|
یادداشت |
|
|
بوعلی هم ماسک می زند
پایان سال ۹۸ بود که ویروس کرونا در بیشتر نقاط جهان از جمله کشور ایران، سر برآورد و بهمرور در زندگی روزمره جای گرفت، استفاده از ماسک یکی از راهکارهای جلوگیری از ابتلا به این ویروس ناشناخته بود، بهگونهای که دیگر به بخشی از ملزومات پوششی تبدیل شد و هر که به تازه کردن نفس در بیرون از خانه احتیاج دارد، بهناچار از آن استفاده می کند.
|
|
|
|
|
|
گلوی بغضآلود ایرانزمین
به چشم من، او «گلوی بغضآلود تاریخ ایرانزمین» بود و در عصر رسانه، مایه و پایه ماندگاری و مردمیشدن میراث سعدی، حافظ، خیام و مولانا در ترنم چهچهههای مستانهاش بود.
|
|
|
|
روستا نباید متکی به شهر باشد
پانزدهم مهرماه روز ملی روستا و عشایر نام داشت و به همین مناسبت یادداشتی به قلم این نگارنده در روزنامه همدانپیام درج شد که مورد نقد یکی از دوستان قدیم و از مدیران پیشین سازمان جهاد کشاورزی استان قرار گرفت.
|
|
|
|
|
|
کرونا حلقه محاصره خود را تنگتر میکند
ادامه تأسفبار ویروس کرونا در جهان درحالی جوامع انسانی را خسته و ناامید کرده است که بهنظر میآید این چالش بزرگ در پیش پای دولتها و عوامل درگیر کرونا، مردمان جوامع مختلف را نیز به 2 دسته رو در روی هم تقسیم کرده است.
|
|
|
|
|
|
«شجریان شدن، شجریان ماندن»
اول: شجریان، استاد به دنیا نیامد. خانواده اش هم هنرمند نبودند و سخت بود در مشهدِ دهه بیست و سی، هنر را دنبال کردن. اما شجریان، خواست که بزرگ باشد. از همان نوجوانی شاگردی کرد و یاد گرفت چطور درست تلمذ کند. عجله ای برای خودنمایی و نشان دادن اینکه با بقیه فرق دارد نداشت.
|
|
|
|
|
|
|
