پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

کارآفرینان در نشست کارشناسی مطرح کردند

برای توسعه استان بلندپروازی می‌کنیم

نویسنده : غزل اسلامی

■ دولت مسیر را هموار کند کارآفرینان از جان مایه می‌گذارند

آینده‌نگر بودن و داشتن چشم‌انداز، مصمم‌بودن، تمرکز، انگیزش و از خودگذشتگی 5 ویژگی مهمی است که کارآفرینان با داشتن آنها می‌توانند اقداماتی را برای توسعه اقتصادی استان انجام بدهند که شاید سایر افراد نتوانند. اما برای اینکه استان به چنین سرمایه‌ای دست بیابد و بتواند آن را حفظ کند باید دولتمردان اهمیت ویژه‌ای به سرمایه انسانی داده و فرهنگ کارآفرینی را در بین شهروندان گسترش بدهند.

با این وجود اغلب کارآفرینان و تولیدکنندگان از نبود نگاه مثبت به کارآفرینان و همراهی دولتی‌ها گلایه‌مند هستند، این در حالی است که مسئولان و مدیران بارها در جلسات به مشکل اقتصاد و اشتغال استان اشاره کرده و دنبال راهکار برای حل آن گشته‌اند.

با توجه‌کردن به ایجاد فرهنگ اشتغال و کارآفرینی و شناخت جوانب مختلف سرمایه‌گذاری، تلاش، مشقت و نگاه کارآفرینانه می‌توان متوجه شد که اگر زیرساخت‌های حمایت از تفکر کارآفرینی و اشتغالزایی در استان شکل بگیرد بخش مهمی از مشکلات بر سر راه اقتصاد استان حل خواهدشد. اما این مستلزم آن است که مسئولان به‌دور از نگاه منفعلانه و بی‌برنامه، توجه خاص به توسعه استان داشته‌باشند.

شنیدن حرف کارآفرینان و تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی درست براساس نیاز جامعه می‌تواند یکی از مهمترین اقداماتی باشد که مسئولان می‌توانند برای استان انجام‌بدهند.

در همین جهت 2 نفر از کارآفرینان به‌عنوان نماینده این قشر و سیدمهدی وفایی معاون هماهنگی برنامه و بودجه سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان همدان به‌عنوان برنامه‌ریز برای توسعه استان دعوت شد تا حضور داشته‌باشند. اما در دقایق آخر حضور معاون سازمان برنامه لغو شد، که در ادامه صحبت‌های نمایندگان در کانون کارآفرینان و خانه صنعت، معدن و تجارت استان آمده است.

تولیدکنندگان باید طبقه‌بندی شوند

علیرضا زارعی- رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت استان / مدیر شهرک صنعتی بهاران

ما دوست داریم با مجموعه اداره استان هماهنگ باشیم تا بتوانیم تولید را در استان پیش ببریم. اما تجربه‌ای که در 47 سال صنعتگری به‌دست آورده‌ام متوجه شده‌ام که باید تولیدکننده‌های واقعی و آنها که کننده کار هستند از بقیه تولیدکنندگان تفکیک شوند و استان روی آنها سرمایه‌گذاری کند. اگر دولتمردان به این موضوع توجه ویژه داشته‌باشند کارآفرینان و تولیدکنندگان به‌راحتی می‌توانند در استان ادامه کار بدهند.

دستِ‌کم گرفتن این موضوع توسط دولتمردان یک مشکل برای تولیدکننده‌ها به‌حساب می‌آید. تعدادی تولیدکننده فعال وجود دارد که شناخته‌شده نیستند اما توانمندی بالایی دارند که باید شناسایی شوند و این وظیفه دولت است.

مسئله بعدی تولیدکنندگان این است که ایجاد زیرساخت تاکنون جزو مهمترین اولویت‌های استان برای توسعه کارآفرینی و تولید نبوده است. به‌عنوان مثال چند سال است که شهرک صنعتی بهاران راه ورودی ندارد و برای رفتن به این شهرک باید از میدان شهید زارعی (ورودی شهر بهار) دور بزنیم. تا چند وقت پیش آسفالت ورودیِ شهرک بهاران آنقدر خراب بود و دست‌انداز داشت که برای تردد دچار مشکل می‌شدیم. چرا باید در شهرکی که 300 واحد تولیدی مستقر است راه ورودی نداشته باشد؟ وقتی هم پیگیری می‌کنیم می‌گویند خودتان برای تأمین هزینه‌های ساخت زیرگذر ورود به شهرک کمک کنید. مگر تأمین زیرساخت وظیفه تولیدکنندگان است؟

وظیفه ما راه‌اندازی کارخانه است. حدود 15 سال است که این راه ورودی به دلایلی ساخته نشده در صورتی که این واحدها مشتریان زیادی از سایر استان‌ها دارند و زمان مراجعه به‌راحتی مسیر را پیدا نمی‌کنند و مدام به دردسر می‌افتیم. ما مشتریان خارجی به واحدهای مستقر در این شهرک می‌آوریم و نداشتن راه ورودی جلوه خوبی ندارد. این تنها یک مشکل زیرساختی است که مثال زدم. مسائلی از این دست نشان می‌دهد که ایجاد زیرساخت‌های تولید و اشتغال و کارآفرینی برای توسعه اقتصاد و استان خیلی موردتوجه مسئولان قرارنگرفته است.

به‌نظرم از تولیدکنندگان و فعالان اقتصادی گرفته تا مسئولان و کارشناسان دولتی همه دلمان برای کشورمان می‌تپد و خواهان توسعه و رشد هستیم پس بیائیم دور یک میز بنشینیم و با جدیت دنبال حل مشکلات و راهکارهای عملی باشیم. وقتی نمایشگاه‌های صنعتی که در کشورهایی مانند آلمان، چین و ترکیه برگزار می‌شود و برای بازدید می‌رویم، می‌بینیم که ما هم توانایی‌های آنچنانی داریم و تولیدکننده و صنعتگران در آن سطح و حتی بالاتر هم داریم اما باید راه برای فعالیت آنها هموار شود و مورد حمایت معنوی دولت قراربگیرند.

در ستاد تسهیل و مصوبات آن هم یکسری موارد که تولید استان را متضرر می‌کند وجود دارد. به‌نظر می‌رسد مصوباتی که از این جلسات می‌گذرد باید با برنامه‌ریزی و دقت بیشتری باشد. بعضی از تولیدکنندگان که به این ستاد مراجعه می‌کنند شاید واقعا کننده کار نباشند اما از تسهیلات استفاده می‌کنند. تعدادی از آنها به این دلیل با مشکل مواجه شده‌اند که نمی‌توانند واحد خود را بچرخانند و با حضور در ستاد تسهیل و گرفتن مصوبه برای حل مشکل خود فقط زحمت استان و دولتمردان را در آینده بیشتر می‌کنند. پس به‌نظرم باید مدیریت بیشتری در این بخش صورت بگیرد.
ما می‌خواهیم مسئولان با دید دیگری تولید استان و فعالان در این بخش را ببینند و البته بدانند که همه نمی‌توانند تولیدکننده باشند. اما می‌بینیم که در بعضی موارد سرمایه کشور و استان از دست رفته درصورتی که اگر یکسری رفتارها و حمایت‌ها از سوی دولت صورت بگیرد مانند معافیت‌های مالیاتی که قانون آن هم تصویب شده اما انجام نمی‌شود، تولیدکنندگان به کارشان دلگرم‌ شده و با اطمینان بیشتری کار می‌کنند.

مسئله دیگری که هست این است که واحدهایی که با بخش‌های دولتی کار می‌کنند و محصولشان را برای دولت تولید می‌کنند در مواردی به‌راحتی و به‌سرعت به پولشان نمی‌رسند. و معمولا ماه ها و حتی سال‌ها از دولت طلبکار می‌مانند. چرا دولت باید کالا یا خدماتی بگیرد و بعد از مدت‌ها پول آن را بدهد؟ این ضربه مهلکی است که از طرف دولت به بخش خصوصی می‌خورد. پرداخت پول بخش خصوصی بعد از یک یا 2 سال و یا حتی بعد از 2 ماه علاوه بر اینکه دست تولیدکننده را برای ادامه تولید می‌بندد ارزش پول را کم می‌کند و نه تنها به سود نمی‌رسد که با زیان مواجه می‌شود.

