست شورای تأمین شهرستان همدان، معاونت سیاسی امنیتی استاندار و دبیر شورای تأمین استان همدان، به طور همزمان دبیر شورای مبارزه با مواد مخدر استان و جانشین ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز استان همدان، سرپرست استانداری همدان و چندین اثر کتاب از جمله دشمن سیاسی، تنها گوشهای از فعالیتهای این پژوهشگر و فعال سیاسی است.
28 خرداد به صورت همزمان انتخابات ریاستجمهوری، شورای شهر و روستا و در شهرستانهای بهار و کبودرآهنگ انتخابات میان دورهای یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی برگزار میشود.
در ادامه مصاحبه با مسئولان و مدیران در رابطه با انتخابات، با فامیلکریمی گفتوگو کردیم که در ادامه میخوانید:
ارزیابی شما از عملکرد و فضای شورای پنجم چیست؟
بنده به عملکرد این شورای نزدیک نبوده و نمیتوانم خیلی راحت نظر بدهم. با این حال با بررسی و توجه به ساختار و روند توسعه شهر در این مدت میتوانیم به عملکرد شورا و مدیریت شهری پی ببریم. بنده به عنوان یک شهروند که سالها در حوزههای مختلف در این شهر مدیریت کردم و شناخت به فعل و انفعالات شهر دارم، فضای مدیریت شهری امروز در استان نهایتاً ختم به یک بنگاه معاملاتی تبدیل شده تا یک کارگاه توسعه و سازندگی.
اتفاق خاصی در روند توسعه شهر همدان صورت نگرفته، بلکه بیشتر کشمکش، دعوا و بگوومگو بوده است. همه آن پروژههایی هم که در رابطه با آن صحبت میشود مربوط به گذشته است و نه این دوره. بخشی از پروژههایی هم که در فضای شهر جنب و جوشی ایجاد کرده بود چنان زمان بر بوده که بعضی از آنها از ذهن مردم خارج شده است، چرا که خاتمهای نداشته است.
البته بخش دیگر از پروژههای فعلی که در فضای شهر دیده میشود در رابطه با مدیریت شهری نبوده و به عنوان پروژههای ملی به حساب میآید.
یا برای حل این مشکلات نیاز به ورود نخبهها از هر طیفی به شورا هستیم و یا اینکه یکدست بودن شورا از لحاظ جناحی به کاهش اختلافات و کشمکشها کم کرده و باعث کنش و عملکرد بیشتر خواهد شد؟
هر توع جناحی و سیاسی کردن شورا آسیب برای این مجموعه است. باید اجازه داده شود عموم افراد توانمند و مدعی حاضر شوند، بخصوص که جوانان خودشان را نشان دهند. جوانانی که از سوابق تحصیلی خوبی برخوردار هستند و جسارت حضور در این عرصه داشتهاند.
میبایست یک بخشی از فضا را به این جوانان اختصاص دهیم. با این حال نباید از تجربه مدیرانی که میتوانند دیدبان خوبی باشند نیز غافل شد. با این حال اینکه سالها و دورههای متعدد یک صندلی در شورا را اشغال کردن و اجازه حضور را به دیگران ندادن، این چه تکلیفی است که برخی از آن صحبت میکنند؟ مردم باید دقت کنند آنهایی که این صندلیها را با توجه به منافع شخصی تبدیل به منبع درآمد کردهاند، دوری کنند.
در کنار این مسائل انتخاب یک مدیر در تراز همدان نیز لازم است و این نباشد که افراد فرصت آزمون و خطا داشته باشند که البته تاکنون همواره این موضوع بوده است. این اتفاق میتواند هم فضای شورا و هم فضای توسعه شهر را متحول کرده و تراز مدیریتی در استان بالا ببرد، به این معنی که از حالت مدیریتهای باندی-محفلی و جناحی خارج شود. رفیق بازی در بحث مدیریتها چه سودی برای مردم خواهد داشت؟
باید به نمای کار، مبلمان شهری که زاییده مدیریت شهری است دقت کنیم. آیا شهر، شهری مرده است یا شهری پویا! اگر شهری پویا داریم که مدیریت خوب بود و در غیر این صورت خیر. حال شاهد این مسئله هستیم که شهر نمیتواند نفس بکشد.
شاخصهای یک شهر پویا چیست؟
- برخوردار از توسعه موزون که منطبق بر سند متقن ، هدفمند، قابل اندازه گیری برای صاحب نظران و شهروندان باشد. مثال در مقطع مدیریت مرحوم بهنامجو اینگونه بود، زیرا باور مردم نه بر اساس نظر سنجی های ساخته شده بلکه مشاهدات صورت گرفته است و فراموش نمی شود. معروف است در مدیریت شهری همدان دو مقطع شهر همدان نفس کشید، نفس عمیق در مقطع مدیریت مرحوم بهنامجو و مقطع دیگر زمان مدیریت مهندس حصاری که هدف گذاریهای خوبی صورت گرفت. حال باید دید این روزها شهر همدان نفس میکشد یا به نفس نفس زدن افتاده است ؟
- شهر پویا شهری است که علیرغم حرکتهای شتابگران اداره نشود. امروز باید از متولیان و شورای شهر سوال کرد، شهر همدان درطول این مدت به چه قیمتی اداره شده است؟ بدهی امروز شهر نسبت به دورههای گذشته چگونه است؟ اگر عنوان کلانشهر را داشتیم، در این حوزه کجای کلانشهرها واقع شدیم؟ از بودجه و اعتبارات کلانشهرها چقدر برخودار بودیم؟ آیا فقط یدک کشیدیم و پوزش را دادیم یا در بعضی مقاطع نیز از در آمد شهر هم هزینه این عنوان پر طمطراق کردیم؟
- شهر پویا شهری است که در شاخص مهاجرپذیری و مهاجرفرستی به محاسبه در آید. جمعیت شهر چه شاخصی را نشان می دهد؟ ( سهم مدیریت شهری در این مقوله چیست )
- در شهر پویا مبلمان شهری باید همواره در تغییر و تحول و ارتقا باشد. آیا در این چند سال گذشته این مبلمان در تغییر و تحول بوده است یا به فرسودگی رفته است ؟
- شهر پویا سندمند و با توجه به اسناد بالا دستی حرکت میکند. در طول این مدت جهتگیری مدیریت شهری چقدر منطبق با سند آمایش سرزمینی استان بوده است ؟
حال بفرمایید چشمانداز شما برای یک شهر پویا و حرکت به سمت توسعه چیست؟
این شهر نیازمند به این است که مدیران در حوزه وحدت رویه در سطوح و بخشهای مدیریتی، همدیگر را بتوانند پیدا کنند. مردم از این کمکشها و دعواها خسته شدهاند. در این خلاءای که از نبود وحدت رویه پیش آمده، باعث شده است که سرمایهگذار تمایل به سرمایه گذاری نداشته باشد.
ما در طول 7-8 سال گذشته باید بینیم کدام سرمایهگذار قابلی تمایل به سرمایهگذاری در استان را داشته و یا برای مبلمان شهری چه اتفاقی طی این مدت افتاده است.
یکی از دلایل این خلاها در مدیریت شهری همدان همواره وجود فصای "منیتها" بوده که اجازه هم افزایی نداده و از جامعیتها جلوگیری کرده است .
ما نیازمند یک تحول هستیم که امیدواریم بخشی از این تحول در این انتخابات بخصوص با انتخاب خوب از میان این جماعت عاشق خدمت، شایستهها ، کسانی که دستهای پاکی دارند بخصوص جوانان با انرژی و با انگیزه که مشتاقانه پا به میدان گذاشتهاند، این مسئله محقق شود.
البته در این مشتاقان خدمت قطعا آدمهای خوبیهم هستند، که شناخته شده نیستند ولی میتوانند پدیده شوند تکلیف بر همه است اینگونه افراد را کمک کنند. از طرفی هر انسان خوبی برای هر جایی مناسب نیست. افراد میگویند که ما این سابقه را داشتیم و فرد خوبی هم است، اما آیا در مدیریت شهری دستی داشته یا خیر؟ یا تازه میخواهند بعد از ورود به عرصه یک سال اول را به خواند آئیننامههای شهرداری و قوانین شهری گذرانده که تازه بتوانند اظهار نظر کنند.
مدیریت شهری باید چگونه باشد؟
اگر مدیریت «مدیریت ارشدی» باشد، میبُرد و میرود. زیرا مدیریت شهری به نحوی است که داِئماً در حال تصمیمات حق الساعه است. پس باید از قدرت تصمیم گیری بالا و از ضریب هوشی مناسبی برخودار باشد که در حوزه اجرای پروژهها، دست به عصا حرکت نکند، اگر مصوبات اجرایی را از شورا گرفته دیگر به لابی ها ی پشت پرده توجه نکند و منتظر موافقت این و آن نباشد. . شهرداری که به هر نحوی ضعف دارد، مجبور است یک روز با دونفر از آنها ببندد(اعضای شورا) روز دیگر با چهار نفر از آنها. این دیگر مدیر شهر نمیشود، میشود بازیچه یا ابزار دست شورا؛
نظر شما در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری و ورود کاندیداهای نظامی و یا ورود افراد تنها از یک طیف مشخص چیست؟
طرح اینگونه مسائل موضوعات حاشیهای بوده و ارزش گفتمانی ندارد. در این رابطه نباید قضاوتهای قبلی را در افکار عمومی راه داد. اینکه یک کاندیدا نظامی است و یا از فلان جریان است، به اعتقاد بنده اینها حرف های اساسی نبوده و قابل توجه در چنین عرصه کلان مدیریتی نباید باشد. قانون اساسی یک ملت معیار اصلی و ریلی واقعی است. برداشتهای سلیقهای حاشیه سازند.
سه طیف یا گروه در انتخابات دخیل هستند: یک- آنهایی که میان داری میکنند همانند فعالان سیاسی، دو- یک عده در این میان نقش فردی و محوری ایفا میکنند و سوم- آنهایی که برای انتخابات ریاست جمهوری کاندیدا میشوند.
از هر طیف، جناح و اندیشهای که هستند، اگر دلشان برای جمهوری اسلامی میتپد، باید در مرحله اول و در گفتمانشان با مردم از اشتراکات و تعاملات مثبت با مردم صحبت کنند. برای این امر نیز باید سه موئلفه را در نظر بگیرند:
1- فهم مشترک در ارتباط با ریاست جمهوری برای افکار عمومی ایجاد کنند یعنی یک نگاه ملی را دنبال باشند تا بتوانند وحدت و همافزایی با مردم را رقم بزنند،
2- هدفهای مشترکی که در این وادی وجود دارد و فارق از اینکه چه کسی رئیسجمهور میشود این اهداف دستخوش تغییر نخواهد شد. از این رو بیایند و راهبردها را به مردم بگویند،
3- راه و روشها، در این عرصه به علت اختلاف سلیقه و اختلاف نظرها متفاوت است. از این رو شایسته است کاندیداها برای مناظره بر روی راه و روشها بر اساس برنامه خود بپردازند، مناظرههای باری به هر جهت راه به جایی برای خدمت نمیبرد. تا کنون مناظرههای سودمند و کارآمد برای مردم نبوده و طنابکشی در میان خودشان بوده است. و صداسیما نشان داده در این خصوص نا کار آمد و غیرحرفهای عمل میکند.
ویژگیهای یک رئیسجمهور چیست؟
- رئیسجمهور باید یک دیپلمات قوی و کارآمد بوده که قدرت تعامل و تقابل را با تمام دنیا داشته باشد و این مسئله در سوابق و برنامههای او مشخص باشد.
■ توانایی اجرایی داشته و در سوابق وی محرز باشد.
■ رئیسجمهور باید به عنوان یک انقلابی خوشنام بوده و در رکاب انقلاب بودن را حتی امروز نیز ثابت کند، نه که بخواهد در تعارص با نظام رأی جمع کند.
■ رئیسجمهور باید متعهد و مقید به بند بند قانون اساسی باشد.
■ رئیسجمهوری باشد که واقعاً انگیزه کار داشته باشد، مردم امروز واقعاً دیگر از کمکشها بیزارند.
نکته آخر؟
رئیسجمهور آینده برای اجرای برنامه خود به اعتقاد من باید از یک هفتخانی که دولت فعلی ایجاد کرده، عبور کند.
در حال حاض شاهد یک دیپلماسی معیوب، منفعل، ذلیلانه در عرصه جهانی هستیم، دیپلماسی که منتظر است که ببیند دشمن یا رقیب چه میگوید تا تصمیم و موضع گیری نماید. این انفعال و خمودی به درد یک نظامی که در مولفه های قدرت جهانی به هر نحوی مطرح است بدرد نمیخورد. دیپلماسی فعال انقلابی همواره باید حرف خودش را روی میز حریف داشته باشد.
نکته دوم این تورم افسارگسیخته، نقدینگی بالا، سیاست پولی مالی بهم ریخته شده، فساد و اختلاس های خرد و بزرگ لایه به لایه در ساختارهای مختلف وجود دارد که واقعاً کدام رئیسجمهور میخواهد از این وضعیت به راحتی عبور کند؟ اما ظرفیت بالقوه جمهوری اسلامی چنان عمیق و گسترده می باشد که با مدیریت انقلابی این مسائل حل شدنی است.
نکته سوم ساماندهی به مدیریت هرج و مرجی که بر ساختار اجرایی کشور حاکم گردیده است. به طور مثال من نمیگویم که مسکن مهر بیعیب بود، ولی جماعتی که در کشور از قِبَل این طرح برخودار شدند را ببینید، اما یک وزیر میآید و میگوید که این پروژه خوب نیست؛ کسی که با این طرح مخالفت میکند و عیب میگیرد باید طرح جایگزین آن را داشته باشد. ولی چه اتفاقی افتاد؟ در طول مدیریت ایشان در حوزه مسکن هیچ اتفاقی نمیافتد و شاهد این مسئله هستیم که داشتن یک مسکن حداقلی برای مردم یک رویا میشود. در حوزه اشتغال آیا با آمار سازی مشکلات بیکاران حل وفصل شد. در حوزه بورس بخشی از مردم با خاک یکسان شدند و آنهم با این صحبت رئیس جمهور که به مردم گفتند "مردم شما می توانید در بازار بورس بیایید و سرمایه گذاری کنید که برای آیندنان اعتبار ایجاد می کند" به کجا ختم شد. چقدر خانواده هایی از هم پاشیده شدند؛ کسی هم پاسخگو نیست. حقوق های نجومی به کجا ختم شد، در یک کشور وقتی برای انتقال نهادهای دامی از بندر به گمرک تا تولید کننده چند سال است مشکل حل نمیشود و کشور را با بحرانهای متعدد مواجه میکند و صدها مورد مشابه دیگر که همه اینها بخشی از خروجی مدیریتی است که بر جامعه حاکم گردیده است.
مدیریت تنظیم وضعیت بازار دست چه سازمان ، ارگان و نهادی است؟ متولی آن کدام وزارت خانه است؟ چرا دولت نباید پاسخگو باشد که نتوانسته مدیریت بازار را به نحو قابل قبولی انجام دهد. آیا فقط منم منم میتواند درد مردم را حل میکند؟
به هر حال اینها بخشی از مشکلات پیش روی دولت آینده خواهد بود و البته این مشکلات به دست مدیران کارآمد انقلابی که در بند جریان خاصی نباشد، حل شدنی است.
