پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

ایران 1400 با دولت سیزدهم

دولت سیزدهم با نگاه فراجناحی در برخورد با مشکلات تابوشکنی کند

نویسنده : محمد ترابی

سال 1400 که آغاز‌گر سده جدید نیز به حساب می‌آید، سالی است که بسیاری آن را به فال نیک گرفته و با دید مثبت به آن نگریستند. با این حال تاکنون و پس از گذشت یک فصل از 1400 اتفاق خاصی بر زندگی و شرایط کشور نیفتاده است.
اما در این مدت می‌توان گفت که اتفاقاتی افتاده که شرایط و موقعیت‌های مناسبی را پیش روی کشورمان قرار داده است.
زمزمه‌ها از بازگشت آمریکا به برجام در آخرین دوره مذاکرات وین، تمایل کشور‌های عربی بخصوص عربستان برای نزدیک شدن به ایران، روی کار آمدن دولت جدید که بسیاری از کارشناسان بر این باورند که به علت یک صدا شدن بدنه جریان سیاسی‌ بر قدرت اختلافات سیاسی-حزبی به حداقل خود می‌رسد(فارغ از هرگونه قضاوت و تحلیل سیاسی در این رابطه) و احتمال پایان یافتن کرونا با واکسیناسیون عمومی از جمله موقعیت‌هایی است که پیش روی کشورمان قرار داشته و می‌توان با قدر شمردن این موقعیت‌ها، تحولات بسیار مهم و چشمگیری در زمینه اقتصادی و معیشتی مردم و کشور به وجود آید.
مشکلات اقتصادی و معیشتی در کشورمان که در یکی 2سال اخیر و با ادامه تحریم‌های ظالمانه ایالات متحده علیه کشورمان، شرایط را برای مردم کشورمان سخت کرده، می‌تواند در ماه‌های آتی روند رو به مثبت و اصلاح‌پذیر به خود گیرد.
استفاده از موقعیت‌های پیش روی کشور، همواره یکی از اصلی‌ترین وظایف و هنر رئیس‌جمهور وقت بوده است. به طور مثال کشورمان در دوران دولت نهم و دهم در یکی از بهترین‌ شرایط فروش نفتی و ارزآوری قرار داشت و در سال‌های آخر دولت احمدی‌نژاد و قبل از وضع برخی از تحریم‌های سخت علیه کشورمان، فرصت انجام مذاکرات بهتر نسبت به برجام میان ایران و کشور‌های 1+5 بود.
با این حال پس از اتمام دولت بهار کشورمان میراث‌دار تحریم‌های سخت و شرایط اقتصادی نابسامان به علت افزایش بیش از حد تورم شده بود.
دولت‌ها در کشورمان میراث‌دار دولت‌های قبل خود و مورث دولت‌ بعدی خود بوده‌اند. از این‌رو نمی‌توان گفت که هر دولت به طور کامل می‌توان راه خود را طبق نظر و تفکرات حزبی‌-سیاسی متبوعش پیگیری کند.
البته گفتن این نکته لازم است که احزاب در کشورمان از پایه‌های اقتصادی مشخصی برخوردار نبوده و اصلی‌ترین‌ تفاوت دیدگاه اقتصادی این جریان‌ها در کشورمان تفاوت بر میزان تمایل و تأکید بر مراودات و تعامل با خارج از کشور است. البته گفتنی است که هر 2جریان نیز در مقاطعی به یک اندازه بر مراودات با خارج از کشور تاکید داشته، اما تفاوت آنها در انتخاب کشور‌های مورد تعامل است.
در شرایط کنونی کشور که نتیجه 8سال زحمت دولت یازدهم و دوازدهم در حال به ثمر نشستن است، برخی از کارشناسان از قربانی شدن این فرصت به دست اختلافات و منازعات سیاسی-حزبی در کشور، ابراز نگرانی می‌کنند. این مسأله از این‌روست که به اعتقاد دولتمردان، نمایندگان مجلس یازدهم در یک سال اخیر با وجود تأکید به رفع تحریم‌ها علیه کشورمان، اقداماتی انجام داده‌اند که شرایط را برای بازگشت آمریکا به برجام دشوارتر کرده است.
برخی از کارشناسان اعلام وصول طرح اخیر مجلس یازدهم مبنی بر«ممنوعیت مذاکره مسئولان ایرانی با آمریکایی‌ها» را نمونه‌ دیگری از این اقدامات مورد انتقاد دولت می‌دانند.
دولت منتخب سیزدهم همانطور که بر این مسأله نیز ادعا کرده است، می‌بایست فارغ از هرگونه دیدگاه سیاسی، در جهت به ثمر نشستن زحمات دولت فعلی که هزینه‌های زیادی را بر مردم و کشور متحمل کرده‌، نهایت تلاش خود را به کار گیرد.
می‌توان گفت که مذاکرات برجام از حمایت مردمی برخوردار است، زیرا حجت‌الاسلام‌ والمسلمین حسن روحانی در 2دوره ریاست‌جمهوری که با مشارکت بالای 70درصد پیروز انتخابات شده بود، با وعده مذاکرات با کشور‌های قدرتمند بخصوص کشور‌های غربی و آمریکا، تحریم‌های ظالمانه علیه کشورمان را رفع کرده و با تعاملات اقتصادی با جهان فارغ از موانع تحریمی، کشور را به سمت توسعه اقتصادی و رفع مشکلات معیشتی مردم حرکت دهد، البته این مسأله به علت روی کار آمدن دونالد ترامپ بر رأس قدرت در ایالات متحده آمریکا و برخی از مدیریت‌های غلط دولتمردان، عقیم ماند.
دولت سیزدهم می‌تواند در یک اقدام استثنایی به جای تغییر مسئولان کشوری با توجه به دیدگاه سیاسی-حزبی آنها، برخی از مسئولانی که مورد تأیید مقام معظم رهبری نیز هستند را تا به ثمر نشستن برخی از اقدامات مثبت دولت فعلی، روی کار نگه دارد.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس