باشگاه پاس همدان، نامی آشنا و ریشهدار در فوتبال ایران و استان همدان، امروز در یکی از تلخترین و بحرانیترین مقاطع تاریخ خود به سر میبرد؛ شرایطی که اگر برای آن چارهای اساسی اندیشیده نشود، میتواند تبعاتی جبرانناپذیر برای فوتبال دیار الوند به همراه داشته باشد.
تیمی که روزگاری نماد اعتبار و ساختار حرفهای بود، حالا با مشکلات مالی، کمبود امکانات و بیثباتی مدیریتی دستوپنجه نرم میکند؛ مشکلاتی که دیگر پنهان نیست و مستقیما در نتایج و حتی حضور یا حضورنیافتن تیم در مسابقات نمود پیدا کرده است.
در هفته گذشته، حضور نیافتن پاس در دیدار مقابل دنا یاسوج شوکی بزرگ به فوتبال همدان وارد کرد. غیبت در یک مسابقه رسمی، آن هم نه به دلیل مسائل فنی بلکه به علت مشکلات مالی و اجرایی، زنگ خطری جدی است.
این اتفاق تنها یک باخت فنی یا از دست رفتن 3 امتیاز نیست؛ بلکه نشانهای از بحرانی عمیق در ساختار باشگاه است؛ وقتی تیمی با این پیشینه قادر به فراهم کردن حداقلهای حضور در یک مسابقه نیست، باید پذیرفت که مسأله فراتر از یک تأخیر در پرداخت یا سوءتفاهم مقطعی است.
با این حال، بازیکنان و کادر فنی در هفتههای اخیر نشان دادهاند که هنوز برای این پیراهن میجنگند. آنها با وجود ماهها مطالبات معوق، تمرینات خود را به شکل منظم پیگیری کردند و حتی با اضافه شدن چند بازیکن جدید، جان تازهای به ترکیب تیم بخشیدند.
نتیجه این تلاشها در دیدار برابر اسپاد تهران نمایان شد؛ جایی که پاس با یک کامبک ارزشمند، بردی دلچسب به دست آورد و بار دیگر امید را به سکوها و هواداران بازگرداند؛ آن پیروزی میتوانست نقطه عطفی برای خروج از بحران باشد، اگر پشت آن ارادهای جدی در سطح مدیریت برای حل مشکلات وجود داشت اما متأسفانه وعدههای مسئولان باشگاه برای پرداخت بخشی از تعهدات مالی بازیکنان، بار دیگر بینتیجه ماند.
به گزارش ایرنا، براساس گفته برخی از بازیکنان، نهتنها دریافتی مشخصی صورت نگرفته، بلکه حتی زمانبندی شفافی برای تسویه مطالبات ارائه نشده است.
انتظار به حق هواداران پاس برای ساماندهی وضعیت باشگاه
در چنین شرایطی، طبیعی است که انگیزهها تحلیل برود و نگرانی از تکرار سناریوی حضور نیافتن در مسابقه، دوباره قوت بگیرد، صحبت از احتمال غیبت مجدد پاس در دیدار هفته جاری، دیگر یک شایعه ساده نیست؛ بلکه هشداری جدی درباره فروپاشی تدریجی یک تیم ریشهدار است.
مشکلات پاس تنها به پرداخت نشدن مطالبات محدود نمیشود. نبود امکانات لازم برای برگزاری مناسب مسابقات، شرایط تمرینی نامطلوب و کمبود زیرساختهای اولیه، فشار مضاعفی بر کادر فنی و بازیکنان وارد کرده است. در فوتبال حرفهای امروز، حتی تیمهای لیگهای پایینتر نیز تلاش میکنند حداقل استانداردها را رعایت کنند؛ اما پاس در وضعیتی قرار گرفته که تأمین همین حداقلها نیز به چالشی روزمره تبدیل شده است؛ این شرایط برای بازیکنانی که با امید پیشرفت و دیده شدن به تیم پیوستهاند، زجرآور و ناامیدکننده است.
بحران کنونی، صرفاً بحران یک باشگاه نیست؛ بلکه بحرانی برای فوتبال استان همدان است، اگر پاس به عنوان یکی از نمادهای فوتبال این استان دچار افول جدی شود، آینده ورزش حرفه ای در استان نیز در حاله ای از ابهام فرو خواهد رفت.
هواداران حق دارند بپرسند چرا تیمشان باید هر هفته در بلاتکلیفی به سر ببرد و چرا راهحلی پایدار برای عبور از این وضعیت و ساماندهی باشگاه ارائه نمیشود.
انتظار میرود مسئولان باشگاه از رویکرد «درمان مقطعی و بازیبهبازی» دست بردارند. پرداختهای قطرهچکانی، وعدههای کوتاهمدت و تصمیمهای لحظهای، شاید برای چند روز فضا را آرام کند، اما درمان ریشهای بحران نیست.
پاس امروز بیش از هر چیز به یک برنامه مالی شفاف، جذب حامیان واقعی، تعیین تکلیف بدهیها و ایجاد ثبات مدیریتی نیاز دارد.
بدون چنین رویکردی، هر پیروزی در زمین مسابقه نیز موقتی و شکننده خواهد بود.
در نهایت باید اذعان کرد اگر امروز برای پاس تصمیمی منطقی و شجاعانه گرفته نشود، فردا ممکن است دیگر فرصتی برای جبران باقی نمانده باشد. فوتبال همدان سزاوار چنین سرنوشتی نیست و پاس، با تمام فراز و فرودهایش، شایسته مدیریتی در شأن نام و تاریخ خود است.
