پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام

خرید طلا و دلار یا صندوق‌های سرمایه‌گذاری

پس‌اندازهای اندک را چگونه نگه داریم

نویسنده : غزل اسلامی

پول اضافه برای بسیاری از خانواده‌ها دیگر معنای گذشته را ندارد. بخشی از مردم برای اینکه چیزی از درآمدشان باقی بماند، رستوران را حذف کرده‌اند، سفر را کمتر کرده‌اند، خرید لباس و وسایل خانه را به تعویق انداخته‌اند، کالای ارزان‌تر را جایگزین کالای مرغوب‌تر کرده‌اند و حتی مهمانی‌هایشان را کوچک‌تر کرده‌اند. با این حال، هر مقدار پولی که در پایان ماه باقی می‌ماند، پرسش مهم ایجاد می‌کند که این پول را کجا نگه داریم که چند ماه یا چند سال بعد قدرت خریدش کمتر نشده باشد؟
این پرسش حالا فقط برای سرمایه‌های بزرگ مطرح نیست. کسی که ۱۰میلیون تومان کنار گذاشته، کارمندی که ۵۰میلیون تومان پس‌انداز کرده یا خانواده‌ای که ۱۰۰میلیون تومان پول مازاد دارد، با انتخاب‌های مختلف مانند بانک، طلا، ارز، صندوق‌های سرمایه‌گذاری یا بازار سهام روبه‌روست.
اما نباید فراموش کرد که هیچ‌کدام از این گزینه‌ها بدون ریسک نیستند. تفاوت آنها در نوع و میزان ریسک، میزان دسترسی به پول و هدفی است که فرد از پس‌انداز خود دنبال می‌کند.
مهم‌ترین پرسش پیش از انتخاب بازار، میزان پول نیست، بلکه زمان نیاز به پول است.
اگر این مبلغ قرار است چند ماه دیگر برای رهن خانه، شهریه، درمان، خرید ضروری یا پرداخت بدهی استفاده شود، وارد کردن آن به بازاری که ممکن است در کوتاه‌مدت افت کند، می‌تواند مشکل‌ساز شود.
برای چنین پولی، نقدشوندگی اهمیت بیشتری دارد. یعنی فرد باید بتواند هر زمان که نیاز داشت، بدون تحمل زیان سنگین به پولش دسترسی پیدا کند.
اما پولی که فرد می‌داند تا چند سال به آن احتیاج ندارد، شرایط متفاوتی دارد و می‌تواند با پذیرش نوسان بیشتر، گزینه‌های متنوع‌تری را بررسی کند.
بنابراین پیش از اینکه بپرسیم: «طلا بخریم یا دلار؟» شاید سؤال درست‌تر این باشد: «این پول را چه زمانی لازم دارم؟»
بانک کم‌نوسان
اما نه مصون از تورم
سپرده بانکی برای فردی که ثبات و دسترسی به پول برایش اهمیت دارد، یکی از گزینه‌های قابل بررسی است. مزیت آن این است که ارزش اسمی سپرده مانند طلا و ارز هر روز بالا و پایین نمی‌شود.
اما سود بانکی را نباید به تنهایی دید. اگر تورم از سود سپرده بیشتر باشد، ممکن است عدد موجودی حساب افزایش پیدا کند اما قدرت خرید آن کاهش یابد.
بنابراین بانک بیشتر برای کسی معنا پیدا می‌کند که امنیت اسمی پول و نقدشوندگیبرایش اهمیت بالایی دارد و نمی‌خواهد نوسان روزانه بازار را تحمل کند.
طلا پناهگاه همیشگی؟
طلا سال‌هاست یکی از انتخاب‌های مردم برای حفظ ارزش پس‌انداز در اقتصاد تورمی ایران است. افزایش قیمت طلا در ماه‌های اخیر نیز توجه بیشتری به این بازار جلب کرده است.
اما «طلا همیشه بالا می‌رود» گزاره دقیقی نیست. قیمت طلا می‌تواند در کوتاه‌مدت کاهش پیدا کند و علاوه بر شرایط داخلی، از قیمت جهانی طلا و نرخ ارز نیز تأثیر می‌گیرد.
شکل خرید هم مهم است. طلای زینتی هزینه‌هایی مانند اجرت دارد و برای کسی که هدفش سرمایه‌گذاری است، باید این هزینه را در نظر گرفت. سکه نیز ممکن است با حباب قیمتی معامله شود.
در نتیجه، طلا را می‌توان یک گزینه سرمایه‌گذاری دانست، اما نه یک گزینه بدون ریسک.
دلار دارایی یا سپر تورمی؟
عده‌ای از مردم برای جلوگیری از کاهش ارزش پول خود به سراغ ارز می‌روند. دلار در اقتصاد ایران علاوه بر اینکه یک دارایی است، برای بسیاری از مردم نقش پوشش ریسک کاهش ارزش ریال را نیز پیدا کرده است.
اما خرید ارز هم نوسان دارد. ممکن است فردی در نقطه‌ای وارد بازار شود که قیمت بالاست و برای مدتی با کاهش ارزش دارایی خود مواجه شود.
بنابراین رشد قیمت دلار در گذشته، به‌تنهایی نمی‌تواند تضمین‌کننده نتیجه خرید در آینده باشد.
وقتی نمی‌خواهید خودتان
معامله کنید
یکی از گزینه‌هایی که کمتر در میان مردم عادی شناخته شده، صندوق‌های سرمایه‌گذاری است.
صندوق درآمد ثابت برای افرادی طراحی شده که معمولا نوسان کمتر می‌خواهند. صندوق‌های طلا امکان سرمایه‌گذاری غیرمستقیم در بازار طلا را فراهم می‌کنند و صندوق‌های سهامی نیز برای کسانی هستند که نوسان بیشتری را می‌پذیرند.
البته عنوان صندوق نباید سبب شود تصور کنیم همه صندوق‌ها یکسان‌اند. ترکیب دارایی، عملکرد گذشته، شرایط ابطال و نقدشوندگی و مجوز صندوق باید بررسی شود.
۱۰میلیون، ۵۰میلیون
یا ۱۰۰میلیون؟
برای پول‌های کوچک، شاید مهم‌ترین اشتباه این باشد که فرد بخواهد تمام پولش را در یک بازار قرار دهد.
کسی که ۱۰میلیون تومان دارد، ممکن است بیش از آنکه به دنبال سود بالا باشد، به یک ذخیره اضطراری نیاز داشته باشد.
کسی که ۵۰میلیون تومان دارد و می‌داند تا یک سال به آن احتیاج ندارد، انتخاب‌های بیشتری دارد.
و فردی که ۱۰۰میلیون تومان مازاد دارد و ذخیره اضطراری مناسبی نیز در اختیار دارد، می‌تواند به جای تصمیم یک‌باره، بخشی از پولش را در ابزارهای مختلف قرار دهد.
در واقع، برای بسیاری از خانوارها، پخش کردن ریسک، مهم‌تر از پیدا کردن یک بازار برنده است.
۵ پرسش قبل از اینکه پولتان را جایی بگذارید
1- این پول را چه زمانی لازم دارم؟
اگر ممکن است در چند ماه آینده به آن نیاز پیدا کنی، نقدشوندگی را جدی بگیر.
2- اگر ارزش پولم ۱۰ یا ۲۰ درصد پایین آمد، می‌توانم صبر کنم؟
اگر پاسخ منفی است، سراغ گزینه‌های پرنوسان نرو.
3- هدفم سود است یا حفظ ارزش پول؟
این دو الزاما یکی نیستند.
4- تمام پس‌اندازم را در یک بازار می‌گذارم؟
تمرکز تمام دارایی روی یک بازار، ریسک تصمیم را بالا می‌برد.
5- آیا دقیقا می‌دانم چه چیزی می‌خرم؟
اگر درباره سازوکار یک صندوق، اوراق، طلا، ارز یا هر دارایی دیگری اطلاعات کافی نداری، صرفا به توصیه دوستان، کانال‌ها یا وعده سود بالا اعتماد نکن.
سرمایه‌گذاری از جایی شروع می‌شود که پولتان را می‌شناسید
در شرایطی که بخشی از خانوارها برای تأمین هزینه‌های زندگی، خریدهای غیرضروری را کنار گذاشته‌اند و حتی به سمت خرید قسطی رفته‌اند، صحبت از سرمایه‌گذاری شاید برای همه یکسان نباشد.
برای یک خانواده، ۲۰میلیون تومان ممکن است تمام ذخیره اضطراری زندگی باشد و برای خانواده‌ای دیگر، بخشی از پول مازاد.
به همین دلیل، نسخه واحدی برای همه وجود ندارد.
پول مازاد واقعی، پولی است که پس از تأمین هزینه‌های ضروری، بدهی‌های مهم و یک ذخیره اضطراری باقی می‌ماند.
آن پول را می‌توان با توجه به زمان نیاز، میزان تحمل ریسک و هدف سرمایه‌گذاری میان گزینه‌های مختلف تقسیم کرد.
در نهایت، مهم‌ترین نکته این نیست که امروز کدام بازار بیشتر رشد کرده است. مهم این است که پس‌اندازی که با حذف رستوران، سفر، خریدهای غیرضروری و بسیاری از خواسته‌های روزمره جمع شده، با یک تصمیم هیجانی از بین نرود.
در اقتصادی که قیمت‌ها به‌طور دائم تغییر می‌کنند، حفظ ارزش پس‌انداز نیازمند انتخاب آگاهانه است؛ نه دنبال کردن هر بازاری که این روزها بیشتر درباره آن صحبت می‌شود.

رژه اقتدار نیروهای مسلح در همدان

پاکی آوردی ای امید سپید