ttttt پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام
 
 
شنبه - 11 مهر 1405 - شماره 5525
 


امروز : يكشنبه ، 12 مهر 1405

Today : Sat, October 3, 2026

ارتباط با سرویس ها - پذیرش آگهی * آدرس ما درشبکه های اجتماعی hamedanpayam@
 
کد مطلب:  149795 تاریخ انتشار:  1405-07-11 - 11:14 تعداد بازدید:  0
ارسال به دوستان
نسخه چاپی

سوداگران به نهضت ملی مسکن گره زدند
همه متقاضیان پروژه را تا تکمیل همراهی کنند

نویسنده : غزل اسلامی

اقتصادی

نهضت ملی مسکن همدان پیش از آنکه با مشکل آورده متقاضیان یا افزایش هزینه ساخت روبه‌رو شود، با یک مسأله اساسی‌تر به نام زمین مواجه بود. زمین‌هایی که برای ساخت هزاران واحد مسکونی و پروژه‌های دولتی مسکن شناسایی می‌شد و باید در اختیار دولت قرار می‌گرفت، در بازاری قرار داشت که هر قطعه مناسب، به یک دارایی سودآور برای سوداگران تبدیل می‌شد. در چنین شرایطی، تأمین زمین سال‌ها زمان برد و سرانجام استفاده از اراضی شهرداری در محدوده پشت فرودگاه، راهی برای بازکردن قفل پروژه شد.
هرچند درباره محل و جانمایی آن امروز انتقادهایی وجود دارد، اما اگر همین زمین‌ها هم به پروژه شهرک پرواز اختصاص داده نمی‌شد، معلوم نبود پروژه چه زمانی می‌توانست از مرحله تأمین زمین عبور کند.
آنچه مردم دست‌کم در یک دهه اخیر در شهر دیده‌اند، این است که با گذشت زمان، زمین‌های مناسب پروژه‌های ساخت مساکن دولتی و اراضی قابل الحاق به شهر، به‌دلیل فعالیت برخی افراد دارای رانت، ارزش اقتصادی بیشتری پیدا کردند و برای صاحبان زمین و فعالان سوداگری، فرصتی برای ارزش‌افزایی شدند.
این همان حلقه‌ای بود که تأمین زمین را دشوار می‌کرد.
حالا در چنین شرایطی، استفاده از اراضی متعلق به شهرداری برای اجرای شهرک پرواز، یک راه متفاوت بود.
این زمین‌ها از ابتدا در اختیار مدیریت شهری قرار داشتند و مالکیت آنها خصوصی نبود. همین ویژگی امکان تصمیم‌گیری سریع‌تر را فراهم کرد و استاندار وقت، البته تحت فشار از سوی کشور، توانست در یک بازه زمانی کوتاه زمین‌های شهرداری را برای اجرای نهضت ملی مسکن اختصاص دهد.
امروز درباره محل‌یابی شهرک پرواز و مناسب‌بودن این محدوده برای سکونت، مباحث مختلفی مطرح است. اما باید یک واقعیت را هم در نظر گرفت؛ اگر این زمین عمومی در آن مقطع وارد پروژه نمی‌شد، گزینه جایگزین دیگری وجود نداشت.
بنابراین نمی‌توان با نگاه امروز، دشواری بازار زمین در سال‌های آغاز طرح را نادیده گرفت و همه تأخیر را به یک ضعف مدیریتی تقلیل داد. زیرا در همان زمان نیز مدیرانی در استان حضور داشتند که مخالف فعالیت سوداگران بودند و هیچ‌گاه وارد این بازی نشدند.
 هزینه تأخیر را چه کسی می‌پردازد؟
با این حال، این واقعیت به معنای تبرئه مدیریت دولتی نیست و خود دولت است که باید برنامه‌هایی را که در راستای منافع مردم تصمیم‌گیری می‌کند، اجرا کند و پشت منافع مردم نیز بایستد.
وقتی تأمین زمین طولانی می‌شود، پروژه مسکن از زمان عقب می‌افتد و زمان در اقتصاد ساخت‌وساز هزینه دارد. قیمت مصالح، دستمزد، تجهیزات و خدمات فنی در فاصله چند سال تغییر می‌کند و پروژه‌ای که می‌توانست با هزینه‌های چند سال قبل ساخته شود، با قیمت‌های چند سال بعد مواجه می‌شود.
امروز که هزینه ساخت هر مترمربع این واحدها به محدوده ۴۵ تا ۵۰ میلیون تومان نزدیک شده، بخشی از فشار موجود بر متقاضیان دقیقا از همین فاصله زمانی ناشی می‌شود.
بنابراین مطالبه متقاضیان برای تعیین تکلیف پروژه، مطالبه‌ای قابل فهم است. آنها سال‌ها منتظر مانده‌اند و طبیعی است که درباره زمان تحویل، هزینه نهایی و میزان آورده موردنیاز سؤال داشته باشند.
 مطالبه‌گری کنیم، اما حاشیه‌سازی نکنیم
اما درست در همین نقطه، مرز میان مطالبه‌گری و حاشیه‌سازی اهمیت پیدا می‌کند.
در ماه‌های اخیر، آورده «800میلیون تومان» در گفته برخی متقاضیان برجسته شده است. با این استدلال که اگر این مبلغ را چند سال قبل برای خرید آپارتمانی در داخل شهر اختصاص می‌دادند، در حال حاضر خانه‌دار بودند و نیازی به مسکن دولتی نداشتند، یا اگر این پول را به طلا اختصاص می‌دادند، امروز چندبرابر شده و به اندازه خرید یک آپارتمان خوب در داخل شهر پول داشتند.
اما متقاضیان در سال‌های ابتدایی چنین مبلغی پرداخت نکرده‌اند. برخی آورده‌هایی در حد 10میلیون تومان داشتند، برخی 50میلیون و افراد محدودی حدود 100میلیون تومان. این آورده‌ها پس از آغاز مراحل اجرایی، براساس فراخوان‌های مختلف و در چند مرحله افزایش پیدا کرد و تعداد محدودی از متقاضیان در یک سال اخیر آورده خود را به 800 میلیون تومان رسانده‌اند.
یعنی آنچه امروز برای برخی متقاضیان به حدود 800میلیون تومان رسیده، مجموع پرداخت‌هایی است که طی چند سال و در مراحل مختلف، آن هم عمدتا در یک سال یا چند ماه اخیر انجام شده است، نه 800میلیون تومان پول نقدی که 4سال قبل یکجا در اختیار آنها بوده باشد.
مهم‌تر اینکه همه متقاضیان نیز در تمام مراحل و فراخوان‌ها به یک اندازه و در زمان مقرر پرداخت نکرده‌اند و بخش قابل توجهی هنوز کمتر از این میزان آورده دارند.
بنابراین تبدیل یک آورده مرحله‌ای چندساله به رقم 800میلیون تومان، نمی‌تواند مبنایی برای مقایسه با 800 میلیون تومان سرمایه در 4سال قبل باشد و حتی پرداخت مرحله‌به‌مرحله را هم نمی‌توان مبنای دقیقی برای مقایسه با قیمت مسکن یا طلا در آن زمان قرار داد.
حتی اگر فرض شود فردی 4سال پیش 800 میلیون تومان نقدینگی یکجا داشته است، باز هم ادعای اینکه حتما می‌توانسته در بهترین نقاط شهر همدان آپارتمان مناسبی بخرد، نیازمند بررسی قیمت واقعی همان زمان، موقعیت ملک و مشخصات آن است. چون طبق مشاهدات میدانی، در همان زمان هم نمی‌توانستیم با چنین پولی آپارتمان مناسبی در داخل شهر بخریم. یا اگر بخواهیم حساب و کتاب بیشتری کنیم باید درنظر بگیریم که متقاضیان امروز با 800 میلیون تومان در حال انتخاب واحد هستند درصورتی که امروز با 800میلیون تومان فقط می‌توان کابینت و کمد نصب کرد. 
 پروژه را باید با همه واقعیتش دید
پس مسأله نهضت ملی مسکن همدان را نمی‌توان با نگاه تک‌بعدی توضیح داد.
بخشی از تأخیر پروژه به دشواری تأمین زمین بازمی‌گردد، زیرا در بدنه دولت هم افرادی حضور دارند که منافع شخصی اولویتشان است. بخشی به فرآیندهای اداری و اجرایی، بخشی به تأمین منابع مالی متقاضیان و بخشی دیگر به افزایش شدید هزینه ساخت مربوط می‌شود.
اما دولتی که نتوانست جلوی سوداگران را بگیرد، باید درباره زمان ازدست‌رفته و افزایش هزینه‌ها پاسخگو باشد و برای سهم خود از تأمین مالی پروژه، راهکار روشن ارائه کند.
افکار عمومی نیز باید کل داستان را ببیند، نه فقط بخشی از آن را که امروز برای اثبات یک ادعا مناسب‌تر است.
اگر زمین در سال‌های ابتدایی به‌موقع تأمین می‌شد، پروژه می‌توانست زودتر وارد مرحله ساخت شود و هزینه‌ها نیز بر مبنای قیمت‌های همان زمان شکل بگیرد. اما بعد از آغاز پروژه، اگر همه متقاضیان هم آورده‌های خود را سر موعد پرداخت می‌کردند، این پروژه سرعت بیشتری می‌گرفت.
اما واقعیت این است که تأمین زمین مناسب در همدان ساده نبود و منافع اقتصادی پیرامون زمین، یکی از عواملی بود که امکان دسترسی سریع دولت به زمین‌های مناسب را محدود می‌کرد. متقاضیان نیز همراهی لازم را با دولت نکردند و امروز مطالباتی پیرامون تحویل به‌موقع واحدهای مسکونی دارند.
با همه این احوال، شهرک پرواز از دل همین بن‌بست بیرون آمد و متقاضیانی که آورده 800 میلیونی را تکمیل کرده‌اند، در حال انتخاب واحد خود هستند. این واحدهای نیمه‌کاره دارای زیرساخت‌های آب و فاضلاب هستند، عملیات ایجاد پست اختصاصی 63کیلوولت برای آن آغاز شده و بسیاری زیرساخت‌های آن نیز در حال آماده‌سازی هستند. اما با این احوال به‌نظر می‌رسد، با وجود سوداگران زمین در این شهر، متقاضیان همچنان برای تکمیل واحدها و تحویل آنها راه کوتاه و راحتی ندارند و باید دست از مطالبه‌گری برندارند.
پس اگر قرار است درباره عملکرد نهضت ملی مسکن همدان قضاوت شود، نه تأخیرهای دولت را باید پنهان کرد و نه اجازه داد یک عدد تجمیعی 800 میلیون تومانی، آن هم با تکمیل آن در ماه‌های اخیر، جای واقعیت چندساله پروژه را بگیرد.


بازگشت
نظرات بینندگان :
نظر شما :
   
نام*
ایمیل* ایمیل محفوظ می باشد
نظر*
کد امنیتی*
کد امنیتی

اخبار مرتبط
 
رژه اقتدار نیروهای مسلح در همدان
رژه اقتدار نیروهای مسلح در همدان
پاکی آوردی ای امید سپید
 
 
گزارش گزارش ویژه یادداشت تحلیل سرمقاله دانلود
صفحه نخست آخرین اخبار درباره ما ارتباط با ما  پیوندها  
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام بلامانع است.

 
روزنامه همدان پیام ( اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، سياسي، ورزشی )
صاحب امتياز و مدير مسئول: نصرت ا... طاقتي احسن  -  سردبير: يدا... طاقتي احسن
نشاني: همدان، خيابان شريعتي، ابتداي خيابان مهديه، ساختمان پيام
تلفن: 8264433 (0811)  -  فکس: 8285048 (0811)  -  سازمان نیازمندی: 8264400 (0811)  - ايميل: info@hamedanpayam.com