پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

دفاع استاندار از کارنامه مدیریتی

ملانوری: توسعه با مانع تراشی اتفاق نمی افتد

نویسنده : غزل اسلامی

همدان ظرفیت کم ندارد؛ از معدن و کشاورزی و گردشگری گرفته تا سرمایه انسانی، موقعیت ترانزیتی و انرژی‌های تجدیدپذیر. مسأله اما سال‌هاست در جای دیگری قرار دارد؛ اینکه این ظرفیت‌ها چگونه به سرمایه‌گذاری، تولید، اشتغال و ارزش افزوده تبدیل شوند و چه موانعی بر سر راه آنها قرار دارد. در این میان، استاندار همدان معتقد است دولت قرار نیست جای مردم و بخش خصوصی را بگیرد، بلکه باید مسیر را برای آنها هموار کند؛ از صدور سریع مجوز و تأمین زمین و تسهیلات گرفته تا ایجاد امنیت اقتصادی و کاهش بروکراسی.
حمید ملانوری نشست مطبوعاتی، از سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی، طرح‌های جدید صنعتی و انرژی، برنامه استان برای جلوگیری از خام‌فروشی، مشکلات نهضت ملی مسکن، وضعیت بازار، تغییرات مدیریتی و اختیارات استانداران گفت. اما بخش قابل‌توجهی از سخنان او به یک دغدغه اساسی بازمی‌گردد و آن این است که چرا با وجود ظرفیت‌های فراوان، برخی طرح‌های توسعه‌ای در میانه راه با مانع مواجه می‌شوند و برای عبور از این موانع چه باید کرد؟ در ادامه متن پرسش و پاسخ این نشست آمده است.
با توجه به تلاش‌های شما از بدو ورود به استان برای جذب سرمایه‌گذار و رفع موانع تولید، ارزیابی شما از روند سرمایه‌گذاری در همدان چیست؟ با توجه به شرایط اقتصادی و ریسک‌هایی که وجود دارد، چه موانعی بر سر راه توسعه استان قرار گرفته و برای رفع آنها چه باید کرد؟ همچنین نقش مردم، بخش خصوصی و رسانه را در این مسیر چگونه می‌بینید؟
ببینید، ما می‌خواهیم همدان جزو بهترین استان‌ها در اجرای شعار سال و اقتصاد مقاومتی باشد. اقتصاد مقاومتی یعنی از ظرفیت‌های خودمان استفاده کنیم؛ از معدن، کشاورزی، زمین، آب، اقلیم، گردشگری، ظرفیت‌های علمی و پژوهشی و همه داشته‌های استان.
یک بخش مهم، استفاده از ظرفیت مردم و بخش خصوصی است. پول مردم، طلا و سرمایه‌های مردم، ظرفیت فنی و تخصصی، لجستیکی و مدیریتی آنها خیلی بیشتر از ظرفیت دولت است. بنابراین دولت باید کار خودش را انجام دهد؛ یعنی مجوز بدهد، زمین فراهم کند، تسهیلات بانکی را پیگیری کند و بروکراسی را کاهش دهد.
سرمایه‌گذار نباید برای یک مجوز 6ماه، یک سال یا 2سال معطل شود. اگر کسی برای سرمایه‌گذاری می‌آید، باید در مدت کوتاهی پاسخ بگیرد. امنیت سرمایه‌گذاری هم فقط امنیت نظامی نیست؛ سرمایه‌گذار باید امنیت اقتصادی داشته باشد و رفتار مدیران با او دوستانه و همراهانه باشد.
ما ظرفیت‌های استان را شناسایی و معرفی می‌کنیم. من دوشنبه‌ها که به تهران می‌روم، معمولا در برنامه‌هایم جلسه با سرمایه‌گذاران دارم. سرمایه‌گذار را شناسایی می‌کنیم، به استان دعوت می‌کنیم و برای زمین، مطالعات، مجوزها و تسهیلات بانکی کمک می‌کنیم.
اما یکی از مشکلاتی که ما داریم این است که گاهی خودمان در استان برای سرمایه‌گذاری مانع ایجاد می‌کنیم. به‌عنوان مثال، یک پروژه ۵۰۰ مگاواتی نیروگاه خورشیدی داریم که زمین، مجوز و سرمایه‌گذار آن فراهم شده و حتی کار به مرحله کلنگ‌زنی رسیده، اما عده‌ای در منطقه سبب شده‌اند مردمان آن مخالفت ‌کنند. من خودم مجبور شدم بروم با مردم، بزرگان، زنان و جوانان منطقه صحبت کنم و توضیح بدهم که این پروژه چه منافعی برای منطقه دارد. خب ما باید چه کار کنیم؟ وقتی سرمایه‌گذار را پیدا کرده‌ایم، زمین را فراهم کرده‌ایم، مجوز گرفته‌ایم و همه مقدمات کار انجام شده، اما در مرحله اجرا فرد یا افرادی آمده‌اند و نظر روستاییان را تغییر داده‌اند و ما را با مانع مواجه کرده‌اند، با چنین شرایطی چطور می‌توانیم سرمایه‌گذار را در استان نگه داریم؟
ببینید، در موضوع غار علیصدر، میراث فرهنگی بر اساس وظیفه قانونی خودش غار را در سامانه ستاد به مزایده گذاشت و یک شرکت از کرمان در این مزایده برنده شد. بعد عده‌ای گفتند چرا شرکت کرمانی آمده است؟ من اصلا قبل از این موضوع نمی‌دانستم چنین شرکتی وجود دارد. این شرکت در خیلی از استان‌ها در مزایده شرکت می‌کند؛ همان‌طور که ممکن است یک شرکت همدانی در خوزستان، کرمان یا آذربایجان در یک مزایده شرکت کند و برنده شود. چرا باید بگوییم چون این شرکت از کرمان آمده، نباید کار کند؟ باید ببینیم این سرمایه‌گذار چه کاری برای استان انجام می‌دهد و چه آورده‌ای برای غار علیصدر دارد.
حتی سرمایه‌گذاری داشتیم که اهل همین استان بود و قبلا به دلیل همین موانع از ادامه کار منصرف شده بود. ما تلاش کردیم دوباره او را برگردانیم، مجوز و زمین را برایش فراهم کردیم و کار را جلو بردیم، اما باز هم با مخالفت‌هایی مواجه شد. اینها واقعا موانع توسعه است. وقتی می‌گوییم می‌خواهیم سرمایه‌گذار جذب کنیم، باید فضای استان را برای سرمایه‌گذار امن و آرام کنیم. سرمایه‌گذار فقط امنیت اقتصادی نمی‌خواهد، بلکه باید احساس کند مدیران و مردم هم از حضور او استقبال می‌کنند.
پروژه‌هایی هم در استان داریم که ۱۳، ۱۵، ۱۶ و حتی ۱۹ سال است گرفتار مشکل هستند و هر استانداری با هر روشی قرار برای برطرف کردن مشکلات تلاش کرده با موانعی مواجه شده‌اند. خب اگر هر پروژه‌ای بخواهد سال‌ها درگیر موانع مختلف باشد، سرمایه‌گذار بعدی که می‌خواهد وارد استان شود، با خودش می‌گوید اینجا چه اتفاقی قرار است برای من بیفتد؟ بنابراین اگر واقعا دنبال توسعه هستیم، همه باید کمک کنیم. رسانه هم در این میان نقش بسیار مهمی دارد. رسانه می‌تواند این موانع را مطرح کند، اما در کنار طرح مسأله باید به حل آن هم کمک کنیم. اگر قرار باشد هر بار سرمایه‌گذار و پروژه‌ای وارد استان شود و با مخالفت و حاشیه مواجه شود، طبیعتا روند توسعه کند می‌شود.
اینجاست که رسانه می‌تواند کمک کند. رسانه باید برای مردم توضیح بدهد که اجرای این پروژه چه منفعتی برای منطقه دارد. باید ظرفیت‌ها و منافع طرح‌ها را برای مردم تبیین کنیم. اگر قرار است توسعه اتفاق بیفتد، دولت، مردم، بخش خصوصی و رسانه باید کنار هم باشند.
من به رسانه و خبرنگاری اعتقاد جدی دارم. رسانه یکی از عوامل مهم توسعه است و در حوزه فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و حتی امنیتی اثرگذار است. رسانه می‌تواند سرعت توسعه را بیشتر کند یا آن را کند کند و حتی روی حال مردم اثر بگذارد.
ما مشکلات را انکار نمی‌کنیم؛ تورم، گرانی، هزینه‌های زندگی، مسکن و اشتغال وجود دارد. اما در کنار نیمه خالی لیوان، نیمه پر را هم باید دید. رسانه باید هم مشکلات را بگوید و هم ظرفیت‌ها و اتفاقات مثبت را ببیند. ظرفیت رسانه در استان خیلی بیشتر از چیزی است که امروز از آن استفاده می‌شود و دولت و رسانه نباید مقابل هم باشند؛ باید در کنار هم برای توسعه استان کار کنند.
در دو سال گذشته چه اتفاقی در حوزه سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی افتاده و کدام طرح‌ها از مرحله مذاکره و تفاهم به اجرا رسیده‌اند؟
یکی از موفقیت‌های این دوره جذب سرمایه‌گذار داخلی و خارجی است. ستاد توسعه و پیشرفت استان در این زمینه نقش محوری دارد و تلاش می‌کنیم موانع را برطرف کنیم. حتی در بعضی موارد مجوزها در 8ساعت صادر شده است.
در مجموع حجم سرمایه‌گذاری خارجی استان در گذشته حدود ۳۴۵ میلیون دلار بوده که حدود ۲۳۰ میلیون دلار آن در دو سال اخیر جذب شده؛ یعنی حدود ۶۳ درصد کل سرمایه‌گذاری خارجی استان مربوط به این 2سال است.
سرمایه‌گذاران خارجی در شرایط جنگی هم فعال بودند؛ از سرمایه‌گذاران ترکیه‌ای و چینی گرفته تا دیگر سرمایه‌گذاران. در حوزه انرژی خورشیدی یک سرمایه‌گذاری خارجی ۸۰۰ مگاواتی آغاز شده است.
در طرح خمیرمایه الکترود هم حدود ۶۰ درصد پیشرفت داریم. این طرح هم نیاز به واردات را کاهش می‌دهد و هم می‌تواند ارزآوری داشته باشد. یک سرمایه‌گذار چینی در حوزه فرآوری پای مرغ نیز فعالیت خود را آغاز کرده است.
در هفته دولت هم طرح فرآوری اسدآباد با حدود ۴ هزار میلیارد تومان سرمایه‌گذاری کلنگ‌زنی شد؛ زمین تخصیص پیدا کرده، مجوز صادر شده و سرمایه‌گذار پای کار است.
در حوزه ترانشیپ سوخت نیز مجوز صادر شده است. سوخت از عراق و اقلیم کردستان وارد غرب کشور می‌شود و مقصد آن افغانستان و شرق کشور است. در گذشته حدود ۳۰۰تانکر در هر مرحله در جاده‌ها تردد می‌کردند که هم ترافیک ایجاد می‌کرد و هم موجب استهلاک جاده و مصرف سوخت می‌شد. با استفاده از ظرفیت ریلی استان، مجوز انتقال این محموله‌ها از طریق راه‌آهن صادر شده و پروژه انجام شده است. اکنون مسائل گمرکی در حال رفع است تا عملیات سوخت‌رسانی آغاز شود.
چند تفاهم‌نامه جدید هم در این مدت امضا شده که تعداد، میزان پیشرفت و حجم مالی آنها را جمع‌بندی می‌کنیم و در اختیار رسانه‌ها قرار می‌دهیم.
یکی از مشکلات جدی اقتصاد همدان، خام‌فروشی در بخش معدن و کشاورزی است. برای ایجاد زنجیره ارزش و اینکه منابع استان به جای خروج خام، در داخل فرآوری شوند چه برنامه‌ای دارید؟
این موضوع بسیار مهم است. یکی از حلقه‌های مفقوده ما، زنجیره تأمین و ارزش در تولید، اشتغال و اقتصاد است. وقتی محصول یا ماده معدنی را خام می‌فروشیم، آب، محیط زیست، خاک و نیروی انسانی استان مصرف می‌شود، اما ارزش افزوده در جای دیگری ایجاد می‌شود.
همدان ظرفیت معدنی بسیار خوبی دارد و در بخش کشاورزی هم محصولاتی مانند سیب‌زمینی، سیر، انگور، گردو، گشنیز، رازیانه و گندم تولید می‌کند. برنامه ما این است که زنجیره ارزش این محصولات را در داخل استان شکل دهیم.
در حوزه تولید فیبر نوری، توافق با یک شرکت انجام شده و مطالعات و طراحی آماده است و مذاکرات با سرمایه‌گذار خصوصی به مراحل نهایی رسیده است. تولید پنل خورشیدی نیز در برنامه قرار دارد.
در بخش معدن هم خود سرمایه‌گذاران به سمت ایجاد واحدهای فرآوری رفته‌اند و واحدهای فرآوری سرب در ملایر در حال آماده شدن برای افتتاح هستند.
در کشاورزی نیز توسعه صنایع تبدیلی و فرآوری محصولات را دنبال می‌کنیم. همچنین ایجاد شش شهرک تخصصی کشاورزی در حوزه‌های گل و گیاه، سیر، گردو، انگور، گشنیز و رازیانه در برنامه قرار گرفته است.
اولین شهرک تخصصی گل و گیاه در اسدآباد در زمینی به مساحت ۴۰ هکتار و با سرمایه‌گذاری حدود ۲۵۰۰ میلیارد تومان در هفته دولت کلنگ‌زنی شد. هدف این است که این مجموعه به پایانه صادراتی گل و گیاه تبدیل شود.
یکی از مطالبات جدی مردم، تعیین تکلیف پروژه‌های نهضت ملی مسکن، به‌ویژه شهرک پرواز است. چرا برخی پروژه‌ها طولانی شده‌اند و برای تکمیل آنها چه اقداماتی انجام شده است؟
پروژه‌های بزرگ مسکن اگر بدون زیرساخت و خدمات باشند، منطقی نیست. در یک مجموعه مسکونی فقط ساخت واحد مهم نیست؛ مدرسه، درمانگاه، فضای سبز، راه، برق، آب، فاضلاب، امنیت و سایر خدمات باید همزمان دیده شود. مردم باید در این مناطق زندگی کنند، نه اینکه فقط زنده بمانند.
در شهرک پرواز ۸۲۷۶ واحد در نظر گرفته شده و جمعیتی در حد یک شهرستان در آن مستقر خواهد شد؛ بنابراین باید همه نیازهای آن دیده شود.
در این مدت جلسات متعددی برای حل مشکلات این پروژه برگزار شده است. در سفر وزیر راه و شهرسازی نیز نمایندگان متقاضیان شهرک پرواز حضور داشتند و مقرر شد کارگروهی با حضور نمایندگان وزارتخانه، دستگاه‌های نظارتی، مدیران استانی و سه نماینده متقاضیان تشکیل شود تا موضوعات مربوط به آورده، میزان پیشرفت و نحوه تکمیل پروژه بررسی شود.
حدود ۱۶۰۰ واحد به مرحله انتخاب واحد رسیده‌اند و زیرساخت‌های آب، فاضلاب و برق آنها انجام شده یا در حال انجام است و هدف‌گذاری شده که تا پایان سال تحویل شوند.
تسهیلات بانکی نهضت ملی مسکن از ۶۵۰ به ۸۵۰ میلیون تومان افزایش پیدا کرده و برای دهک‌های یک تا چهار، ۴۰۰ میلیون تومان تسهیلات بدون سود در نظر گرفته شده است. همچنین از صندوق ملی مسکن برای پایان پروژه‌ها ۲۰۰ میلیون تومان برای واحدها در نظر گرفته شده است.
در کنار اینها، پویش «سرپناه» را برای افرادی که تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی هستند و توان تأمین آورده خود را ندارند، راه‌اندازی کردیم. بخشی از منابع از مشارکت مردم تأمین می‌شود و این طرح اکنون در سطح ملی نیز دنبال می‌شود.
با توجه به افزایش قیمت‌ها و مشکلات بازار، استان برای کنترل بازار و جلوگیری از گران‌فروشی و احتکار چه اقداماتی انجام داده است؟
بخشی از مشکلات بازار خارج از اختیار استان است. مثلا بخش قابل توجهی از برنج وارداتی است و نوسان نرخ ارز روی قیمت آن اثر می‌گذارد. حتی در کالاهای تولید داخل نیز بخشی از مواد اولیه و قطعات وارداتی است و تغییر نرخ ارز روی قیمت تمام‌شده اثر دارد.
اما در استان تلاش کردیم در شرایط خاص، تأمین و توزیع کالاهای اساسی و مدیریت قیمت‌ها را تا حد امکان انجام دهیم و در یک سال گذشته با کمبود جدی مواجه نشدیم.
در کنار تولید و واردات، حمل‌ونقل، انبارداری، احتکار، فروش و توزیع نیز باید نظارت شود. ظرفیت دستگاه‌های نظارتی محدود بود؛ بنابراین ستاد نظارت بر بازار استان را با استفاده از ظرفیت‌های موجود تشکیل دادیم.
در مرکز استان حدود ۸۰تیم با حضور مدیران کل، دستگاه‌های تخصصی نظارتی، تعزیرات، اصناف و نیروهای مورد اعتماد و بازنشستگان تشکیل شد. تیم‌ها آموزش دیدند و فرم‌های بازرسی نیز به شکلی طراحی شد که قابلیت استناد در مراجع رسیدگی را داشته باشد.
از ابتدای خرداد تا پایان مرداد، حدود ۳۴ هزار و ۵۰۰ بازرسی انجام شد که منجر به تشکیل ۴۰۷۲ پرونده و حدود ۳۸۶ میلیارد تومان جریمه شد. میزان بازرسی‌ها نسبت به مدت مشابه سال قبل حدود ۴۰ درصد افزایش داشته است.
مهم‌ترین تخلفات نیز شامل نداشتن قیمت، گران‌فروشی، عرضه کالای تاریخ‌مصرف‌گذشته و در مواردی احتکار در مقیاس محدود بوده است. اکنون بیش از ۳۰۰ تیم در سطح استان فعال هستند.
در 2 سال گذشته تغییرات مدیریتی زیادی در استان انجام شده است. معیار شما برای تغییر مدیران چه بوده و چرا برخی تغییرات با تأخیر انجام شد؟
از روز اول معیار ما ارزیابی عملکرد بوده است. مدیرانی که عملکرد مؤثر داشته‌اند حمایت شده‌اند و در مواردی که نیاز به تبدیل به احسن بوده، تغییر انجام شده است.
در مجموع حدود ۱۴۰ تغییر مدیریتی در مجموعه استانداری، معاونت‌ها، فرمانداری‌ها، بخشداری‌ها و دستگاه‌های تخصصی استان انجام شده است.
البته شرایط جنگی و مسائل خاصی که در این مدت داشتیم باعث شد در مقاطعی برخی تغییرات متوقف یا با تأخیر انجام شود و خودم هم قبول دارم که در بعضی موارد تغییرات دیرتر انجام شد.
اما مدیری که منصوب شده، در ارزیابی‌ها و نظارت‌هایی که انجام شده، باید عملکرد بهتری از قبل داشته باشد. معیار ما تخصص، کارآمدی، انگیزه، میدانی بودن، پاسخگو بودن، مردم‌دار بودن و اخلاق‌مداری است. مدیر نباید فقط پشت میز بنشیند؛ باید در میدان باشد و مسائل مردم و استان را دنبال کند.
درباره اختیارات جدیدی که به استانداران تفویض شده، همدان تا چه اندازه توانسته از این اختیارات استفاده کند؟ همچنین شایعاتی درباره تغییر استاندار مطرح شده است؛ در این‌باره چه توضیحی دارید؟
در مقاطع جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه بخشی از اختیارات به صورت موقت به استانداران تفویض شد که بعدا بخشی از آنها لغو شد. برخی اختیارات نیز به صورت دائمی باقی مانده که بیشتر مربوط به استان‌های مرزی، واردات و صادرات و امور گمرکی است و همدان هنوز در برخی از این موارد نیازی به استفاده از این اختیارات نداشته است.
یکی از اختیارات مفید، موضوع الحاق زمین به محدوده شهرها و اصلاحات مربوط به آن است. تا ۱۰ هکتار اختیار به استانداران داده شده و برای مساحت‌های بالاتر باید فرآیند قانونی در تهران طی شود.
در مورد تغییر استاندار هم فعلا در وزارتخانه برای هیچ استانی برنامه‎ای نیست. بنده هم تا زمانی که مسئولیت دارم، کارم را انجام می‌دهم.

پاکی آوردی ای امید سپید

یلدا شب هندوانه و فال و غزل

حال و هوای صحاف خانه همدان در آستانه بازگشایی مدارس