پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

دستان خالی کارگران روزمزد نیازمند حمایت مسئولان

نویسنده : سحریوسفی

از دیرباز جامعه کارگری با مشکلات و دغدغه‌های فراوانی دست و پنجه نرم می‌کند، درد و رنج آن‌ها مسأله جدیدی نیست که بخواهیم درباره آن مطلب تازه‌ایی بنویسیم اما پس از شیوع کرونا و تعطیلی کسب‌وکارها، زندگی این قشر مشقت‌بارتر شده است. در این بین زندگی کارگران فصلی، روزمزد و ساختمانی که تحت پوشش قانون کار و بیمه بیکاری نیستند، بیش از پیش در معرض خطر نابودی قرار گرفته است، کارگرانی که پیش از شیوع کرونا نیز با وجود تورم، رکود اقتصادی و بحران بیکاری به‌سختی امرار معاش می‌کردند و دستمزدشان کفاف یک زندگی حداقلی را نمی‌داد حالا دیگر ادامه زندگی برایشان سخت‌تر شده است. به محل تجمع کارگران روزمزد در ملایر رفتیم تا پای درد دل و خواسته‌های آن‌ها بنشینیم با اینکه فکر می‌کردند برای نوشتن پایان‌نامه از آن‌ها سؤال می‌کنم، دورم جمع شده بودند و هرکدام از تنگناهای اقتصادی و مشکلاتشان می‌گفتند و می‌خواستند صدای آن‌ها به گوش مسئولان برسد تا دردی از دردهای آن‌ها کاسته شود.
شرمنده زن و بچه‌هایمان هستیم
یکی از کارگرها می‌گفت: از ساعت 5:30 صبح به امید اینکه کسی کارگر بخواهد از خانه بیرون زده‌ام اما تا حالا که ساعت 10 است موفق نشدم. از بیکاری که کرونا آن را تشدید کرده بگویم از کرایه خانه‌ام که عقب افتاده بگویم یا از اینکه دیگر کسی پیدا نمی‌شود از او پول قرض بگیرم بگویم؟ مسئولان فقط وعده و وعید می‌دهند، چرا نمایندگان به فکر حل مشکلات این قشر نیستند؟ چرا قانونی در حمایت از ما تصویب نمی‌کنند. او درحالی‌که سرش را پایین انداخت با صدایی بغض‌آلود گفت «شرمندگی می‌دونی چیه؟ ما شرمنده زن و بچه‌هامون هستیم!».
کارگر دیگری جلو آمد و گفت: حتی اگر کار پیدا کنیم دستمزدمان کم است، دیشب تا صبح یعنی حدود 6 ساعت، کندوی زنبورعسل جابه‌جا کردم و چندین‌بار مورد گزش زنبورها قرار گرفتم، برای دستمزد 100 هزار تومان! و در ادامه با حالت تأسف و شرمندگی گفت: زندگی ما به‌دلیل مشکلات شدید اقتصادی در حال فروپاشی است، چرا هر سال به حقوق دولتی‌ها افزوده می‌شود اما به ما که در پایین‌ترین سطح اجتماع هستیم رسیدگی نمی‌شود و فکری به‌حال حقوق و دستمزد ما نمی‌کنند؟
پسرم به خودکشی فکر می‌کند
کارگر نحیف و رنجوری که حالت ظاهریش حکایت از اوضاع نابه‌سامان اقتصادی و معیشتی داشت با صدای ضعیفی آغاز به حرف زدن کرد از اینکه پسر 22 ساله‌اش بیماری دیابت و همسرش بیماری تیروئید دارد و اینکه از پس هزینه‌های درمان آن‌ها برنمی‌آید. او به خبرنگار ما می‌گوید: از لحاظ تغذیه‌ایی نمی‌تواند نیازهای پسرش را برآورده کند به‌همین دلیل قند خونش نوسانات زیادی دارد که خود در درازمدت می‌تواند صدمات جبران‌ناپذیری به او وارد کند، از طرفی دفترچه بیمه سلامت دارد اما چندان کاربردی ندارد و داروهای گران را پوشش نمی‌دهد. این کارگر درمانده، به تنش‌های روانی که به‌دلیل فشارهای اقتصادی و استرس به آن‌ها وارد می‌شود اشاره کرد و گفت: پسرش هیچ امیدی به ادامه زندگی ندارد و بارها به فکر خودکشی افتاده است. او با بیان اینکه با شیوع کرونا مسأله بیکاری جدی‌تر شده است، گفت: کار نیست، با اینکه توانایی ندارم اما برای نجات خانواده‌ام کار سنگین هم باشد قبول می‌کنم.