از طرفی هم وقتی تسهیلاتی به تولید می‌دهند در زمان کوتاهی بازپرداخت آن شروع می‌شود. به‌عنوان مثال بلافاصله بعد از اینکه موادی که تولیدکننده سفارش داده به دستش می‌رسد قسط اول آن سرمی‌رسد. بعضی صنایع به سرعت به مرحله تولید می‌رسند و بازپرداخت را سریع می‌توانند آغاز کنند اما بعضی صنایع ممکن است بعد از 2 سال به مرحله تولید برسند. پس باید دولت این موارد را از هم تفکیک کند و زمان بازدهی واحدها را در تسهیلات و بازپرداخت آن درنظر بگیرد.
یا به‌عنوان مثال اگر بحران آب همدان را درنظر بگیریم؛ تولیداتی برای کنترل بخشی از مصرف آب در کشاورزی استان انجام‌شده که اگر مسئولان برای صرفه‌جویی در آب و استفاده از ابزار کاهنده مصرف، برنامه منسجمی داشته‌باشند کمک زیادی به میزان استفاده از آب می‌کنند. کنترهای هوشمند یکی از این موارد است. اگر همه کشاورزان کنترهای هوشمند در چاه‌های خود نصب کنند میزان مصرف آب از آن چاه‌ها را مسئولان در وزارت نیرو و شرکت آب همدان می‌توانند، ببینند و به‌طور کامل تحت کنترل داشته‌باشند که میزان برداشت از چاه‌ها بیشتر از میزان مشخص‌شده در مجوز آن نباشد. اما متأسفانه دولت در برخی موارد کوتاهی می‌کند و دود آن به چشم مردم می‌رود.

ما بارها این مشکلات را مطرح کرده‌ایم اما تاامروز حل نشده اما امیدواریم که در آینده روال درست‌تری به تولید و کارآفرینی داده شود.

کارآفرین به‌دنبال راحتی نیست

سعید ترابیان - رئیس کانون کارآفرینان استان / مدیر دهکده تفریحی گنجنامه

برای شروع یک کسب و کار به 3 مؤلفه فرصت، پول و تیم (نیروی انسانی) نیاز است. در کشورهای جهان سوم تیم بیشترین اهمیت را دارد، چون با اشکالاتی که در قوانین و مشکلات و در مسیر کار وجود دارد باید تیم قوی وجود داشته باشد تا بتواند راهکار گذر از مشکلات را پیدا کرده و ادامه کار بدهد. بنابراین برای انجام یک کار اقتصادی باید تیم خیلی قوی داشته‌باشیم و معمولا هم تیم‌های کارآفرین می‌توانند کارهای بزرگ در کشورهای جهان سوم انجام بدهند.

اما تیم و نیروی انسانی در کشورهای توسعه‌یافته ممکن است به اندازه ایران اهمیت نداشته‌باشد بلکه به اندازه بقیه مؤلفه‌ها ارزش داشته‌باشد.

مسأله دیگر پول است؛ کارآفرینان به حمایت مالی و پول زیاد متکی نیستند. آنها با ایجاد شرایط مختلف می‌توانند مسأله پول را برای انجام کارها حل و فصل کنند.

اما در مؤلفه فرصت، بخش دولتی است که باید آن را معرفی کرده و برای آن زیرساخت ایجاد کند. این فرصت‌ها در سندهایی که مطالعه و تدوین می‌شوند باید معرفی شوند. به‌عنوان مثال صنایع دستی خانگی در لالجین یک فرصت است چون هم زمینه و هم صنعت آن وجود دارد که دولت باید این زمینه‌ها را به‌درستی به مردم معرفی کند.

یکی دیگر از فرصت‌های همدان این است که به‌خاطر اقلیم مردم سخت‌کوشی دارد اما اغلب افرادی که سخت‌کوش هستند و می‌توانند مؤثر و کارآفرین باشند از استان رفته‌اند که به این می‌گویند فرصت‌سوزی. که دولتمردان باید برای چنین مواردی و نگه‌داشتن آنها در استان زمینه‌سازی کنند.

البته فرصت را خودِ کارآفرینان شناسایی می‌کنند اما اگر زیرساخت‌ها و قوانین لازم وجود نداشته‌باشد با چالش مواجه شده و ضرر می‌کنند. پس می‌توانم بگویم دولتمردان نسبت به شناسایی فرصت‌هایی که در استان پیش‌ِ رو بوده مقداری عقب هستند، آنها در این سال‌ها استان را امکان‌سنجی نکرده و براساس آن فرصت‌ها را شناسایی و معرفی نکرده‌اند. در تمام دنیا شهرها و روستاها فرصت‌های موجود را کشف کرده و روی آن متمرکز شده و آنها را به مردم ارائه می‌دهند.

پس وقتی در جهان سوم هستیم و نیروی انسانی یکی از مؤلفه‌های اصلی در کسب و کار است باید توجه و حمایت زیادی از آنها صورت بگیرد تا آنها را از دست ندهیم. دولت باید فرصت‌هایی در اختیار منابع انسانی بگذارد که با آسیب‌هایی که در مسیر کسب و کار وجود دارد، بتواند به‌کارش دلگرم شده و ادامه بدهد. به‌عنوان مثال وقتی شهرک صنعتی راه ورودی ندارد و یا مشکلات دیگری وجود دارد و به کسب و کار تولیدکننده‌های مستقر در آن آسیب می‌زند باید امکانات دیگری برای پوشش این کمبود ایجاد کرد تا حداقل آسیب‌های دیگر را جبران کند.

مسأله دیگر این است که دولتی‌ها در همدان نگاه سختگیرانه به قوانین و انعطاف کمی دارند. و در جایی که بتوانند به بخش خصوصی کمک کنند نگاه خاصی دارند که مانع کمک و حمایت می‌شود.

اغلب ما مدام منتظر خبرها و اتفاقات بد در زمینه فعالیت خود هستیم، منتظریم کسی شکایت کند، مالیات آنچنانی برایمان بیاید و... اما همه اینها را به‌جان خریده‌ایم، چون دنبال پول و فرصت‌طلبی نیستیم. پس باید افرادی که کارخانه راه‌اندازی می‌کنند، فعالیت‌های بزرگ انجام می‌دهند، دنبال ایجاد فرصت برای اشتغالزایی هستند و کارگر استخدام می‌کنند اهمیت ویژه‌ای برای جامعه و دولتمردان داشته‌باشند.

یکی دیگر از چالش‌ها این است که بخش خصوصی مظلوم‌ترین قشر است و در جایی حساب نمی‌شود. نگاه خوبی به بخش خصوصی وجود ندارد. بله، عده‌ای هستند که جزو بخش خصوصی فرصت‌طلب به‌حساب می‌آیند و ممکن است تسهیلات و امکاناتی بگیرند و آن را در کسب و کار مربوطه صرف نکنند اما عده‌ای هستند که دلسوز شهر و کشور خود هستند. تعداد زیادی از این افراد حتی نیاز ندارند که در این کشور کار کنند و یا به اندازه‌ای متمول هستند که در رفاه کامل زندگی کنند و یا حتی اقامت در کشورهای دیگر دارند و به‌راحتی می‌توانند در کشورهای توسعه‌یافته زندگی و یا سرمایه‌گذاری و تولید کنند اما در این شهر و کشور کار می‌کنند. دلیل این کار آنها چیست؟ آیا منفعت‌طلبی است؟ خیر، دلایل دیگری برای این همه کار و تلاش و بلندپروازی دارند.

کسانی که از خود گذشته‌اند و بیشتر از حد خودشان کار می‌کنند، ریسک و خطر می‌کنند و با تمام مشکلاتی که بر سر راهشان وجود دارد دست و پنجه نرم می‌کنند حتماً‌ برای به‌دست آوردن پول نیست چون آنها به‌راحتی می‌توانند در فضاهای دیگر و راحت‌تر پول کسب کنند. آنها یک دلیل معنوی در وجود خود دارند و آن «احساس مسئولیت اجتماعی» است. این افراد به‌دنبال توسعه کشور، رفع آسیب‌های اجتماعی، ایجاد اشتغال و ... هستند. کسی که بزرگتر فکر می‌کند تمام افراد جامعه را فرزند خود می‌داند، کسی که برای 200-300 نفر اشتغال ایجاد می‌کند فکر نمی‌کند 2 فرزند دارد بلکه احساس می‌کند همه آنها فرزندان او هستند. پس اینها دلیل افراد بلندپروازی است که می‌توانند سرساعت ناهار بخورند، در ویلای خود استراحت کنند، به سفرهای تفریحی متعدد بروند، در کشورهای دیگر زندگی کند اما با تمام مشکلات روبرو شده و همه خطرها و درگیری‌ها را به‌جان می‌خرند، می‌جنگند و کار می‌کنند.

در کل انتظار داریم از فرصت‌ها و پتانسیل‌های موجود کارآفرینی و منابع انسانی در استان استفاده شود و مردم بدانند کارآفرین به‌دنبال رانت و وام نیست بلکه فقط می‌خواهد دولت جاده را هموار کند تا باسرعت حرکت کند. چون کارآفرین قدرت، خلاقیت و قدرت ریسک بالایی دارد و عاشق کارش است و می‌خواهد کار بزرگ و متفاوت انجام بدهد که منافع مردم در آن است.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس