پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

برد شگفتی‌ساز استان نثار منتخب نهاوند شد

برنده شگفتی‌ساز انتخابات دوره دوازدهم مجلس در استان، کسی نبود جز علیرضا نثاری، که از نهاوند شیک و مجلسی به بهارستان رفت.

غیر از 3 مدعی اصلی، 2 جهانیان تازه‌نفس و بحیرایی چند دوره‌ای، 3 علیرضای دیگر مدعی کرسی نهاوند بودند. علیرضاها؛ شهبازی، نثاری و خزایی.

شهبازی که سابقه‌ای به عدد روز و ماه و سال‌های پس از انقلاب 57 در مسئولیت‌های مختلف اداری و اجرایی داشت و در دو قوه مقننه و مجریه صاحب منصب بود،4 سال پیش به مجلس راه یافت و پس از سنایی کرسی نهاوند را پرتجربه و بی‌حاشیه اداره کرد.

کرونا دست و پای او را بست و در بن‌بستی ناخواسته از مردم جدا شد.
بعد آن نیز نتوانست کارنامه‌اش را جمع و جور و صاف و ساده برای موکلانش توضیح دهد.

رابطه‌ای که با سران اجرایی کشور داشت، برخی گره‌های ناگشوده زیرساختی را تا حدودی باز کرده بود.

اما او نمی دانست که رقیب اصلی‌اش از بین مدیرانی می‌اید که از قضا رابطه خوبی با او داشت.

طرفداران شهری‌اش نیز که سر در گریبان نیامدن و سرخوردگی‌های ناشی از سیاست‌های اقتصادی و خواسته‌های بر زمین مانده قشر متوسط بودند، پا پس کشیدند و رهایش کردند.

او اما، به مدارا منشی و خوی صبر و انتظاری که در رگ و خونش بود باخت.
نه داد و فریادی شکلی و پروپاگاندی‌گونه در مجلس سر داد و نه عقد اخوتش با بالاترین مقام اجرایی دولت را از انظار پنهان کرد.

اگر می‌ماند شاید می‌توانست با اخلاق خاک‌شیر مزاجی و بی‌حاشیه‌اش دست کم چند طرح اجرایی و خدماتی اصلی و بنیادین را به یادگار می‌گذاشت.

بی‌تعارف، او هر چند شکست تلخی داشت، اما آن که زیان دید، توسعه‌ای بود که مسیرش را در نهاوند بازتر از پیش کرده بود و به تحقق آن پایبند و دلبسته بود.

دیگر علیرضای این رقابت می‌خواست از سبد اصولگرایی خالص و لیست حزبی رأی بگیرد و گرچه با تجربه اجرایی‌اش می‌دانست، مسلک عریان سیاسی‌اش رأی‌آور نیست، ولی به دلایلی ماند تا تمرینی برای آینده‌اش شود.

اما سورپرایز انتخاباتی استان با علیرضایی دیگر رقم خورد.

کسی او را در سال‌های پیشین در صحنه‌های سیاسی شهرستان و در دور و بر هیچ ستاد انتخاباتی آشکارا ندیده بود و اگر هم مشارکت داشته، بی‌سایه و در کناره بوده است.
مردم معترض به وضع موجود که دستشان به هیچ جا بند نبود تا تقاصشان را از رنج‌های اقتصادی بگیرند، در یک شبکه‌سازی بی سر و صدا از سوی او و حامیانش، وی را صدای خود دانستند.

علیرضای سوم که اینک از روستای نثار و با فامیل نثاری منتخب کرسی نهاوند در دور آینده مجلس است، توانست آن دو دیگر را کنار بزند و شگفتی‌ساز این دوره شود.

البته این تکانه انتخاباتی در "ناون"، را نمی‌توان بدون پشتوانه‌های پیدا و پنهانی دانست که قرعه انتخابش به چهره‌ای گمنام سیاسی و فرهنگی رسید و او را از کف جامعه روستایی برکشید.

نکته دیگر آن که در این دوره از انتخابات ریخت و پاش‌های عجیب و غریب و بنرهای متعدد کوچک و بزرگ نموداری از یک اسراف غیر ضروری بود، که در این رقابت هزینه‌ای دست کم7_6 نفر اصلی از برنده تا بازنده کمابیش دست داشتند، که در یک حساب سرانگشتی سر به ده‌ها میلیارد تومان می‌زد و کام مشاهدات مردمی را تلخ و متعجب می‌ساخت.

انتخابات مجلس دوازدهم تلخی‌های دیگر و مهمتری داشت که در رأس آن قهر و یا دل‌زدگی شصت درصدی مردمی بود که انگار به هیچ وعده‌ای دل‌خوش نشدند و تماشاچی آن چهل درصدی شدند که هنوز در جستجوی مفری برای آسایش و رفاه اقتصادی و سیاسی و ... هستند.

راه یافتگان فعلی به مجلس چقدر می‌توانند خواسته‌ها و انتظارات انباشته شده جامعه را براورده کنند؟ پرسشی که نومیدانه نمی‌توان برایش پاسخی قطعی و دلخوشانه پیدا کرد.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس