در جهان امروز، بخش حمل و نقل از جمله بخشهاي زيربنايي اقتصاد هر جامعه است كه علاوه بر تحت تأثير قراردادن فرايند توسعه اقتصادي، خود نيز در جريان توسعه دچار تغيير و تحول ميشوددر تاریخ تحولات صنعت حمل و نقل در کشور ما ایران نامگذاری یک روز به عنوان روز حمل و نقل از روزهای سرنوشت سازی بوده اند که نقشی تعیین کننده در انسجام شبکه حمل و نقل کشور داشته اند.
در واقع پیشنهاد نامگذاری چنین روزی را وزارت راه و ترابری در سال 1376 با هدف آگاه سازی جامعه با نقش و جایگاه حمل و نقل در اقتصاد ایران اراِئه داد . ترابری و یا حمل و نقل به جا به جایی یا انتقال انسان ،حیوان و یا کالا،از جایی به جایی دیگر و نیز گستردگی منحصر به فرد فعالیت هایی که در بخش حمل و نقل انجام میگیرد گفته می شود به همین دلیل،تحولات سریع فناوری این بخش، ارتباط میان آن و فرایند توسعه اقتصادی و اجتماعی را آن چنان حساس و پیچیده ساخته است که کارشناسان اقتصادی، از بخش حمل و نقل به عنوان «نیروی محرکه توسعه» یاد می کنند و کارآمدی و توانمندی آن را، زمینه ساز توسعه همه جانبه کشورها میدانند.
لذا در این میان که رقابت در بازارهای بین المللی برای به دست آوردن سهم بیشتر در تجارت جهانی،روز به روز فشرده تر و پیچیده تر می شود و نقش تولید کنندگان و صادر کنندگانی که با برخورداری از فن آوری روز در بخش تولید و بهره گیری صحیح از مدیریت علمی بازار در بخش توزیع و حمل و نقل، بتوانند قیمت تمام شده و هزینه های تجاری را برای عرضه محصولی استاندارد کاهش دهند قابل چشمپوشی نیست. در نیم قرن اخیر، تجارت جهانی و حمل و نقل در انواع مختلف زمینی، دریایی و هوایی، 2 پدیده جدانشدنی هستند.
بر این اساس خدماتِ حمل و نقل کارآمد، شرط لازم برای انجام تجارتی موفق است. روند رشد تجارت جهانی به طور مستمر تداوم یافته و به موازات آن، خدمات حمل و نقل نیز بهبود یافته و نقش بسیار مؤثری در رونق تجارت جهانی ایفاء کرده است و اکنون که حمل و نقل یا ترابری یکی از بخشهای عمده و اصلی مصرفکننده انرژی است. بیشتر ترابرها از سوخت های هیدروکربنی استفاده میکنند.
اگر این سوختها ناقص بسوزند، تولید آلودگی میکنند. با وجود اینکه وسایل نقلیه در کشورهای پیشرفته نسبت به گذشته به علت مقررات زیستبومی آلودگی کمتری ایجاد میکنند، اما در عمل این امر به دلیل افزایش تعداد ترابرها (وسایل نقلیه)و میزان استفادهای که از هر یک از آنها میشود، بیاثر شدهاست و سوختهای کمآلودهکننده میتوانند آلودگی را کاهش دهند.
در حال حاضر معمولترین سوخت کمآلودهکننده گاز مایع است. هیدروژن نیز یک سوخت کمآلودهکنندهاست؛ حتی از گاز هم کمتر هوا را آلوده میکند. یک روش دیگر بالا بردن کارایی وسایل نقلیهاست، که کاهش آلودگی و اتلاف را بهوسیله ایجاد کاهش در مصرف گازمایع به همراه دارد.
بنابراین واضح است اگر امکان بهره گیری از نیروی الکتریسیته در ترابرها وجود داشته باشد، موتورهای الکتریکی بهترین و کاراترین گزینه هستند و خواهند بود.
