روحش شاد
درگذشت معمار دارالوفاق
پنجشنبه هفته گذشته کرمرضا پیریایی که از بهمن ۱۳۸۸ تا تیر ۱۳۹۱ مسئولیت استانداری همدان را برعهده داشت، درگذشت.
دوران استانداری پیریایی در استان دوران خاصی بود چرا که وی تلاش داشت با شعار وفاق و بنا نهادن دارالوفاق همدان جلوهای از وفاق برای توسعه و تعالی در استان را به کار گرفته و دارالوفاق همدان را بنا بگذارد اما شرایط سیاسی استان که چندان وفاق پذیر نیست، حاشیههایی را برای وی به دنبال داشت.
پیریایی اگر چه به لحاظ سیاسی ریشهای نزدیک به جناح چپ داشت و اولین پستهای سیاسی خود را در دولت سازندگی تجربه کرده بود اما در چرخشی تاکتیکی به تبعیت از محمد رضا رحیمی که مراد و پیر وی در سیاست بود در انتخابات نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به تبلیغ احمدی نژاد پرداختند.
پیریایی پس از دعوت احمدی نژاد از رحیمی برای پذیرش معاون اولی تمام توان و اهتمام خود را برای حمایت و صیانت از وی به کار گرفت.
او با کار رسانهای و فعالسازی نشریه جریان سعی کرد صدای جریان همراه با رحیمی را در کشور بلندتر کند و در این راه موفق هم بود.
پیریایی در مقام استانداری همدان به دو موضوع فرهنگ و تربیت توجه ویژه داشت و از آنجا که اولین ورود وی به عرصه مسئولیت در عرصه امور تربیتی بود، نشست با مربیان امور تربیتی را در تمام شهرستان های استان و در قالب سفرهای موصوف به عصر کاری و شب فرهنگی به دلیل اهمیتی که برای کار آنها قائل بود، انجام داد.
او در برنامه شب فرهنگی نیز تمام هنرمندان و اهالی فرهنگ و هنر استان را در شهرستان محل زندگی دید و با آنها به بحث و گفتگو نشست و از تمام آنها با اهدای لوح سپاس، تقدیر کرد.
پیریایی در سیاست به کادرسازی باور داشت و حلقه نزدیک به خود را در این کادرسازی رشد داده و برای پذیرش مسئولیتهای بزرگ آماده میکرد.
او برای صیانت از محمد رضا رحیمی هزینه بسیار داد که مشهورترین آنها نامه حمایتی ۱۳ استاندار از مشایی بود که پیریایی آن را برای صیانت و ارتقا جایگاه رحیمی در ریاست جمهوری امضا کرده بود. این موضوع زمانی بیشتر نمود یافت که پیریایی پس از مسائلی که برای رحیمی پیش آمد و احمدی نژاد از وی حمایت خوبی نداشت، زمانی که داوطلب انتخابات یازدهم شد در نامهای به او تاخت و آن را اشتباه بزرگ خواند و از تصور نادرست احمدی نژاد مبنی بر اینکه اختلاف رای ۷ میلیونی انتخابات ریاست جمهوری با اقدامات وی در شهرداری تهران حاصل شده برای او نوشت و زحمات دوستان را یادآوری کرد.
پیریایی موسیقی و رسانه را خوب می فهمید و رابطه خوبی با اهالی موسیقی و رسانه در کشور داشت هر چند این رابطه در استان با اهالی رسانه با حاشیههایی همراه بود. حاشیههایی که او آنها را طبیعی عنوان می کرد و نقد رسانه را بخشی از ذات رسانه میدانست.
او با این نگاه، نقدهای رسانهها در نپذیرفتن تداوم میزبانی جشنواره بین المللی فیلم کودک و نوجوان را به جان خرید اما حاضر نشد زیاده خواهیهای بنیاد فارابی و مجموعه مدیریت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را بپذیرد.
پیریایی تداوم جشنواره برای استان همدان تنها به عنوان تدارکاتچی را قبول نداشت و خواستار مداخله مدیریتی و سیاستگذاری و اجرا توسط استان بود و طرف مقابل نیز حاضر به کوتاه آمدن از این اختیارات فوق العاده نبود و در نهایت نپذیرفت که جشنواره با افزایش اختیارات استان در همدان بماند و جشنواره را به اصفهان برد.
پیریایی در استان با تمام حاشیههایی که ایجاد میشد، تلاش داشت از وفاق فاصله نگیرد و بر این باور بود که وفاق و توفیق به لحاظ ادبی و دستوری از یک خانواده هستند و اگر وفاق باشد، توفیق هم خواهد آمد.
او برای دوستی به ویژه با نسل جوان ارزش زیادی قائل بود و بسیاری از برنامهها و دیدارها را با این باور انجام میداد که؛ تا درخت دوستی کی بر دهد/ حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم
پیریایی عاشق مولانا بود و هبچ گاه از مثنوی و معنوی فاصله نگرفت و در اکثر سخنرانیها اشعاری از مولانا را برای حضار می خواند و شاید اکنون او این اشعار مولانا را در جهان باقی زمزمه می کند؛
عمر که بی عشق رفت،
هیچ حسابش مگیر
آب حیاتست عشق،
در دل و جانش پذیر...
عشق چو بگشاد رَخت،
سبز شود هر درخت
برگ جوان بردَمد،
هر نَفَس از شاخ پیر
هر که شود صید عشق،
کِی شود او صید مرگ؟
چون سپرش مَه بُوَد
کِی رسدش زخم تیر؟
پیریایی فردی پرتلاش و خستگی ناپذیر
خسرو بیات، مدیر کل حوزه استاندار در زمان استانداری کرم رضا پیریایی در متنی کوتاه به برخی از ویژگی استاندار اسبق همدان اشاره کرده است که در ادامه میخوانید.
فردی پرتلاش و خستگی ناپذیر و پرکار
آشنا و مسلط با موقعیت و ظرفیت استان
درکار فوق العاده جدی، آشنا و احترام به نظر کارشناسی
زیربار هیچ نمایندهای تحت هر شرایطی نمیرفت حاضر بود دوران تصدی اش کمتر باشد ولی اختیارش را به نماینده وزیر..... نمیداد
معتقد به رفاهیت مکفی پرسنل بی نهایت بود
تنها استانداری بود که از پروژه مسکن پرسنل حمایت کرد و در پروژه حاضر شد
ملاقات های عمومی مرتب در اتاق مدیر کل حوزه برگزار میشد بدون خبرنگار و رسانه و صداوسیما .... و پیگیر درخواست ها بعد از انجام ملاقات ها
سفرهای شهرستانی اش کمتر از دو روز یک شب نبود و باتمام اقشار مختلف بصورت سازماندهی شده نشست برگزار و تبادل افکار میشد.
در انتهای سال برای همه پیشکسوتان در همه اقشار ورزشی،فرهنگی ،مذهبی، ارزشی، صنعتی، کشاورزی.....پیام تبریک با امضا ارسال میکرد .
هر دوشنبه با یک وزیر نشست داشت برای هماهنگی بیشتر برای رشد بیشتر استان
عاشق جامعه بزرگ ایثارگران و پیشکسوتان بود
تنها استانداری بود رقم قابل توجه ای به حسینه امام اختصاص داد برای تکميل و تجهیز با توجه به مراسم ها و انجام نماز جمعه
آنقدر این مرد شجاع و خستگی ناپذیر و دلسوز و ارزشی و مردمی و خدمات داشت که از حوصله و وقت عزیزان خارج است.
