پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

گزارش میدانی همدان‌پیام به مناسبت روز کار و کارگر

کارگران دغدغه معیشت دارند

با افزایش گرانی‌ها در کشور و عدم مدیریت مناسب متولیان امر، آنچه در این اوضاعِ نابسامان هر روز رو به وخامت می‌گذارد، وضعیت معیشت جامعه کارگری است.
طبق آخرین بررسی شورای عالی کار در خصوص حقوق کارگران در کشور، دستمزد کنونی این قشر حداکثر ۳۰ درصد از هزینه‌های فعلی یک زندگی عادی را پوشش می‌دهد که در پی جبران باقی هزینه‌های زندگی، کارگران مجبور به روی‌آوردن به مشاغل کاذب و پرخطر هستند، اقدامی که می‌تواند تبعات اجتماعی بسیاری را در پی داشته باشد.
بسیاری از کارگران فصلی در طول سال مدام دنبال کاری موقت هستند که بتوانند روزی خود را به هر طریقی کسب کنند و همین موضوع سبب روی آوردن آنها به شغل‌های کاذب و به‌مراتب سبب ایجاد برخی تبعات سنگین در جامعه می‌شود.
در بررسی از بهمن‌ماه سال گذشته تا ابتدای بهمن ۱۳۹۹، یک‌میلیون و ۱۷۴ هزار تومان هزینه خوراکی‌ها و آشامیدنی‌های خانوارهای کارگری افزایش‌یافته است!
یکی از کارگران فصلی در همدان که در صنعت ساختمان مشغول کارگری است، گفت: اصلی‌ترین مشکل این روزهای ما و جامعه کارگری محتاج این‌وآن بودن برای تأمین نان شب و مایحتاج خانواده‌هایمان است و نمی‌دانیم فریاد ما چرا به گوش کسی نمی‌رسد؟ ما به‌عنوان کارگران فصلی سرپناهی برای خود نداریم که هیچ در فصل سرما هم در مکان‌هایی از شهر در فضای کاملاً باز حضور می‌یابیم که همین موضوع سلامت ما را به خطر می‌اندازد.
کارگر دیگری که در ایستگاه عباس‌آباد منتظر پیشنهاد کار است، گفت: زن و فرزندم وقتی مریض می‌شوند نمی‌توانم آنها را برای مداوا ببرم نمی‌توانم غذای خوب برای آنها بخرم و هیچ شرمندگی برای مرد بالاتر از شرمندگی پیش خانواده نیست. من نه آدم تنبلی هستم و نه ناشی اما بیشتر از یک‌سال است که وضعیت کاری ما بخاطر کرونا و اقتصاد کشور بهم ریخته و توان معیشتی‌مان را پایین آورده، طوری شده که اغلب خانواده‌هایمان نگران آینده هستند.
یکی از کارگران بازاری هم گفت: حدود 3 سال پیش با دستمزد کارگری خود که ۶۰ هزار بود می‌توانستیم سه کیسه برنج بخریم، شاید بیمه کردن خود و اعضای خانواده خود برای ما معنی داشت، اما الآن با ۱۰۰ هزار تومان دستمزد خود به‌سختی می‌توانیم نان، چند عدد تخم‌مرغ و یک بطری روغن خوراکی بخریم و با این اوضاع فکر می‌کنم امیدی به سلامت کارگران و خانواده‌های آنان در آینده نیست.
کارگر کارخانه‌ای باسابقه 16 ساله هم گفت: بعد از این‌همه سال هنوز همیشه نگران آینده خودم و خانواده‌ام هستم. هیچ روزی نیست که آرام بخوابم و به امنیت شغلی خودم فکر نکنم. مخصوصا پایان سال که می‌شود نگرانم مبادا کارخانه تعدیل کند یا تعطیل شود. نمی‌گذارم این نگرانی به خانواده‌ام منتقل شود اما مگر می‌شود همسرم متوجه عدم امنیت شغلی‌ام نباشد؟ همین نگرانی باعث شده تا جایی که می‌توانیم از هزینه‌های زندگی می زنیم تا برای مبادا پس‌انداز کنیم. گاهی طوری می‌شود که دخترم می‌گوید بابا مگه سرکار نمی‌روی؟ حقوق کارگری پایین است و هزینه ها بالا. ما با این حقوق از پس زندگی 3 نفره برنمی‌آییم.
یک کارگر 50 ساله هم گفت: بسیاری از کارگران برای نان شب محتاج دروهمسایه‌اند یا اگر هم محتاج نباشد به‌مرور زمان اقلام خوراکی به‌نوبت از سبد غذایی‌شان حذف شده و هر روز بیشتر می‌شود.
عدالت اجتماعی ایجاب می‌کند که کارگران از حقوق اولیه خود برخوردار باشند و برای کسب این حقوق اولیه مجبور به مراجعه به مراجع متعدد نباشند. اما متأسفانه در بحث کارگری و کارفرمایی این مشکل در سیستم کاری کشور بوده که برای رفع این مشکل باید وزارت کار با برنامه‌ریزی پیش برود، زیرا در صورت عدم رسیدگی به‌موقع می‌بایست آینده سیستم کاری کشور منتظر یک خسران و آسیب جدی باشد.
واقعیت امر این است که کرونا و شیوع آن به بیشتر اقشار جامعه آسیب زده است اما طبقه کارگر که همیشه آسیب‌پذیرتر هستند در این میان مشکلات بیشتری را متحمل شده‌اند، در این میان نمی‌توان حتی کارفرمایان را نیز مقصر دانست چون باید دولت حمایت مناسبی از این قشر داشته باشد.
هم‌اکنون تورم موجود در کشور هیچ تناسبی با دریافتی‌های اعلام‌شده برای کارگران ندارد و شکی نیست که مسئولان ما باید به فکر ارتقای سطح زندگی این قشر باشند. فاصله طبقاتی موجود با شعائر دینی و مکتبی ما همخوانی نداشته و برای رسیدن به جامعه مطلوب و آرمانی ما راه درازی در پیش داریم اما گام‌های نخست آن از همین توجه به طبقه کارگر شروع می‌شود.
رشد سرسام‌آور و بی‌وقفه قیمت کالاها و ناکارآمدی دولت در بحث مدیریت اوضاع اقتصادی کشور اقشار آسیب‌پذیر جامعه را نشانه رفته و به‌مرور اقتصاد خانوارها را فلج می‌کند، تا جایی که هم‌اکنون در این اوضاع نابسامان، کارگران به‌عنوان یکی از اقشار در معرض خطر به‌سختی زندگی می‌گذرانند.
تأثیر افزایش نرخ تورم به‌قدری در زندگی این روزهای کارگران محسوس است که این قشر هم‌اکنون به فکر برطرف کردن هیچ‌یک از نیازهای خود اعم از مسکن یا موارد دیگر، به‌غیراز خوراک خود نیستند، یعنی به تعبیر واقعی سفره کارگران کشور در این مقطع زمانی خالی‌تر از همیشه است.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس