پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

آرپادره روستائی به قدمت سفالینه‌های تاریخی

رزن _ محیا حق‌وردی‌لو _ خبرنگار همدان‌پیام: مقصد گردشگری ما روستای آرپادره است. روستای آرپادره در قسمت شمالی استان همدان و در نقطه مرزی با استان قزوین قرار دارد. اگر از تهران به طرف این روستا حرکت کنیم باید از شهرهای (اشتهارد، بوئین زهرا، آبگرم، آوج، رزن، دمق و از روستاهای گاوسوار، کهریزبوغازی، خورونده و چپقلو) عبور کنیم تا به این روستای زیبا برسیم.

آرپادره در حال حاضر از توابع بخش سردرود شهرستان رزن در استان همدان محسوب می‌شود.

قدمت این روستا به دوره صفویان بازمی‌گردد و به همین دلیل تاریخی کهن دارد.

قبل از پیدایش این روستا چیزی در حدود 500 سال قبل، روستاهای کوچکی در ادوار این روستا وجود داشتند که تقریباً همه آن‌ها در یک موقعیت جغرافیائی بسیار ممتازی بنا شده بودند.

در حال حاضر از این روستاها جز پستی و بلندی‌های غیر طبیعی وجود ندارد که در اکثر آنها ظروف سفالین به چشم می‌خورد که متأسفانه عده‌ای یغماگر با بیل و کلنگ به جان این آثار به جا مانده از نیاکان‌مان افتاده‌اند و آسایش ابدی آن‌ها را بر هم زده تا شاید ظرفی یا اشیاء به جا مانده‌ای از آن‌ها را بیابند و به چند ریال بفروشند.

در سال 1381 زلزله‌ای به بزرگی 6/7 در مقیاس ریشتر قسمتی از شمال غربی استان همدان و جنوب استان قزوین را لرزاند که از جمله روستای آرپادره خسارات مالی فراوان دید و متأسفانه یک نوجوان جان خود را از دست داد، دولت (سید محمد خاتمی) برای دلجوئی از مردم وامی به مبلغ 3,500,000 تومان برای بازسازی خانه‌های ویران شده به مردم داد و اهالی، خانه‌های آجری ساختند و یک تغییر و تحول بزرگی در زندگی مردم پدیدار شد.

در سال‌های قبل از 1370 این روستا در داخل و در اطراف خود جنگل‌ها و درختان زیادی را داشت.

رودهای پر آب و جنگل‌های انبوه و پرپشت، جوی‌هائی که از رودهای دور دست سر چشمه می‌گرفتند و به باغ‌های انگور می‌رسیدند و باغ‌ها و مزارع یونجه و جنگل‌ها را سیراب می‌کردند.

زمستان‌های پربرف باعث شده بودند از هرگوشه‌‌ای چشمه‌ای می‌جوشید و پا در هر چمنی که می‌گذاشتی در آن فرو می‌رفتی... ولی بعد از این سال‌های پربرف و باران، کم‌کم زمستان‌ها از بارش برف کاسته شد و چند سالی در زمستان بیش از یک یا 2 بار برف نیامد.

در فصل بهار هم از بارش باران خبری نبود ابرها می‌آمدند و می‌رفتند ولی از باران خبری نبود... کم‌کم جوی‌ها کم‌آب شدند.

آب جوی‌ها در میان راه رود تا باغ‌ها در زمین فرومی‌رفتند و به باغ‌ها نمی‌رسیدند.
صحنه برای آنهائی که درک می‌کردند صحنه دلخراشی بود؛ بسیاری از جنگل‌ها خشک شدند، با خودم میگویم آیا آن سال‌های سرسبز باز هم برمی‌گردند؟

به طور کلی آب و هوای سرد و کوهستانی بر این روستا حاکم می‌باشد و میانگین دما 11.6 است.

خاک این منظقه نیز از نوع خاک‌های اینسپتی سول است.

شغل عمده مردم کشاورزی و دامداری می‌باشد؛ در واقع 187 نفر از افراد این روستا مشغول به کار کشاورزی و دامداری، شاغلین صنعت 13 نفر و شاغلین خدمات 25 نفر است.

محصولاتی که در این روستا کشت می‌شود شامل گندم، سیب زمینی، یونجه، نخود، جو و عدس است.

روستای آرپادره دارای 4 سکونتگاه به نام‌های قلعه پرک، قلعه غضنفر، آجی قیه، خارابا بوده که اهالی 3 سکونتگاه نخست، به‌خاطر زلزله منطقه را ترک کردند و فقط اهالی خارابا در روستا ماندند و روستای فعلی به اسم آرپادره را تشکیل دادند.

علت نامگذاری این روستا به اسم آرپادره این است که آرپادره دارای دره‌های متعددی می‌باشد و کشت غالب قدیم هم(آرپا) جو بوده‌است؛ در اصل یعنی دره‌هائی که در آن جو کشت می‌شده است.

اقوام اصلی آرپادره عبارتند از: میرزائی، آدینه‌لو، قمشلو، رضائی، حسنلو و طاهری می‌باشد که 2 قوم اصلی که آرپادره را شکل دادند آدینه‌لوها و میرزائی‌ها هستند که در تمدن خارابا زندگی می‌کردند و باقی ماندند و این روستا را شکل دادند.

آدنا و میرزا 2 برادر بودند که روستا را شکل دادند و سایر اقوام از نقاط دیگر به این روستا آمدند.

قمشلوها و رضائی‌ها از ترکمن صحرا آمدند، حسنلوها از خمسه آمدند و طاهری‌ها از روستای عبدا... مسعود آوج به این روستا آمده بودند.

فرهنگ این روستا همانند فرهنگ سایر مناطق است.

قبل از زلزله 81 سنگ مشکی رنگ در محله بالای روستا بود که نماد تقدس محسوب می‌شد و مردم در شب عید قربان دور آن جمع می‌شدند و شمع و آتش روشن می‌کردند و اسم سنگ قاراداش بوده و بسیار برای اهالی مقدس بوده است؛ اما پس از زلزله این سنگ زیر آوار ماند و سنت از میان رفت.

اهالی روستای آرپادره به میهمان نوازی مشهور هستند و یک ضرب المثل در این خصوص دارند و آن هم این است که (مهمون آرپادره ای بشی، نه همسایه‌اش)
نقاط گردشگری این روستا شامل کوه قاراقول، باغ انگور، سد بزرگ روستا، چهار باغ حسین و چهارباغ حاج مجید، چشمه آق بولاق، دشت قورو گول (مرداب خشک) است.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس