۱- جذب معلمان غیررسمی در آموزش و پرورش تسهیل شده است. گویا در برنامه هفتم پیشرفت و قانون بودجه سنواتی، امتیاز ویژهای برای معلمان غیررسمی در نظر گرفته شده است. گفتنی است به ازای هر سال سابقه خدمت 1/1 درصد امتیاز و تا سقف 5سال لحاظ شده و پنج سال از سن استخدامی این افراد کاسته شده تا بتوانند در رقابت با سایر داوطلبان آزمون استخدامی حضور یابند.
۲- تشکیل سازمان پیشرفت و آبادانی روستاها با مانع مواجه شده است. گویا سازمان اداری و استخدامی بهجای اجرای قانون، با نامهنگاریهای بیمورد و تفسیرهای سلیقهای، مانع تشکیل «سازمان پیشرفت و آبادانی روستاها و امور عشایری» شده است. گفتنی است تفسیر قانون در صلاحیت مجلس است.
۳- اعضای کمیسیون امور داخلی کشور از مناطق ویژه اقتصادی بازدید خواهند کرد. گویا این بازدید برای بررسی مشکلات واحدهای تولیدی موجود در این مناطق انجام میشود. گفتنی است مدتی است کمیسیونهای مجلس فعالتر شده و بازدید از استانها را در دستور کار قرار دادهاند.
۴- سهم صنعت از اعتبار مالیاتی تحقیق و توسعه کمتر از یک درصد است. گویا از این یک درصد، دانشگاهها فقط حدود ۱۰ درصد را جذب کردهاند و مابقی بهوسیله «شرکتهای دانشبنیان» و واحدهای آرندی «تحقیق و توسعه صنعتی» هزینه شده است. گفتنی است قرار است مراکزی ایجاد شوند و با راهنمایی واحدهای صنعتی و ارائه آموزش و ارزیابیهای اولیه، مسیر بهرهمندی از اعتبار مالیاتی را برای شرکتها تسهیل کنند.
۵- ایران بهشت واردکنندگان کالاهای عجیب است. گویا از جوهر خودکار هندی تا کیسه ادرار چینی در لیست واردات سال گذشته کشور بوده است. گفتنی است واردات محموله یک کیلوگرمی از مسواک دندان به ارزش بیش از 7/1 میلیون تومان از ترکیه، واردات ۸۴۲ کیلوگرم تیغه قیچی باغبانی از تایوان به ارزش بیش از ۶۱۹میلیون ریال، واردات بیش از ۱۰۰ تن نشاءکار برنج از چین به ارزش سرسامآور ۴۹۷ میلیارد ریال، واردات بیش از ۹۱ تُن جوهر خودکار به ارزش ۳۰۵ میلیارد ریال از هند، واردات ۲۰ تُن کیسه ادرار پلاستیکی از چین و ۱۹ تُن قوطی اسپری از ترکیه در لیست واردات عجیب سال گذشته بوده است.
۶- دلالی سبب شده میوه وارداتی در بازار از میوه تولید کشور ارزانتر باشد. گویا موز وارداتی با قیمت حدود ۱۱۰ هزار تومان در میادین و میوهفروشیها عرضه میشود، در حالی که انار ایرانی از ساوه، کوهدشت و شیراز بین ۱۳۰ تا ۱۴۰ هزار تومان به فروش میرسد. گفتنی است تا زمانی که شبکه توزیع و نظام قیمتگذاری شفاف در بازار میوه اصلاح نشود، فاصله بین «باغ تا بازار» همچنان پر از واسطههایی خواهد بود که سود اصلی را میبرند و در این شرایط کشاورز و مصرفکننده متضرر میشوند.
