پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

امامزاده خاتون گنجینه ای از سنت ها در ملایر

ملایر _ سحر یوسفی _ خبرنگار همدان پیام : از موزه لطفعلیان به سمت محور ملایر اراک حرکت کردیم ، از کنار باغ های سرسبز و چشم نوازی که از آوازه شهر جهانی انگور حکایت می کرد عبور کردیم ، پس از گذر از دوراهی بیجن آباد به دوراهی مرویل رسیدیم و به مسیری که حالا به خاطر سد کلان معروف شده و در روزهای پایانی هفته پرتردد و شاهد گردشگران بیشماری از اقصی نقاط کشور است وارد شدیم . جاده ایی آسفالته اما با عرض کم ، با پیچ های تند و فاقد شانه خاکی ، پیچ های پی در پی که آدم را به یاد جاده های شمال می انداخت .
روستاهای مرویل ، پیهان ، طائمه ،آشمیزان، مهدویه ، قشلاق آقانجفی را یکی یکی پشت سر گذاشتیم . از پس پیچ های پی درپی جاده ، تلألؤ آب سد ، چشم ها را خیره و هر بیننده ایی را مجذوب خود می کرد ، حجم آب پشت سد چون گنجینه ایی گرانبها خیالمان را از ذخیره آب راحت می کرد که حداقل امسال مشکل آب شرب در ملایر وجود ندارد و تا سالهای بعد خدا بزرگ است .
به سد که رسیدیم ماشین های با پلاک های شهر های مختلف و بیشتر از همه پلاک استان لرستان دیده میشد و مسافرانی که در کنار آب بساط تفریح و نشاط را گسترده بودند .
با تور رسانه ایی که میراث فرهنگی ملایر برای بازدید از روستای امامزاده خاتون تدارک دیده بود ، روستایی که کمتر کسی اسم آن را شنیده و از زیبایی ها و طبیعت بکر و دلنوازش خبر دارد ، همسفر شده بودیم .
۳ کیلومتر پس از پشت سر گذاشتن سد ، حدوداً ۱۰ دقیقه ایی زمان برد تا به روستای زیبا با طبیعت بکر و دارای بافت ارزشی امامزاده خاتون رسیدیم.
خانه های قدیمی پوشیده شده از کاهگل و سنگ که در روستا دیده میشد از اصالت و قدمت روستا حکایت می کرد. در بافت قديمی روستا چند اثر تاريخی وجود داشت که به گفته روستاییان توسط خاندان همایونی احداث شده بودند.
مسجدی قديمی به نام مسجد صاحب الزمان (عج) نخستین مکانی بود که در این روستا مورد بازدید خبرنگاران قرار گرفت . این مسجد به شيوه معماری اواخر دوره قاجاريه با مصالح آجرهای چهار گوش و ملات گل رس با اسلوب طاق و تويزه ای بنا نهاده شده است .
با عبور از حياط كوچك مسجد وارد ايوانی كوچکی شدیم كه در دو ضلع شرقی و جنوبی امتداد دارد و دو در كوچك چوبی در اين دو ضلع ما را به شبستان مسجد راهنمایی می کرد.
شبستان مسجد مكانی مربعی شكل داشت كه چهار ستون مربع در مركز مسجد با نيم ستون های جدا شده از ديوارهای چهارگانه نگهدارنده 9 طاق و زنجيره های مربوط بود. طاقها شکلی گنبد داشت و در ضلع جنوبی مسجد محراب آجری ديده میشد كه فاقد تزئينات بود اما در بالای محراب قاب مستطيل به شكل تو رفته وجود داشت كه احتمالا جهت نصب كتيبه در اين بخش تعبيه شده بود .
در ضلع شمالی مسجد نيز ديوار بخاری ديواری (شومينه) جهت گرم كردن فضای كوچك مسجد در فصول سرد دیده میشد ، ضلع غربی و جنوب مسجد نیز پنجره هایی داشت که به منظور تأمين نور مسجد تعبیه شده بود و به دشتی سرسبز منتهی میشد. بنای مسجد به گونه ایی ساخته شده بود که در تابستان خنک و در زمستان گرم باشد .
در مسیر بین مسجد تا خانه بیات آنچه به چشم می آمد عقب ماندگی بهسازی در این روستا بود و نشان میداد تا کنون اقدام خاصی در جهت اصلاح روستا صورت نگرفته است .
با گذر از کوچه ایی زیبا که یک طرف آن مشرف به دیوار کاهگلی بلندی بود و طرف مقابلش به باغی سحرانگیز و پوشیده از درختان سرسبز و گیاهان مختلف از جمله گیاهان دارویی مانند آویشن ، پونه ، بابونه ، چای کوهی و ... به در بزرگ قهوه ایی رنگی رسیدیم که درست در مقابل آن راهی خاکی با درختانی بلند قامت در دو طرف راه رسیدیم ، پرسپکتیو درختان منظره ایی شگفت انگیز خلق کرده بود که همگان را محو زیبایی خود میکرد .
با استقبال خانواده بیات و با خوش آمد گویی گرم و صمیمی این خانواده وارد حیاط بزرگی با درختان سربه فلک کشیده و خوش قد و قامت کاج ، زبان گنجشک ،بادام ، آلو ، عناب و ... شدیم که در انتها به خانه ایی با بافت قدیمی و در دو طبقه ختم می شد .
به گفته مالکین ، این خانه قدیمی حدود 3000 متر مساحت دارد و قدمت آن به بیش از 150سال پیش برمی گردد.
صدای دلنواز پیچش باد در بین درختان کهنسال حیاط ، صدای گنجشکان و غار غار کلاغی که در بالای درخت لانه کرده بود ، بوی ذغال و چای آتیشی و پذیرایی گرم و دلنشین خانواده بیات ، حال و هوایمان را عوض کرد تا لحظاتی شیرین و بدور از شهر و شلوغیهایش سپری و سفری خاطرانگیز را تجربه کنیم .
خانه ایی با معماری سنتی که در انتهای حیاط قرار داشت ، شامل اتاق های تو در تو بود . طبقه دوم خانه از سقف مسطح متشکل از تیرهای چوبی و تخته‌های کوچک ، نمای زیبایی به اتاق داده بود . طاقچه های پهن ، پنجره ها و درهای چوبی ، پرده ایی از جنس مخمل که ۴ طاووس بروی آن کار شده بود ، اشیا و لوازم قدیمی درون اتاق ها نشانی از روزهای سادگی و بی آلایشی گذشته داشت و لحظاتی خاطر انگیز برای بیننده رقم می‌زد.
علی بیات پریدری ، دهیار روستا که از خانواده اش از ۴۰ سال پیش مالک این خانه شدند ، حالا در تکاپوی ایجاد خانه بوم‌گردی در ملک پدری خود افتاده است .
وی با اشاره به خیل عظیم گردشگران سد به خبرنگار ما گفت : بافت تاریخی ، طبیعت بکر روستا و نزدیکی آن به سد می تواند موقعیتی ایده آل برای تفریح و ارائه خدمات به گردشگران ایجاد کند .
بیات گفت : من با اینکه بچه این روستا ها هستم اما هیچ وقت از طبیعت گردی اینجا سیر نمی‌شوم و همیشه برایم تازگی دارد.
وی، شکوفایی اقتصاد روستا را در توسعه و رونق گردشگری روستایی دانست و افزود : قصد دارد با راه اندازی خانه بومگردی و ایجاد مکانی دنج و آرام برای گردشگران فارغ از هیاهوی شهرها ، گردشگری و رشد اقتصادی روستا را رقم بزند .
بیات علت تأخیر در بهسازی روستا را کمبود اعتبارات و همکاری نکردن اهالی روستا عنوان کرد و گفت : به تازگی از محل اعتبارات نمایندگان ۳۰۰ میلیون تومان به روستا اختصاص یافته که جدول کشی آنرا شروع کرده ایم.
پس از گذراندن لحظاتی مفرح و به یاد ماندنی با بدرقه گرم خانواده بیات از آنها خداحافظی کردیم و به مقصد ملایر به راه افتادیم ، در مسیر بازگشت با یکی از جوانان روستا گفتگویی کردیم ، وی از اینکه برای ایجاد اشتغال ، خانه اش را از ملایر به روستا آورده است گفت و از اینکه سالهاست چشم انتظار تسهیلات دامپروی است گلایه کرد و گفت : به هر کجا برای گرفتن تسهیلات مراجعه می کنم جوابی نمی گیرم و با بیکاری دست و پنجه نرم می کنم.
روستای امامزاده خاتون( پری در ابوالحسن خان ) است یکی از روستاهای جذاب و دیدنی ملایر است که در مسیر سد کلان قرارداد د و می تواند مقصد خوبی برای گردشگران سد باشد ، این روستا با طبیعت بکر و روح نوازش در محور ملاير به اراک و فرعی جاده مرويل واقع شده و با مركز شهرستان ملاير حدوداً 37 كيلومتر فاصله دارد.
در حال حاضر در امامزاده خاتون ۶۰ خانوار با حدود ۲۰۰ نفر جمعیت زندگی می کنند این در حالی است که به دلایل مختلف از جمله نبود مدرسه راهنمایی و دبیرستان ، کمبود آب و نبود اشتغال ، اکثر اهالی به شهر مهاجرت کرده اما در زمان بهار و تابستان جمعیت سیار آن به بیش از ۵۰۰ نفر میرسد .
شغل اصلی اهالی روستا کشاورزی و دامپروری است در این روستا بیشتر درخت گردو و بادام وجود دارد و گندم و جو کشت می شود .
امامزاده خاتون با اینکه چسبیده به سد کلان است اما به دلیل اینکه بالاتر از آن قرار دارد هیچ بهره ایی از آب سد نمی برد و با کم آبی مواجه است ، آب آن از ۳۳ رشته قنات و ۱۵ چشمه تأمین می شود.پس از بازدید از مسجد ، دهیار روستا ما را به سمت خانه قديمی معروف به خانه بیات كه در حال حاضر در آن زندگی می کند راهنمایی کرد . این روستا با توجه به ويژگي هاي اقليمی و آب و هوای دلپذیرش اقامتگاه تابستانی و به اصطلاح ييلاقي متمولين و دولتمردان وقت بوده و خانه بیات نیز مکان استقرار یکی از این افراد بوده است .
رئیس میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری ملایر در این بازدید به خبرنگاران گفت : امروزه توسعه گردشگری روستایی و اکوتوریسم یکی از راهکارهای ایجاد و توسعه اشتغال روستایی محسوب می شود که در سطح کشور رو به افزایش است .
ابراهیم جلیلی گفت : یکی از ظرفیت های توسعه گردشگری روستایی حفظ بافت های قدیمی روستا و خانه های سنتی همچنین ایجاد مراکز اقامتی و پذیرایی سنتی یا بوم گردی ها است . وی افزود : روستای امامزاده خاتون که در حدود 35 کیلومتری ملایر در بهترین محور گردشگری ملایر قرار دارد دارای پتانسیل ایجاد بوم گردی خوبی است .
جلیلی در پایان ، مزیت این روستا را بافت تاریخی ، خانه های سنتی ، وجود آثار تاریخی و مهمتر از همه نزدیکی به سد کلان برشمرد که می تواند یکی از عوامل جذب توریست بویژه از استان لرستان باشد.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس