بیش از ۱۵ سال است که بهعنوان راننده خطی اقدام به مسافرگیری خط نهاوند همدان میکند، شغل او همین است.
از سال ۹۴ که ترمینال جدید با ۱۰ میلیارد تومان سرمایهگذاری بخش خصوصی راهاندازی شد، رانندههای خطی (کرمانشاه، ملایر، همدان، نورآباد) از ترمینال قدیم که قرار بود به شهر خودرو تبدیل شود و نمایشگاههای خودرو به این موقعیت منتقل شوند، به ترمینال جدید در میدان ۱۵ خرداد که در ورودی شهر قرار دارد منتقل شدند.
جانمایی ترمینال جدید در همان سال ۹۴ هم مورد نقد رسانهها و کارشناسان شهری قرار گرفت، زیرا ترمینال در موقعیت ورودی قرار دارد نه خروجی شهر و حالا ۱۰ سال است که مسافرگیری از این مکان به سامان نرسیده است.
حالا یک شهرستان ۲۰۰ هزار نفری است با یک ترمینال که ۱۰ سال است ساماندهی آن مصوبه شورای ترافیک شهرستان است و هنوز یک تصمیم کارشناسی با پشتوانه اجرایی برای آن عملی نشده است.
رانندههایی که سالهاست شغل و معیشتشان از همین جابهجایی مسافر و فعالیت در خطوط برونشهری تأمین میشود و تعدادشان در هر3 خط به ۵۰ خودرو میرسد، مدتی است که ضرورت جابهجایی و مصوبه انتقال آنها به داخل ترمینال معیشتشان را با چالش جدی مواجه کرده است. رانندههای خطی همدان، ملایر و نورآباد به خبرنگار همدانپیام میگویند: سال ۹۴ به بهانه تبدیل ترمینال قدیم به شهر خودرو ما را به ترمینال جدید منتقل کردند، اما وضعیت هر بار تحلیل میرود و کمکم پای مسافرکشهای شخصی به میان آمد و معیشت ما را تهدید کرد.
از آنجایی که برای جابهجایی مسافر برای مراجعه به ترمینال یا بازگشت به داخل شهر خط تاکسی تعریف نشده است، مسافرها داخل ترمینال نمیآیند و مجبور میشوند آژانس بگیرند که مقابل مسافربرهای شخصی پیاده میشوند.
دغدغه فعالیت شخصیها نمیگذارند سامان بگیریم
دغدغه و نگرانی از دست دادن مسافر با فعالیت اسنپها و خودروهای شخصی، اجازه همراهی سواریهای محور همدان، ملایر و نورآباد برای اجرای مصوبه استقرار در موقعیت ترمینال جدید را نداد و آنها را در مقابل ترمینال و میدان ورودی شهر به صف کرد تا ترمینال جدید تنها به نام اتوبوسها شناخته شود. اگرچه این بی رونقی به اتوبوسها هم سرایت کرده که البته این اتوبوسها هم از ۳۲ دستگاه به ۱۰ مورد کاهش یافته است.
ترمینال جدید برای استقرار مجهز نبود
از سال ۹۰ که حداقل ۸۰ سرویس داشتیم، حالا به ۲۲ سرویس رسیدهایم و کمکم در حال تعطیل شدن و جمع شدن سفره معیشتمان هستیم.
چندی پیش خود متولیان آمدند و با خطکشی تعیین محدود کردند و گفتند تابلو بزنید و همین جا مستقر شوید. اثر خطکشیها مشخص است. پس از آن تصمیم دیگری گرفتند و گفتند باید بر اساس مصوبه شورای ترافیک به داخل ترمینال جدید بروید. رفتیم اما یک مسافر به داخل محدوده ترمینال نیامد و همه با شخصیها جابهجا میشدند!
همین مدتی هم که با اجبار شورای ترافیک در داخل ترمینال مستقر شدیم، تجهیزات و داخل ترمینال هم مجهز نبود و واقعاً جای ماندن نداشت. از طرفی هم هیچ مسافری به داخل ترمینال مراجعه نمیکرد.
با این جابهجایی و تصمیمهای متعدد و از طرفی هم ورود خودروهای شخصی و اسنپ، در نهایت روزانه یک سرویس میرویم و آن هم هزینه تعمیرات خودروها میشود، اما هم عوارض میدهیم و هم برای یک صورتحساب ۱۰۰ هزار تومان باید پرداخت کنیم در صورتی که شخصیها این هزینهها و روال را ندارند.
ایستگاه نداریم
ایستگاه نداریم. اگر حداقل چند تاکسی اینجا مستقر نشود، شخصیها مسافرها را میبرند. به مسئولان پیشنهاد دادیم 3متر از محدوده همین میدان که مستقر هستیم را توسط شهرداری برای ما مسطح کنند که حداقل چند تاکسی در نوبت بمانند و با مسافرگیری آن، سایر خودروها که در داخل ترمینال مستقر شدهاند به ترتیب به این موقعیت منتقل و اقدام به مسافرگیری کنند.
رانندههای خطی از مشکلات خود میگویند
این رانندگان خطی در محورهای مسافربری شهرستان نهاوند، با اشاره به مشکلات جدی صنفی و معیشتی خود، خواستار راهکاری اصولی و شنیدن حرفهایشان توسط متولیان و مسئولین شدهاند.
به گفته این رانندگان، نبود خط و ایستگاه مشخص برای تاکسیهای فعال، آنها را ناچار کرده در حاشیه میدانی که از هر سو در تصرف یک صنف پرمراجعه قرار دارد (از جمله میدان دام، رستورانها و از طرفی ورودی شهر و حتی تعمیرگاهها) فعالیت کنند، اما به گفته خودشان امنیت شغلی و معیشتی ندارند. موضوعی که علاوه بر ایجاد ناهماهنگی ترافیکی، بارها باعث بروز درگیری و مشکلات انتظامی شده است.
ترمینال جدید کارایی لازم ندارد
رانندگان، ترمینال فعلی شهر را فاقد کارایی لازم دانسته و میگویند این مجموعه نه از نظر جانمایی، نه از نظر دسترسی و نه امکانات رفاهی، پاسخگوی نیاز مسافران و رانندگان نیست.
دریغ از یک تابلو
به گفته آنها، نبود یک تابلوهای مناسب برای مسافرها که حتی بدانند کجا پیاده شوند و ترمینال را از میان انبوه مشاغلی که آن را محاصره کرده است، پیدا کنند، مسیر نامشخص، فقدان امکانات گرمایشی و ضعف ایمنی، باعث شده مسافران تمایلی به مراجعه به ترمینال نداشته باشند و همین موضوع مستقیماً درآمد رانندگان را کاهش داده است.
تاکسیهای اینترنتی مهمان ناخوانده
یکی از مهمترین مطالبات رانندگان، اجرای مصوبات قانونی درباره فعالیت تاکسیهای اینترنتی است.
آنها با اشاره به بخشنامه رسمی دادستانی کل کشور مبنی بر ممنوعیت فعالیت اسنپ و تاکسیهای اینترنتی در مسیرهای خارج از شهر، تأکید دارند که این قانون عملا اجرا نشده و همین موضوع باعث شکستن نرخها و از بین رفتن تعادل بازار حملونقل شده است.
فعالیت اسنپها با نرخ کمتر
به گفته رانندگان، در حالی که تاکسیهای خطی موظف به پرداخت عوارض، کمیسیون، بیمههای مختلف و رعایت نرخهای مصوب هستند، خودروهای شخصی و اینترنتی بدون این الزامات، با کرایههای پایینتر اقدام به جابهجایی مسافر میکنند؛ موضوعی که به کاهش شدید درآمد تاکسیهای مجاز منجر شده است.
بیمه شخصیها کفاف حوادث را نمیکند
رانندگان همچنین نسبت به موضوع بیمه مسافران هشدار دادند و اعلام کردند که در خودروهای شخصی، در صورت بروز حادثه، مسافران تحت پوشش بیمه قرار ندارند و این مسئله میتواند تبعات حقوقی و اجتماعی سنگینی داشته باشد.
با بازگشت به داخل ترمینال شغلمان را از دست میدهیم
رانندگان تأکید دارند در صورت اجبار به فعالیت داخل ترمینال، به دلیل تجربههای قبلی، عملا شغل خود را از دست خواهند داد؛ ، زیرا آمار سرویسهای ماهانه آنان در سالهای گذشته بهشدت کاهش یافته و ادامه این روند منجر به تعطیلی کامل فعالیت تاکسیهای خطی خواهد شد.
آنان در پایان از مسئولان شهرستان، شورای ترافیک استان و دستگاه قضایی درخواست کردند با نگاه کارشناسی و واقعبینانه، نسبت به ساماندهی وضعیت حملونقل مسافری، اجرای قانون و جلوگیری از تضییع حقوق رانندگان اقدام فوری انجام دهند.
