پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

شرایط روز کارگران را قانع می‌کند؟

زندگی مبهم کارگران

نویسنده : غزل اسلامی

نگرانی از کاهش حقوق و ساعات کاری و تعدیل کارگران بالا رفته است.

با افزایش تورم در سال گذشته تا نزدیک 50درصد و پیش‌بینی افزایش مجدد آن در سال‌جاری به بیش از 100درصد، پیش‌بینی شده که تولید سال سختی را پیش رو داشته‌باشد.

کارگران در این شریط چشم به اقدام کارفرمایان خود دوخته و منتظر تصمیم‌گیری آنها هستند.

شرایط اقتصادی و سیاسی حاکم بر کشور هم سبب شده تا تولیدکنندگان و فعالان اقتصادی نگران ادامه کار خود باشند و نتوانند برنامه بلندمدت برای واحدهای اقتصادی خود داشته باشند.

یک کارخانه‌دار گفت: وضعیت تولید نامعلوم است به همین دلیل تمام برنامه‌های مربوط به کارخانه را به‌صورت انقباضی بسته‌ایم.

وی ادامه داد: در ابتدای سال تمام نیروهائی که عملکرد پائینی داشتند و یا احتمال می‌دادیم در آن خط به نیروهای کمتری نیاز داشته‌باشیم را اخراج کرده و برای نیروهای باقیمانده برنامه‌ریزی دقیق‌تری انجام دادیم تا مطمئن شویم همه آنها تا پایان سال کارآیی خواهندداشت.

یک بسازوبفروش هم گفت: سال گذشته تولید مسکن نسبت به سال‌های قبل کمتر بود و هر چه تلاش کردیم نتوانستیم آنچنان فعالیت کنیم. چون قیمت مصالح به‌شدت روبه بالا بود و به‌صورت هفتگی قیمت ها تغییر می‌کرد و همچنین میزان تسهیلاتی که بانک‌ها برای ساخت و ساز تعیین کرده‌اند دیگر دردی را دوا نمی‌کند و علاوه بر آن مخصوصاً‌ در نیمه دوم سال تسهیلاتی پرداخت نشد. امسال با توجه به افزایش قیمت زمین و همچنین چند برابرشدن مصالح، و گرانی‌های پیش رو دست از کار کشیدیم. وقتی کاری برای انجام نداشته باشیم قاعدتاً کارگران هم بیکار می‌شوند.

تمام کارگران و پیمانکارانی که در این سال‌ها با بنده کار می‌کردند سال گذشته نیمه‌بیکار بودند و امسال اگر در کل استان تعداد ساخت و ساز پائین بیاید کارگران ساختمانی در مضیقه بیشتری قرارمی‌گیرند. علاوه بر این کارگران در بخش‌های دیگر هم از سال گذشته شرایطی کاری خوبی ندارند و امسال احتمالاً روزهای سخت‌تری پیش رو خوهندداشت.

یک کارخانه‌دار هم گفت: تمام تلاشم را کردم که امسال هم نیرو تعدیل نکنم، اما نمی‌شود. مخصوصاً از سال گذشته که قیمت دلار بالا می‌رود و تأمین نقدینگی به شدت سخت شده است، شرایطی وجود دارد که نمی‌توانیم این نیاز را از محل فروش محصول در بازار یا از طریق سیستم بانکی تأمین کنیم. البته این یکی از دلایلی است که سبب شده فعالیت برایمان سخت شده و میزان تولید کاهش بیابد که در نتیجه هرسال مجبور به تعدیل نیروهای مازاد شویم. امسال هم ممکن است بتوانم در برابر تعدیل نیرو مقاومت کنم اما واقعاً مطمئن نیستم که شرایط تا پایان سال به همین شکل باشد.

وی ادامه داد: امکان مبادلات ارزی و مالی تولیدکنندگان با شرکای خارجی هم از بین رفته و واردات مواداولیه و صادرات تولید برایمان کار پیچیده و دشواری شده، وقتی مقدار تولید به هر دلیلی پائین بیاید مجبور به تعدیل کارگر می‌شویم.

این فعال اقتصادی افزود: اینجا فقط کارگر نیست که ضرر کرده و بیکار می‌شود. بیشتر از او کارفرمایان هستند که بعد از کاهش تولید و ضرروزیان، نیروهای کاربلد خود را هم از دست می‌دهند. نیروی کار مهمترین سرمایه ماست ولی اغلب واحدهای اقتصادی چند سال است که نمی‌توانند همه آنها را نگه دارند. بعضی واحدها حتی افزایش نیرو هم داشته‌اند اما تعداد آنها واقعا کم است و اغلب همکارانی که با آنها ارتباط دارم به‌دلیل کاهش میزان تولید نمی‌توانند نیروهای خود را حفظ کنند.

یک کارگر کارخانه گفت: بنده 12سال است که روزی 10ساعت در کارخانه کار می‌کنم، هرسال هم تغییر و تحولاتی در نیروی کار شرکت بوده اما هرسال نگران تعدیل هستم. هیچ‌وقت نمی‌توانم برنامه زندگیم را برای سال آینده ببندم. همیشه برنامه‌های کوتاه‌مدت دارم چون هرسال می‌گویم ممکن است به تعدیل بربخورم.

وی ادامه داد: اغلب کارگران همین شرایط را دارند، افرادی می‌شناسم که با 27سال سابقه کار اخراج شده‌اند. باجناق بنده سال گذشته با 23سال سابقه کار اخراج شد و حالا بیمه بیکاری می‌گیرد چون کسی تمایل ندارد کارگر با 23سال سابقه کار را استخدام کند. شرایط آینده مبهم بدترین شرایط زندگی است.

کارگر دیگری هم گفت: مدیرعامل در ابتدای سال به ما اعلام کرد که هیچ کارگری را اخراج نمی‌کنم اما اضافه کاری‌ها حذف می‌شود و برای سرپا نگه داشتن کارخانه مجبورم ساعت‌کاری اغلب را تا 2ساعت کم ‌کنم و تا یکی 2سال آینده که شرایط تولید کارخانه بهتر شود احتمال دارد وضعیت به همین صورت باشد.

وی ادامه داد: بسیاری از کارخانه‌ها اغلب کارگران خود را زیر 3ماه استخدام می‌کنند که از بیمه و حقوق قانون کار معاف شوند، این کارگران واقعاً شرایط سختی دارند حالا شرایط کار ما هم تقریباً شبیه آنها شده و نه حقوق و نه بیمه‌کاملی داریم. زندگی متأهلی با 2فرزند با چنین شرایطی واقعاً سخت است. اینها در حد حرف خیلی راحت است، فقط باید در شرایط قراربگیرید تا متوجه شوید کارگری با 5ساعت کار که به همان نسبت حقوق و بیمه می‌گیرد و امیدی به استخدام در سال آینده ندارد، چگونه زندگی می‌کند.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس