فردا در 22 بهمني ديگر از تقويم تاريخ ايران، حماسهاي رقم خواهيم زد تا به دنيا ثابت شود حفظ انقلاب، راه پيشروي ماست. فردا دوباره «مرگ بر آمريکا» و «مرگ بر اسرائيل» را از عمق وجود فرياد ميزنيم تا به بدخواهان ايران ثابت شود تا آخر با انقلاب خواهيم بود.
روز 22 بهمن 57 نیز روز نجات ملت ایران از چنگال طاغوتیان زمان، روز آشکار شدن نعمت بزرگ الهی؛ یعنی استقلال و آزادی بود.
این مسلم است که هر ملتی تا از وابستگیها نجات پیدا نکند و از چنگال اسارت و استثمار آزاد نشود، نمیتواند نبوغ و استعداد خود را آشکار كند و در راه «الله» که راه مبارزه با هرگونه شرک، ظلم و بیدادگری است، گام نهد.
یادآوری یوما... 22 بهمن؛ یعنی یادآوری رشادتها، فداکاریها و شهادتطلبیهای ملتی منسجم، خداجو، پیرو ولایت و رهبری که با ایثار خون خود ثابت کرد که «خون بر شمشیر و حق بر باطل پیروز است.» یادآوری 22 بهمن؛ یعنی، یادآوری تجلی حکومت «الله» در روی زمین، روزی که برندهترین سلاح معنوی؛ یعنی، ایمان، پیروزی آفرید.
با وجود همه ناباوریها و تمامی تلاشهایی که در سطح بینالمللی برای حفظ رژیم شاه و جلوگیری از موفقیت امامخمینی(ره) انجام شد، انقلاب اسلامی در مرحله نخست مبارزات خویش پیروز شد و از اینرو پیروزی آن بیشتر به یک معجزه شبیه بود تا تحولی عادی. به جز امامخمینی(ره) و تودههای بیشماری که خارج از تحلیلهای معمول، به گفتهها و وعدههای امام(ره) باور قلبی داشتند، عموم تحلیلگران سیاسی و همه کسانی که در رخدادها و حوادث ایران دخیل بودند وقوع چنین پیروزی را، حتی تا روزهای واپسین عمر رژیم شاه ناممکن میدانستند.
چنین بود که از صبحدم ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ خصومت با نظام نوپای اسلامی در پهنهای گسترده آغاز شد. جبهه دشمنیها را آمریکا رهبری میکرد و دولت انگلیس و برخی دولتهاي اروپایی دیگر به همراه تمامی رژیمهای وابسته به غرب در آن مشارکت فعال داشتند. شوروی (سابق) و اقمار آن نیز ناخرسند از اتفاقی که در ایران افتاده و به حاکمیت دین منجر شد، با آمریکايیها در بسیاری از خصومتها همسو شدند. نمونه بارز این همپیمانی در همنوايی نیروهای چپ و راست ضدانقلاب داخل کشور که بعدها اسناد وابستگی آنان به سفارتخانههای شوروی و آمریکا افشا شد و از آن بارزتر هماهنگی همهجانبه 2 کشور در تجهیز صدام و حمایت از او در جنگ با جمهوری اسلامی را میتوان مشاهده کرد. اما امامخمینی(ره) با همان منطقی که نهضت اسلامی را آغاز کرده بود، در اوج فتنهها و فشارهای خارجی انقلاب را هدایت کرد و آن را با اراده خویش به دوره سازندگی و ثبات هدایت كرد.
نهضتی که امامخمینی(ره) پرچمدار و پایهگذار آن بود، توانست غبار از چهره اسلام زدوده و سیمای حقیقی آن را پس از ۱۴ قرن به جهان تشنه عدالت بنمایاند. به همین دلیل است که انقلاب اسلامی ایران در جهان اسلام به عنوان «انقلاب امامخمینی» شناخته شده است.
به همین دليل است که تاکنون هیچ یک از طرحهای سیاسی، اقتصادی و نظامی آمریکا علیه ایران که غالباً با حمایت یا سکوت متحدان منطقهای و جهانی آن کشور همراه بوده، به نتیجه نرسیده است و به همین دلیل است که پس از گذشت نزدیک به 3 دهه مقابله غرب با انقلاب، امروز تئوریسینها و سیاستمداران اروپايی و آمریکايی بر ضرورت پذیرش و تحمل واقعیت انقلاب و جایگاه جمهوری اسلامی در عرصه بینالمللی تأکید میکنند.
امام امت در وصیتنامه سیاسی الهی خود چنین نوشتند: «این انقلاب بزرگ که دست جهانخواران و ستمگران را از ایران بزرگ کوتاه کرد، با تأییدات غیبی الهی پیروز شد... بیتردید رمز بقای انقلاب اسلامی همان رمز پیروزی است و رمز پیروزی را ملت میداند و نسلهای آینده در تاریخ خواهند خواند که 2 رکن اصلی آن انگیزه الهی و مقصد عالی حکومت اسلامی و اجتماع ملت در سراسر کشور با وحدت کلمه برای همان انگیزه است».
مقام معظم رهبری، حضرت آيتا... العظمی خامنهای، در این باره چنین فرمودند: « روز 22 بهمن سال 1357 یک روز بریده از قبل نبود، آنچه در آن روز اتفاق افتاد محصولی بود از تلاش همهجانبهای که در طول سالهای متمادی قبل از آن انجام شده بود و این تلاش از سوی همه قشرهای این کشور بود.»