چرا بسته‌های حمایتی به هیچ کارگری تعلق نگرفت؟
خانم میانسالی که در حال گذر از خیابان بود سمت ما آمد و گفت: همسرش کارگر است و حدود 2 ماهی می‌شود که یک روز هم کار نکرده است. از مستأجری و کرایه خانه 600 هزار تومانی تا بیکاری پسرش که لیسانسه است گفت و افزود: دخترش دانش‌آموز کلاس دهم است اما گوشی اندروید ندارند که بتواند با برنامه «شاد» آموزش و پرورش درس بخواند، کارگری میان صحبت‌های او پرید و گفت: ما افتخار می‌کنیم که با زحمت یک لقمه نان حلال برای زن و بچه‌هایمان می‌بریم اما جامعه کارگری به‌ویژه کارگران روزمزد در جامعه مهجور مانده‌اند، وقتی 2 ماه است کارهای ساختمانی به‌دلیل تعطیلی مصالح فروشی‌ها کساد شده است منِ کارگر که حقوق ثابتی ندارم چطور حق بیمه‌ام را بپردازم؟ چرا بسته‌های حمایتی به هیچ کارگر غیررسمی تعلق نگرفته است؟
رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی درباره مشکلات و چالش‌های زندگی این کارگران در گفت‌وگو با همدان‌پیام گفت: درد و رنج این قشر تمامی ندارد ولی ما با تمام توان در استیفای حق و حمایت از این قشر تلاش می‌کنیم.
سعید بهرامی با اشاره به اینکه در گذشته گروهی کارگر ساختمانی نبودند اما از این بیمه استفاده می‌کردند، افزود: جلوی این سوءاستفاده را گرفتیم و با لغو آن‌ها ظرفیت را برای متقاضیان واقعی باز کردیم، علاوه بر بیمه کارگران ساختمانی، بیمه حوادث انفرادی 24 ساعته را برای کارگران با مبلغ 45 هزار تومان در سال فراهم کردیم که حتی اگر در خانه دچار آسیبی شدند، بتوانند از پشتوانه بیمه حوادث برخوردار شوند.
وی در ادامه با بیان اینکه قرار بود حق بیمه کارگران از 159 هزار تومان در فروردین به 199 هزار تومان در اردیبهشت افزایش یابد، خاطرنشان کرد: با رایزنی‌های فراوان موفق شدیم حق بیمه پرداختی را به همان 159 هزار تومان برگردانیم و درحال پیگیری برای ایجاد بیمه تکمیلی برای کارگران هستیم.
بهرامی با اشاره به اینکه کارگران ساختمانی چون کارفرما ندارند و زیرپوشش قانون کار نیستند، نمی‌توانند از بیمه بیکاری استفاده کنند، از قوانینی ناعادلانه در حق کارگران گفت: به‌عنوان نمونه، کارگری داریم که عمل قلب باز کرده است اما نمی‌تواند از کارافتادگی بگیرد و مجبور است کار کند.
به گفته وی، بیکاری تکنولوژی سبب افزایش شمار کارگران ساختمانی و روزمزد می‌شود و این افزایش سبب تشدید بیکاری کارگران و رو آوردن آن‌ها به دستفروشی و حتی زباله‌گردی شده است.
برای تحقق شعار سال و ایجاد جهش تولید، توجه و رفع مشکلات و چالش‌های کارگران که در خط مقدم تولید قرار دارند و از بزرگ‌ترین سرمایه‌های انسانی و اجتماعی هر جامعه‌ایی محسوب می‌شوند از اهمیت ویژه‌ایی برخورداراست.
تصویب قوانینی در حمایت این قشر به‌ویژه در شرایط کرونایی از جمله برخورداری کارگران روزمزد از بیمه بیکاری، تعیین دستمزد واقعی و متناسب با تورم، ارائه تسهیلات رفاهی و ... می‌تواند گامی کوچک در برطرف کردن آلام و حفظ کرامت و منزلت این قشر زحمت‌کش و آسیب‌پذیر باشد که امید است مورد توجه مسئولان مربوطه قرار گیرد.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس