در کشور تاکنون چندین رویداد اعتراضی که به خشونت کشیده شده، رخ داده است که آخرین مورد از این حوادث مربوط به دی ماه امسال است.
معمولا پس از این حوادث آنچه مطرح و اثبات شده حضور و فعالیت دشمنان در میدان و فریب جوانان است.
اینکه دشمن بخواهد به کشور ضربه بزند موضوع جدیدی نیست اما تنها عامل ناآرامیها را نمیتوان در عامل خارجی دید و لازم است نگاه وسیعتر به این رویدادها برای پیشگیری و تکرار داشت.
رویدادهای دی ماه و ناآرامیهای آن موضوعی برای اظهار نظر صاحبنظران و بررسی و تحلیل آن براساس نگاههای گوناگون شده است.
البته این رویدادها بهانهای برای برخی رفتارهای دور از انصاف در عرصه جهانی با مردم ایران نیز شده است و اقداماتی چون جنگجویی و افزایش تحریمها و... بخشی از این بهانه جوییها هستند.
هر چند تنشها بین ایران و کشورهای غربی در حال افزایش است اما درک دلایل این ناآرامیها برای پیشگیری از بروز مجدد آن و همچنین کاهش تنشها ضرورت دارد.
در این زمینه لازم است به همه اظهار نظرهای قابل اعتنا توجه کرد و به سادگی از کنار آنها رد نشد.
یک اقتصاددان در این زمینه گفته است؛«سقوط ارزش پول ملی، مهمترین عامل نابسامانیهای اقتصادی کشور و علت اصلی نارضایتی عموم مردم و نارضایتیهای انباشته شده ۳۷ سال گذشته است.»
راغفر ادامه داده؛«زمانی که حاکمیت مبادرت به کاهش ارزش پول ملی برای تأمین کسر بودجههای خود میکند عملا مشروعیت خود را زیر سؤال میبرد، چون اعتماد به پول ملی یعنی اعتماد به حاکمیت. بیارزش کردن کار و پسانداز مردم، عملا موجب رشد نابرابری و تقویت فعالیتهای سوداگرانه شده است.»
البته نباید دلیل ناآرامیها را تنها در عوامل اقتصادی خلاصه کرد اما سیاست اقتصادی که در حوزه اجتماعی اثر منفی باقی بگذارد، یک ابر دلیل است و می توان دلیل عنوان شده از سوی این اقتصاددان را یک ابر دلیل عنوان کرد.
اجرای سیاست های نادرست تنها محدود به حوزه اقتصادی نبوده و در این سالها در بیشتر حوزهها سیاستها به درستی اجرا نشده است که نتیجه آن ناترازیها و نابرابریها است.
حال با درک این مهم زمان آن است که اصلاح سیاستها به ویژه با بازگشت از سیاستهای نادرست آغاز شود و این مسیر که به افزایش خدمات و پیشرفت کشور منجر خواهد شد، برای کاهش تنش و رفع بهانه جوییها با جدیت دنبال شود.
